Luister naar de woorden van
de Oude Gehoornde
Die zich immer vernieuwt:


Ik ben het die de deur van leven en dood bewaak,
De poorten van de dageraad, de poorten van de duisternis.
Ik ben Cernunnos én Sylvanus én Pan.
De klanken van Mijn fluit klinken
in het groene woud en over de zomerheuvels.
Mijn stem weerklinkt in de nachtelijke wind.
Onder de hemel vol sterren klinken magische klanken
in een oude, vergeten en ongekende taal.
Ik veroorzaak angst, vrees en passionele begeerte.
Ik toon mijn gelaat: een doodshoofd.
Toch is geen leven mogelijk zonder Mij,
want zonder dood kan er geen wedergeboorte zijn.
Het leven spiraalt steeds hoger, het houdt nimmer stil.
We kennen geen licht zonder de duisternis,
noch kennen we duisternis zonder het leven.
Daarom: vrees Mij niet, hoe je Mij ook ziet:
De sterke en mannelijke kracht, of de vredebrenger in je doodsmoment.
Ik ben Lucifer, Ik breng Licht, en Ik ben Amoun de Verborgene,
Ik droeg de gedraaide horens van de Ram in het Oude Kemet.
Ik ben de God met de bokkenpoten uit de zonovergoten bossen van Thesally,
De voelbare aanwezigheid in de duisternis van gewijde grotten
en bij de rechtopstaande steen in de heide.
Ik ben de voortvluchtende kracht van het leven
en de brenger van licht: maar zonder Liefde
kan Ik niets blijvend creëren.
Daarom heb Ik de Godin nodig, zoals Zij Mij.
En in dat machtige, gewijde huwelijk, die Kosmische Extase
zijn Wij beiden Eén.
Daarom: vereer Mijn wildheid, leer Mij kennen
en verheug je in Mij
broeders en zusters van de Magische Kunst,
Heksen en Tovenaars, Paganisten en Heidenen,
want Ik breng u kracht en bevrijding,
vrijheid van geest - de waarheid in eeuwigheid -
Niemand kan u die ontnemen,
Nimmer !

Opdracht van de God


Luister naar de woorden van de Grote Vader,
die van oudsher wordt aangeroepen met vele namen:
Osiris, Adonis, Zeus, Thor , Pan, Cernunnos,
Herne, Lugh en vele andere namen.

Mijn wet is harmonie met alle dingen.
En van Mij is het geheim dat de levenspoort ontsluit
en van Mij is ook het zout der aarde,
de eeuwige cirkel der wedergeboorte.

Ik ben de bever van de levenswijsheid,
en na de dood geef Ik de belofte van wedergeboorte en vernieuwing.
Ik ben de grootmoedige,
de Vader van alle dingen,
en mijn bescherming rust op de aarde.

Hoor nu de woorden van de dansende god,
de muziek van Zijn emotie, de wind,
wiens stem genaamd word als de seizoenen.
Ik , die de meester van de jacht ben,
de kracht van het licht,
de heldere zon,
en de kracht van het vuur,
roep u allen om tot Mij te komen
want Ik ben de kracht van de aarde en alles wat erop leeft.
Door Mij zal alles sterven,
en door Mij zal alles wedergeboren worden.
Laat iedere ziel en lichaam Mij eren,
want zie, alle wilskracht is Mijn creatie.

Laat daarom
verlangen en verlegenheid zijn,
kwaadheid en zwakheid,
vreugde en vrede,
schaamte en innerlijk verlangen.
Vind deze mysterieuze balans in jezelf en in Mij,
want alle begin heeft een einde,
en alle einde kent een nieuw begin.

* Nog wat extra:
De Godin wordt ervaren als de oerkracht die het universum voortbrengt. Zij is het die ons voedt en ons voorziet van alles wat we nodig hebben. Zij wordt gezien als de Drievoudige Godin: Maagd, Moeder en Oude Wijze vrouw. Deze drie aspecten worden gesymboliseerd door de Maanfases zoals we die kunnen waarnemen: wassend, vol, afnemend en nieuw. De God is het bevruchtende aspect, zonder hem zou de Godin niets voortbrengen. Hij is de Jager uit het Woud, de Groene Man.

