Beltane, het
enige feest dat min of meer met rust gelaten is door de christenen, leeft verder in populaire tradities rondom de meiboom, een fallussymbool.
Vandaag wordt de winter verjaagd door een stropop te verbranden.
Meiavond is een feest voor volwassenen, waaraan vrijwel iedereen
deelnam.
Deze meifeesten hebben, langer dan de andere, hun heidense
oorsprong behouden en tot in deze eeuw word er nog overal in
Europa rond een meipaal gedanst en over vuren gesprongen. Enkel
de "Groene Woudhuwelijken" horen er heden niet meer bij.
Bij het planten van de kleurrijk versierde meiboom wordt de
lente algemeen verwelkomd.
Bij deze gelegenheid wordt een nieuwe meikoningin en (of)
meikoningin gekozen door het meipaar van vorig jaar.
Dit gebeurt door het volbrengen van de "Meiboomdans".
Vroeger werd rond het middaguur, wanneer het zonneoog van Odin
hoog aan de hemel stond, een paardenrace gehouden waarbij de
jonge man die als eerste bij de meiboom aankwam had gewonnen en
als beloning mocht trouwen met de meimaagd, het mooiste meisje
uit de omgeving. Voordat het Christendom de macht overnam
bedreven de meikoning en de meikoningin de liefde in het
openbaar onder de meiboom, daarbij werden zij aangemoedigd en
opgezweept door de gehele bevolking. Werd de meikoningin zwanger
dan werd dit gezien als een gift van de god en de godin.
Toen de Christenen de macht overnamen werd dit verboden.
Voor één jaar en één dag bleef het paar bij elkaar en zorgde
samen voor vruchtbaarheid en harmonie.
Het nieuwe "paar" wordt die avond en nacht "gevierd", want hoe
kan het ook anders, na het planten van de boom, het inluiden van
de lente, wordt er uitbundig gevierd en gedanst.
Tot in de twintigste eeuw waren er Meigilden, geleid door een
Meigraaf, die in de nacht van 30 april op 1 mei een boom uit het
bos haalden en op het dorpsplein of vóór het stadhuis of op het
marktplein of dorpsplein neerpootten.
Jonge mannen zetten die nacht een kleine boom of tak in de tuin
van hun geliefde.
Zo'n tak wordt, in de volksmond, een "liefdemei" genoemd.
Nog beter was natuurlijk als de geliefde zin had om het Meifeest
's nachts in het bos te vieren... .
Er werd dan meestal een Meibruid gekozen en men danste
gezamenlijk om de meiboom of zonderde zich af in het bos.
De Meibruid vertegenwoordigt "Moeder Aarde", als de vruchtbare
verleidelijke vrouwe.
De Meibruidegom vertegenwoordigt de "Vegetatiegod", die de
bloesems bevrucht.
Van 30 april op 1 mei
dansen en feesten de volwassenen.
Op 1 mei is het de tijd voor de kleinsten om deel te nemen aan
het meiboomfeest.
Vanaf de middag van 1 mei dansen en feesten de kinderen rond de
meiboom, natuurlijk onder het bewakend en toeziend oog van hun
ouders of voogd.
De traditionele meiboom is een eik.
Hier in de lage landen werd de
meiboom vervangen door een paal met linten en een bloemenkrans in de
top.
De meiboomdans kan echter ook rond een berk gebeuren.
Een groepje kringleden zoeken een boom uit en geeft in ruil daarvoor
de gepaste dankbetuiging en geschenken.
We vragen de boom om zijn
toestemming en laten als teken van onze dankbaarheid verse kruiden
of kristallen achter.
We gebruiken hiervoor steeds dezelfde boom, jaar na jaar.
We bedekken die met mos en varens en bloemen en omwikkelen
hem met linten.
De bloemenkrans wordt bovenaan opgehangen.
Je kunt
de meiboom ook binnenshuis brengen.
Op 1 mei zijn de kinderen kleurrijk
gekleed en staan al klaar om rond de boom te dansen en te zingen:
