Het indrukwekkendst vertoon van de solidariteit onder heksen ziet men bij de Samhainfestiviteiten, méér dan bij welke andere feestdag op het Wiel van het Jaar ook.
Ieder jaar komen meer dan drieduizend heksen van over de gehele aardbol naar Salem in Massachusetts, om daar deel te nemen aan de kaarslichtwake bij Gallows Hill.
In het jaar 1992 werden voor de driehonderdste maal de heksenprocessen van Salem herdacht, bij welke processen negentien mensen werden opgehangen en een man werd verpletterd onder een lading stenen.
De heksen in Salem nemen het nog steeds hoog op dat tijdens die hele herdenking het door de burgemeester samengestelde organisatiecomité het woord heks op opvallende en schandalige wijze foutief bleef gebruiken.
In alle publicaties, in alle toelichtingen bij tentoongestelde voorwerpen buiten of in het museum, gebruikten de leden van het comité het woord op precies dezelfde manier als hun puriteinse voorvaders, de heksenjagers.
Ze stelden het woord heks op één lijn met "kwaadaardigheid" en "zondigheid" en wilden niet dat de heksengemeenschap in Salem bij een onjuiste definitie ter
correctie een eerlijke en waarheidsgetrouwere plaatste.

Voor twee slachtoffers van de heksenprocessen van Salem werd een gedenkteken opgericht met de volgende tekst:

Met andere woorden,
wij laten ons nog steeds door onze vijanden definiëren...(!?)

Bovendien werden om het monument op te kunnen richten de lijken van een aantal van de vroegere kolonisten op het kerkhof aan Charter Street geruimd, maar hun geldgordels en schoengespen werden wél bewaard!
Déze "zondige" daad, daarentegen, had wél de volledige instemming van het hypocriete christencomité van die herdenking.
Of de, door de Kerk, gehangenen en de vermoorden nu echt heksen waren of niet, met Samhain brengen we hun dank voor hun lijden omwille van óns huidig welzijn en ónze wederopstanding.
Heksen moeten hun stem tegen onrechtvaardigheid en misstanden verheffen.

Indien we ooit weer openlijk en vrijelijk willen kunnen praktiseren, moeten wij ons verenigen.