Met Beltane kunnen een man en een vrouw in het bos een "groene woud huwelijk" aangaan, dat een jaar en een dag "geldig" is. Daarna kan het, desgewenst, worden ontbonden. De term betreft ook seksuele liaisons tussen mannen en vrouwen (zelfs al zijn ze getrouwd met een ander) op meiavond. Die avond heeft niemand het recht ze te veroordelen. Eventuele kinderen die hieruit voortkomen, worden beschouwd als wettige "kinderen van het groene woud" en worden door de hele gemeenschap aanvaard.
De term "bastaardkinderen" werd later door de kerstening van de kerk in voege gebracht, net zoals de termen van satan, duivel en hellevuur. ("De kerk" = "angst aanjagen").

‘Handbinding’ of 'Handfasting' is de term die gebruikt wordt voor een wiccahuwelijk of een paganistisch huwelijk. In de meeste landen wordt het hanbinden niet wettelijk erkent, maar in de Verenigde Staten bijvoorbeeld wel, zolang het paar aan een aantal voorwaarden voldoet.
Een handfasting wordt meestal uitgevoerd door een hogepriesteres en/of een hogepriester. Sommigen bieden hun diensten aan in paganistische tijdschriften en New Age tijdschriften. Ook solitaire heksen zouden dus iemand moeten kunnen vinden om een handfasting voor hen uit te voeren als ze dat willen. De meeste handbindingen zijn prachtige rituele gelegenheden. Het stel legt geloften af en de ineengevouwen handen van de bruid en de bruidegom worden vastgebonden met een zilveren koord om hun samenhorigheid te symboliseren. Na de ceremonie is er een groot, vrolijk feest.
Handbindingen worden meestal met Beltane uitgevoerd, maar ze kunnen op elk moment van het jaar worden voltrokken. Een uitzondering is de periode tussen Samhain en Imbolc, omdat de energieën dan niet in harmonie zijn met een dergelijke ceremonie. Handbinden wordt gezien als een nieuw begin en kan dus het beste worden uitgevoerd tijdens een nieuwe of wassende maan.

Klik op de link naar Pagan Greeting Cards:

Met een klik op deze afbeelding kom je terecht in een site waar je Greeting Cards kunt bekomen om te versturen.

Al de Cards zijn Pagan gericht en best leuk om je vrienden mee te verrassen op speciale dagen.

Om terug te keren sluit je het nieuwe venster af.
Happy Surfing!

 

Handfasten, het heksenhuwelijk:
 
"Ik,....neem jou.....als mijn levenspartner. Om te wandelen, dansen en gaan op het nieuwe pad tesaam. Om te beminnen, lief te hebben en tot het ogenblik dat de wind tussen ons niet meer waait en ons innerlijk vuur is uitgeblust. De wateren, ons bloed, doorstroomt ons lichaam op onze heilige reis. Met deze ring treed er een nieuwe cyclus aan, die van ons tesaam. Met mijn oprechte gevoelens zal ik u bijstaan met alles wat ik te bieden heb. Zoals de heksenraad gebaat; doe wat je wilt, zolang het de ander niet schaadt".

In het nieuwe heidendom kan je op drie manieren met elkaar verbonden worden. De term handvasten komt uit de tijd dat als een meisje zwanger was, de familie erop stond dat ze aan de jongen naar haar hand vroeg. Als een soort proefhuwelijk handvast men voor een jaar en één dag, mogelijk met verlenging. Een tweede mogelijkheid is voor dit leven zolang er liefde is en de derde is voor eeuwig, dit en alle toekomstige incarnaties. Handvasten kan tussen twee boezem vriendinnen, ouder en kind, covenleden of je levenspartner. Het gaat om zielsverbondenheid, tijdens zo’n ritueel worden de twee personen letterlijk aan elkaar verbonden en geven elkaar de belofte of wisselen symbolische sierraden uit. Daarna moeten ze samen over een bezem springen. De bezem is een volksgebruik, symbool voor zowel mannelijk als vrouwelijk geslachtsorgaan. In de ogen van Moeder Aarde is elke sterke liefdesverwantschap voldoende voor een bezegeling. Mensen die de denkwijze waarderen, maar daarvoor géén heks zijn, kunnen beroep doen op een coven. Handvasten is een open ritueel en er volgt ook een feestmaaltijd voor de genodigden. Een ideale periode is Beltain, maar meer nog tijdens Lammas (Lughnasadh).




De schoonheid van de groene aarde,
het licht van de witte maan tussen de sterren
en de mysteries van het water,
wij roepen uw ziel in ons,
wij zijn de ziel van de natuur
en geven leven aan het universum.
Vanuit ons ontstaan alle
dingen die ontwikkelen
en daarlangs komen we terug,
de kringloop van onze Gilde.
Die waarden willen we behouden.
Wij waren er in het begin
en wij zullen blijven tot het eind.
Laat ons deze kracht behouden
door het koord, dat ons bindt,
dichtbij en onafhankelijk van elkaar.


