Groen is de kleur van Beltane.
Op het altaar wordt een groene doek gelegd en het wordt versierd met bloeiende bloemen en kruiden. Voor dit ritueel zul je een kroon van lentebloemen nodig hebben, een athame of ritueel mes, een kookpot, twijgjes van heilige houtsoorten en altaarlucifers.

De Kelten hadden enorme belangstelling voor versiering en droegen de meest fantasierijke kleding. Ofschoon veel beoefenaars van de hekserij, in het bijzonder volgelingen van de Alexandrijnse en de Gardeniaanse leer, hun rituelen in lucht gekleed ofwel geheel naakt (skyclad) uit voeren, behoort deze beoefening van de leer niet persé tot de Keltische traditie waarin de hekserij haar wortels heeft. Het naturisme, ofwel hekserij in je blootje, is de interpretatie van één man. Deze interpretatie van onze godsdienst is er door Gerald Gardner ingebracht Ik respecteer deze opvattingen, maar ben er geen aanhanger van. Naar mijn idee kan energie, als ze in staat is door muren heen te dringen en afstanden tussen planeten en zonnen te overbruggen, ook wel door wat kleding heen om onbelemmerd in te werken op je lichaam, geest en denken.
Het dragen van kleding, sieraden en make-up was belangrijk voor onze Keltische voorouders. Ze droegen kronen, hoofdtooien, handschoenen, gewaden, tartans en kazuifels in allerlei felle tinten (zoals scharlakenrood, blauw, paars, groen en oranje). De Kelten hebben een lange geschiedenis van textielfabricage. Weven, knopen en naaien zijn een onlosmakelijk onderdeel van onze magie. Wij weven bezweringen in en naaien magische symbolen vol betekenis op onze kleding. Keltische sieraden steken die van de Egyptenaren naar de kroon en zijn er misschien zelfs inspiratie voor geweest.
Bij ons Beltanefeest dragen we groene onder– en veelkleurige over -gewaden en bloemenkronen in ons haar of doen groene maskers vol bladeren voor, ter representatie van de ‘groene mensen’ ofwel het ras van Pan, dat puntige oren heeft en kleine hoorntjes.
De legende van Robin Hood, die zich van kop tot teen in het groen kleedde, symboliseert de terugkeer van geschenken die ons door de winter ontstolen zijn.
Hij is een groene bosgeest en voorvechter van het land en de mensen.

Robin Hood (link)




The radical faeries (link)

Door de dans houden wij onze binding met het verleden in stand; ze vormt een afspiegeling van onze overtuigingen en ons geloof. Door de dans ervaar jij je geest.
De meeste van ons kunnen vanzelf dansen. We dansen al ons hele leven. Het zit in ons bloed. En wanneer wij als heksen onze rituelen uitvoeren geldt er geen voorgeschreven en bestaat er ook geen verkeerde manier van dansen. We genieten van de kameraadschap en de intense gevoelens die we ondergaan wanneer onze medeheksen dansen. We delen gevoel op allerlei niveaus. De bewegingen van de dans, die druk en extatisch of verstild en simpel kunnen zijn, maken ons sterk bewust van de positieve energieën die we proberen op te wekken. Kort gezegd, door de dans voelen we ons goed, met elkaar verbonden en springlevend.
Ze is een eerbetoon aan de menselijke vreugdebeleving. De bewegingen en gebaren bij de dans wekken de soort betekenisvolle ervaring die ons met ons doel verbindt. Het dansen tijdens rituelen heeft veel goede kanten. Sommige van de dansen vangen de geest van een bepaald ritueel met een mengeling van affectie, devotie en vreugde.
Wij voeren onze dansen gewoonlijk uit in een kring en op muziek. Bij feesten hebben we ons eigen koor en musici.
Als je goed kunt dansen kun je ingewikkelde en verfijndere bewegingen uitproberen.
Maar je kunt ook gewoon wat pasjes maken of heen en weer wiegen.
Elke beweging die we uitvoeren vertelt en verhoogt ons besef van elkaar en van ons doel, namelijk om eer en liefde te betuigen aan onze Moeder de Aarde, de Maan en de Kosmos.

