Drakenbloed is, ondanks de benaming, niet in verband te brengen met draken en mythen. Drakenbloedkruid is afkomstig van de Drakenbloedboom, ook wel eens "Rotanpalm" genoemd.
Deze boom is te vinden op de flanken van de Teide (vulkaan op Tenerife).
(De boom is van de "Dracae" familie).
Deze boom kan duizenden jaren oud worden!!!
Het rode sap, dat uit hun bast parelt, betekende in de oudheid rijkdom.
Tot in Egypte was dit begeerd als verfstof voor weefsels, wol, aardewerk, inkt, cosmetica.
Misschien verfde Cleopatra haar lippen wel met drakenbloed.
Vandaag nog, smeren sommige garagehouders in de havenstad Aden (in Jemen) het als antiroest op hun carrosserieën.
Drakenbloed (het boomsap) stolt ook het bloeden!

            

De beroemdste boom van de Canarische Eilanden is de Canarische drakenboom of drakenbloedboom, die behoort tot de families van de lelies en verwant is aan de yucca’s.
Die laatste naam komt door het donkerrode hars van deze zeldzame boom.
Deze Canarische variant, die enkele honderden jaren, tot misschien wel duizenden jaren oud kan worden, komt verder alleen nog op de Kaapverdische Eilanden en Madeira voor, en is elders al meer dan twintig miljoen jaar uitgestorven.
In het leven van de oorspronkelijke bewoners van de Canarische Eilanden nam de drakenboom in het verre verleden een belangrijke plaats in.
Het belangrijkste product was het ‘drakenbloed’, dat onder andere als medicijn gebruikt werd.

De drakenbloedboom (Dracaena draco) is een subtropische boom die endemisch is op de Canarische Eilanden, de Kaapverdische Eilanden en Madeira.
Momenteel is deze plant vrijwel niet meer in wilde staat te vinden.
De tot 12 meter hoge boom wordt gekarakteriseerd door een of meerdere stammen, met een dichte, parapluvormige kroon met dikke bladeren.
Het is een langzaam groeiende boom, die er 10 jaar over doet om een hoogte van 1 meter te bereiken.
Omdat de boom een eenzaadlobbige is, heeft hij geen jaarringen.
De leeftijd van de boom kan alleen geschat worden aan de hand van het aantal vertakkingen.
Van de bomen wordt aangenomen, dat ze duizenden jaren oud kunnen worden.
Het oudste, bekende exemplaar leeft in Icod de los Vinos op het noordwesten van Tenerife.

Als de bast wordt ingesneden of de bladeren worden gekneusd, scheidt de boom een roodachtig hars uit, bekend als drakenbloed.
Dit werd gebruikt door de Romeinen en middeleeuwse alchemisten.
De mensen geloofden dat het bloed was van Europese draken.

Op de Canarische eilanden speelde de Drakenbloedboom een belangrijke rol in het religieuze leven van de oorspronkelijke bewoners.
Daarnaast gebruikten zij het sap van de boom als helend smeersel en om hun doden te balsemen.
In de Middeleeuwen bracht men het sap in verband met hekserij omdat het, aan de lucht blootgesteld, oranjerood kleurt. Vandaar de naam drakenbloed.
Drakenbloed werd nog recentelijk gebruikt voor medicinale en cosmetische doeleinden, en verder als kleur- of verfstof.
Italiaanse vioolbouwers, bijvoorbeeld, voegden het toe aan de lak van door hen gebouwde instrumenten.

Drakenbloed
Drakenbloed is een diep zwartrode harssoort, die uit verschillende boomsoorten gewonnen kan worden, met name Dracaena, Pterocarpus en Daemonorops.

Kleur
Het pigment dat uit de verschillende drakenbloedbomen wordt gewonnen heeft een donkerrode kleur.
De kleur doet denken aan bloed.
In de Middeleeuwen bracht men het sap in verband met hekserij omdat het, aan de lucht blootgesteld, oranjerood kleurt. Men dacht dat drakenbloed afkomstig was van draken.

Herkomst
De verschillende drakenbloedbomen zijn inheems op de Canarische eilanden (Dracaena draco ), in Zuid- Amerika (Pterocarpus draco), in Zuidoost-Azië (Daemonorops draco) en in Oost-India (Pterocarpus draco, Dracaena draco). Vooral de regio van Barlovento (Tenerife) is er dik bezaaid mee.

Productie
Het pigment drakenbloed wordt gewonnen uit de hars van de schors van de drakenbloedbomen Dracaena draco en Pterocarpus draco.
Sommige bomen geven de hars vanzelf af, andere moeten eerst ingekerfd  worden voor ze de hars loslaten.
Na oogsten wordt de hars verhit. Het smeltpunt ligt bij 60 tot 100 graden Celsius.
Daarna kan de hars gezuiverd en tot pigment vermalen worden.
Daarnaast leveren ook de geschubde vruchten van de drakenbloedpalm Daemonorops draco drakenbloed. De vruchten worden boven een vuur verhit, waarbij een brijachtige massa tevoorschijn komt.
De harsmassa wordt gedroogd tot koeken. Hieruit wordt het pigment gewonnen.

