Lang geleden toen de wereld
nog jong was, stond een oude geestelijke leider van de Lakota op een
hoge berg en had een visioen. In zijn visioen verscheen Iktomi, de
grote misleider en leraar van wijsheid, in de vorm van een spin.
Iktomi sprak met hem in een heilige taal die alleen de geestelijke
leiders van de Lakota konden begrijpen. Terwijl hij sprak nam Iktomi,
de spin, de krans van wilgentakken van de oude man waarin veren,
paardenhaar, kralen en offergaven waren gestoken, en begon een web
te spinnen.
Hij sprak tot de oude man
over de levenscyclussen . . . en hoe we onze levens als peuters
beginnen, en dan de kindertijd bereiken, en daarna zijn we
volwassen. Tenslotte komt de ouderdom wanneer er voor ons moet
worden gezorgd alsof we kleine kinderen zijn, en zo wordt de cyclus
voltooid. ‘Maar’, zei Iktomi terwijl hij doorging zijn web te
spinnen, ‘in elke fase van het leven zijn er vele krachten – sommige
goed en sommige slecht. Als je luistert naar de goede krachten,
zullen deze je in de juiste richting sturen. Maar als je luistert
naar de slechte krachten, zullen ze je kwaad doen en je in de
verkeerde richting sturen.’ Hij ging verder, ‘Er zijn veel krachten
en verschillende richtingen die de harmonie van de natuur kunnen
bevorderen of haar in de weg kunnen staan, en dat geldt ook voor de
Grote Geest en al zijn schitterende leringen.’
De hele tijd dat de spin
aan het woord was, ging hij door met het weven van zijn web waarbij
hij aan de buitenkant begon en en naar het centrum toewerkte. Toen
Iktomi klaar was met spreken, gaf hij het web aan de oude wijze van
de Lakota en zei . . . ‘Zie, het web is een volmaakte cirkel, maar
er is een gat in het centrum van de cirkel. Gebruik het web om
jezelf en je mensen te helpen om je doelen te bereiken en maak een
goed gebruik van de gedachten, dromen en visioenen van je volk. Als
je gelooft in de Grote Geest, zal het web je goede ideeën opvangen
en de slechte ideeën zullen door het gat verdwijnen.’
De oude wijze van de Lakota
gaf zijn visioen door aan zijn volk en nu gebruiken de Siouxindianen
de droomvanger als het web van hun leven. Het hangt boven hun bed of
in hun huis om de dromen en visioenen te selecteren. Het goede in
hun dromen wordt gevangen in het web van het leven en met hen
meegedragen. . . maar het kwade in hun dromen ontsnapt door het gat
in het centrum van het web en is niet langer een deel van hen. Ze
geloven dat de droomvanger het lot van hun toekomst bewaart.