Deze vrouwelijkheid/mannelijkheid maakt het verder mogelijk om met Goden samen te werken. Hiermee worden de Goden bedoeld zoals ze uit de heidense pantheons van over de hele wereld bekend zijn (Grieks, Romeins, Keltisch, Egyptisch, Native American om de meest bekende eens te noemen). Al deze deze vrouwelijke en mannelijke Goden vertegenwoordigen een bepaald aspect van de Godin en de God en uiteindelijk van het Ene. Deze Goden worden niet gezien als verzinsels maar als echte Goden die gerespecteerd worden en met wie contact gezocht kan worden als het nodig is.

Ik kan me voorstellen dat deze godenwereld nogal vreemd overkomt. Maar een Vader-figuur God die van ons allen gehoorzaamheid eist en over ons oordeelt en ons tegelijkertijd liefheeft is eigenlijk ook vreemd als je nuchter kijkt. Het is maar net wat je voelt, en waar je contact mee legt.

Hier wil ik toch even iets zeggen over de christelijke religieuze cultuur waar de meeste mensen toch min of meer door gevormd zijn. Wiccans wijzen dit niet af, maar zijn in het algemeen van mening dat religie iets heel persoonlijks is. Wat voor de één de juiste weg is, is voor de ander een dwaalspoor. De enige ware weg is voor Wiccans een wezenvreemde gedachte. Het idee dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor de keuzes die gemaakt worden, stelt alle mensen gelijk…..
Dit in tegenstelling tot de nieuwe, grotere, dwangmatige puriteinse godsdiensten en religies.
Wij zijn niet begerig naar macht noch geld, maar naar de oorspronkelijke waarheden en logica in ons bestaan op Moeder aarde en daarna. Het ontbreekt ons allen aan respect, doordat we het niet meer aanleren. Laten we beginnen bij onszelf en bij de natuur en zijn onoverkomelijke logica.
Leer bij ons terug met het respect voor het "hogere", naar een beter leven te reiken.
"Samen" staan we sterk en zijn we individueel onoverwinnelijk (wat zich reeds bewezen heeft)!

De God wordt in de wicca in vele gedaanten vereerd, maar de oervorm is Cernunnos of Karnayna, de Gehoornde God.
Dit beeld van de God is het eerste wat we in onze geschiedenis kennen en het beeld grote kracht uit.
Ondanks eeuwen van onderdrukking is dit in de menselijke geest blijven bestaan.
De allereerste afbeeldingen van de God werden 12.000 jaar geleden, in het Paleolithische tijdperk, in Spanje en Frankrijk op rotswanden geschilderd.
Ze beelden een jagende gehoornde God uit die, deels dier, deels mens was.
De afgebeelde diersoort verschilde van grot tot grot.
In La Pasiega in Santander, Spanje, is een man met een bizonkop te zien die een muziekinstrument bespeelt, in de Caverne des Trois Frères in Ariège, Frankrijk, een man met een gewei en in hertenvel en in Forneau du Diable in de Dordogne, Frankrijk, een figuur met bokkenhorens.

Ten tijde van het Neolithicum werd de God met landbouw en met oogst geassocieerd en het daarop volgend oudste beeld dat we van de God hebben is dan ook de Vegetatiegod.
Van de Neolitische samenleving, die zich in de schrijfkunst ontwikkelde, weten we veel Godennamen. Zo kennen we Osiris, wiens lichaam door zijn broer en vijand Seth, de vernietiger, over het land uitgespreid werd, ook kennen we Tammus, de minnaar en zoon van Ishtar.
Attis, zoon/minnaar van de grote Godin Cybele, die ieder jaar weer als jongeling incarneerde en door zijn vrouwelijke priesteres op rituele wijze vernietigd werd en die zijn lichaam jammerend en vol smart over de velden verspreidde om een overvloedige oogst zeker te stellen. In Noord~Europa kennen we de "Groene Man", die tijdens folkloristische feesten nog steeds een rol speelt en die in Engeland vaak boven de deur hangt van de Dionysische tempels die zo geliefd zijn bij Heidenen ~ 'de stamkroeg' (pub).

De Fluit van Pan


In diepe grotten slapen de Oude Goden
maar de bomen kennen hun Heer nog
en Pan's fluit laat hun lied weerklinken
in de schemering van het bos
De bladeren dansen
op de maat van het lied van de Bokkengod
en fluisteren Zijn naam aan de winden
en de Eik droomt van een God met Horens
en kent geen andere Koning!







Klik hieronder op Pan en
Leer over de Reis van de God.