De handen gevat in een koord in perfecte harmonie
in volledig vertrouwen betreden wij de cirkel
De rusten der ouden betreedt ons hart
Wij zijn verbonden.

In een doosje bewaren wij
van ieder een lokje haar
en een druppeltje bloed
Door het koord zijn wij verbonden
het koord wordt gedeeld
en over de bezem sprongen wij.








Gewone begrafenissen kunnen meestal wel worden georganiseerd zonder orthodox religieuze boventoon.
Veel wiccans hebben daar dan ook geen problemen mee.
Er begint echter van alles te veranderen op dit gebied. Begrafenisceremonies worden nu ook wel geleid door wiccapriesters en -priesteressen.
De manier van begraven wordt ook steeds milieubewuster. Een aantal mensen heeft het onderwerp "wicca-oversteek" uitgebreid bestudeerd.
Als u interesse heeft in dit onderwerp is Starhawks:

"The pagan book of living and dying"
aan te bevelen.
Daarin worden, voor de pagans, de meeste aspecten van de dood besproken.

Het pentagram wordt voor de overledene omgekeerd, daar de geest van de overledene terugkeert naar zijn vorig bestaan in het geheel van Moeder Aarde en de kosmos.
Voor begrafenissen moeten we terug in het verleden kijken, met name naar onze voorouders. Zij deden een lijkwake van 3 dagen.
We moeten hier ook kijken naar de begrafenissen in New Orleans.
Bij de ter aarde bestelling van de overledene wordt deze in sereniteit betreurd door zij die achterblijven en laten we onze trieste gevoelens de vrije loop.
Eenmaal de overledene begraven is, komt hij aan de overzijde, in het zomerland, bij zijn overleden familie en vrienden terecht.
Dan is het ook voor ons de tijd voor de vreugde van de overledene te delen en wordt er feestelijk en blij afscheid genomen van het stoffelijke omhulsel van de overledene en vieren wij zijn geestelijke hereniging met de anderen aan de overzijde.
Dit kan gebeuren met rituele dans en vrolijke gezangen en het nuttigen van sabbatkoekjes, brood, cake en rode wijn, ter zijner (haar) nagedachtenis.
De viering is voor de overledene die nu terug is in zijn oude omgeving.
Spoedig worden ook wij tot hun kring opgenomen voor de eeuwigheid.
Als mens, of als dier, geboren leven wij en ons leven wordt geleid door de energie van de Natuur, die ons het leven schenkt en het ook terugneemt.
Ons "leven" ons lichaam en onze geest zijn pure energie. Maar, zoals alles in de natuur sterft ons omhulsel ook af en worden we oud, om lichamelijk af te sterven. Ons "zijn" blijft echter eeuwig verder leven.
Oud worden is "ergens" de vloek van het leven.
Je verliest je vrienden, je familie en al diegenen waar je van houd.
Je vervreemd aan je omgeving en je lichamelijke kwaliteiten takelen verder af, behalve je geestelijke en lichamelijke levensenergie, die blijft bestaan, al kan je lichamelijke geestgesteldheid er ook onder lijden of ook mee achteruit gaan. Dat is nu eenmaal de natuur die ons zo gemaakt heeft.
Het overlijden brengt onze energie terug samen met de energie van diegenen waar we op ons aardse bestaan afscheid moesten van nemen en laten we geliefden achter die ons later ook terug zullen vergezellen met hun energie, in het oneindige van de Natuur en zijn kosmos.
De Natuur schenkt ons het leven, om daarna naar een hoger doel over te stappen, nl. een deel worden van die enorme energie van de gehele Natuur.

Spreuken en rituelen bij een begrafenis kunnen verschillen van persoon tot persoon en worden aangepast naar de wensen van de nabestaanden en bevatten persoonlijke inzet van zij die deel nemen aan dit ritueel.
Meestal geeft men ook nog een korte levensbeschrijving van de overledene.
Leven is een voorbereiding voor de voortzetting ervan aan de overzijde.
Als mens zijn we 1 met de natuur en sterven we af om verder deel te nemen aan haar enorme energetische krachten.
Als mens sterven we en wordt onze energie opgeslorpt door de Kosmos.
De Kosmos waarvan wij, samen met de Natuur, een onderdeel zijn, ontdoet ons van ons Aardse bestaan en neemt, tijdens ons hele leven, onze energie volledig op in zijn enorme oneindigheid.

Voor ieder nieuwgeborene is het
trieste aardse einde steeds nabij.