Bij het ritueel van Beltane kiezen de ouderlingen van de tempel dikwijls een jonge vrouw uit om op te treden als de Meikoningin en een jongeman als de Koning die haar verovert.
Ze krijgt een bloemenkroon op en een groene cape of een groen gewaad aan.
Hij krijgt een kroon op van geweitakken en bloemen, als de Zevenender, en kleedt zich in het groen of wit.
De Zevenender is het totemdier van de Gehoornde God Cernunnos en een symbool voor de levenskracht in de natuur.
Het volgend ritueel, dat is samengesteld door de eerwaarde hogepriester Richard Ravish van de Tempel van de Negen Bronnen, is langs spirituele weg tot stand gekomen.
Richard vertelde dat de pen in zijn hand begon te schokken alsof iemand anders via hem schreef. Hij heeft volgende zonneceremonie opgetekend:

Hogepriester:

Het licht, zo lang gesmoord door de kilte van de winter in Bels onderaards paleis, is thans bevrijd.
De godin Dana, ooit in boeien geslagen door de heer van het donker jaargetij, is nu uit zijn greep verlost.
Het zaad van het lang geleden in leem begraven leven gaat opnieuw ontspruiten.
Laat nu uw gedachten gaan over de nimmer eindigende cyclus van licht en duister; hoe het licht eerst straalt en gloeit en dan wegzinkt in de diepten, donker en de dood nabij.
Ja, gedoofd als met een kaarsendover.
Wij, de geheime kinderen van de Godin op de drempel van de zomer, koesteren nu onze herinneringen aan zomerdagen en warmere jaargetijden van weleer.

Hogepriesteres:

Wij roepen onze Aardemoeder op om terug te keren en opnieuw haar domein en haar troon der macht op te eisen.
Wij roepen de Koningin der Mei op om de roep van haar kinderen te beantwoorden.

(Op dit punt wordt een eerder als Rhiannon aangewezen hogepriesteres door de eerste hogepriesteres opgeroepen).

Hogepriesteres:

Rhiannon, treed naar voren.
Hoe kunnen wij de terugkeer van onze Godin verkondigen?
Hoe kunnen wij de komst van de Lente bespoedigen?
Hoe kunnen wij de magische terugkeer des levens op gang brengen en Moeder Dana aansporen om de Aarde te overdekken met een deken van groen en de warmte van de liefde?

(De hogepriesteres overhandigt Rhiannon een groene, met bloemen versierde kroon).

Hogepriesteres:

Aldus gedenken wij deze heilige dag.
Aldus kronen wij de Meikoningin.
(Rhiannon zet zichzelf de kroon op het hoofd).

Alle deelnemers antwoorden gezamenlijk:

Wij ontsteken het vreugdevuur van Bel en roepen onze Godin op te verschijnen. Wij bidden de grote Dana om terug te keren in de gretige omhelzing van de machtige Belenos, de Zonnegod. O! Grote God, stralend van aangezicht en blozend van wang, breng met uw vlammen het hart onzer godin opnieuw tot smelten. Wek met uw liefde het leven in haar schoot.

(Nu wordt een Belvuur aangestoken, hetzij op een heuvel of in een kookpot.
De hogepriesteres spreekt boven de uit de pot slaande vlammen een aanroeping uit).

Hogepriesteres:

Gij Ouden, hoort ons aan. Wij roepen de Godin Dana op uit haar verborgen rijk, want dit is de tijd dat zij haar macht terug eist. We roepen tot U, O! Dana, Meikoningin, schone Fee, Godin van Maan en Aarde. Kom tot ons Gij, Grote Godin der sterren, Grote Dana en laat ons delen in Uw kracht.
Keer terug! Keer terug! Keer terug naar Uw kinderen die in Uw naam verzameld zijn.
O! Bruid van de Zon, Aardemoeder, Dame van het Al, keer terug.

(De hogepriesteres draait het lemmet driemaal in de kelk met wijn rond.
Priester en Priesteres nemen beiden een teugje van de wijn en zetten het neer).
Nu springt iedereen over de het belvuur heen, onder het zingen van het volgend lied:

Hier komen wij
in de Lente en in Mei.
Groen fruit is rijpend
en de Wintervloed is voorbij.
De Koningin zit op het strand
schoon als een lelie, blank van gelaat en hand.
Op zee zeven golven op een rij,
paarden rennend snel en vrij,
en bellen op het zand.

Na de rituele sprong wordt er gefeest en dansen de deelnemers rond de Meiboom onder het zingen van het volgende lied:

Dat het evenwicht kere weer
tussen de Vrouwe en de Heer.
Laat hemel en aarde en allen daarin
delen in de zegeningen van hun min.