Toepassing
Vanaf de vroege Middeleeuwen wordt drakenbloed in de schilderkunst gebruikt. Ook wordt het gebruikt voor medicinale doeleinden en verder als kleur- of verfstof. Italiaanse vioolbouwers voegen het vandaag de dag nog toe aan de lak van hun instrumenten.

Drakenbloedboom
De Drakenbloedboom is een bijna legendarische plant, die voornamelijk voorkomt op de Canarische eilanden. Het grootste bekende exemplaar staat op Tenerife en is een toeristische trekpleister.

Verspreiding en verwantschap
De Drakenbloedboom (Dracaena draco) komt oorspronkelijk vooral voor op de Canarische eilanden, en in mindere mate ook op Madeira en de Kaapverdische eilanden.
Momenteel is deze plant vrijwel niet meer in wilde staat te vinden.
Het geslacht Dracaena wordt gerekend tot de Agavefamilie (Agavaceae) of ook wel tot de nauw verwante Drakenbloedboomfamilie (Dracaenaceae). Dit geslacht komt voor in tropisch en subtropisch Afrika, Azië en Australië, en omvat ongeveer 50 soorten.

Een boom van 6000 jaar oud?
Toen de Duitse natuuronderzoeker Alexander von Humboldtin 1799 op zijn beroemd geworden reis naar Zuid-Amerika de Canarische eilanden bezocht, zag hij in de Orotava-vallei op Tenerife een reusachtige drakenbloedboom.
Het exemplaar was ongeveer 16 tot 19,5 meter hoog, terwijl de omtrek vlak boven de basis van de stam 14,6 meter bedroeg. Hij schatte de leeftijd op 6000 jaar en veronderstelde dat het daarmee de oudste boom op aarde was.

Een twijfelachtige schatting
Von Humboldt's schatting was gebaseerd op het aantal vertakkingen van de boom. Deze methode is echter twijfelachtig. Er is te weinig informatie over de snelheid waarmee de soort zich vertakt. Bovendien is vaak niet goed te zien waar een vertakking begint en eindigt. Al met al is Von Humboldt's schatting waarschijnlijk nogal aan de hoge kant, hoewel niet ter discussie staat dat de boom in kwestie zeer oud moet zijn geweest. Een veel nauwkeuriger methode om de leeftijd van bomen te bepalen is het tellen van jaarringen. Dit kan echter alleen bij bomen met zogenaamde secundaire diktegroei, een verschijnsel dat alleen voorkomt bij zogenoemde Tweezaadlobbigen. Hiertoe behoren verreweg de meeste bomen.
De Drakenbloedboom is echter een vertegenwoordiger van de Eenzaadlobbigen, en bij deze groep - waartoe ook de palmen worden gerekend - komen geen jaarringen voor.

De tegenwoordige status van de Drakenbloedboom
De boom van Tenerife, waarvan Von Humboldt melding maakte, ging helaas verloren tijdens een orkaan in 1867. Gelukkig waren er nog meer van deze reuzen op het eiland. Het grootste nu nog bestaande exemplaar is te bewonderen in het dorp Icod de los Viños, aan de noordkust van het eiland Tenerife. Dit exemplaar is 17 meter hoog en drie meter dik, en functioneert momenteel als een toeristische trekpleister. Zijn leeftijd wordt door sommigen geschat op 3000 jaar, door anderen op 'slechts' 500 jaar. De hoge ouderdom die de soort wordt geacht te kunnen bereiken, komt ook tot uiting in de Spaanse naam 'draco millenario' (duizendjarige drakenbloedboom).

Guanches en drakenbloed
Op de Kanarische eilanden speelde de Drakenbloedboom een belangrijke rol in het religieuze leven van de oorspronkelijke bewoners, de Guanches. Daarnaast gebruikten zij het sap van de boom als helend smeersel en om hun doden te balsemen. In de Middeleeuwen bracht men het sap in verband met hekserij omdat het, aan de lucht blootgesteld, oranjerood kleurt. Vandaar de naam drakenbloed. Drakenbloed werd nog recentelijk gebruikt voor medicinale en cosmetische doeleinden, en verder als kleur- of verfstof. Italiaanse vioolbouwers, bijvoorbeeld, voegden het toe aan de lak van door hen gebouwde instrumenten.

Klik op deze link:

 Als huisplant is deze drakenboom ook in onze gewesten te verkrijgen. Het is een enorm sterke en taaie plant, die niet zoveel aandacht vraagt. Met wat geduld en goede verzorging kun je na ettelijke jaren toch wel een mooi mini exemplaar in huis kweken.
Hieronder zie je een afbeelding met een aantal soorten van de "drakenboomplanten" in onze gewesten.

Loop je geregeld plantenzaken af, dan kun je vroeg of laat ook wel een mooi exemplaar tegen komen.
Vraag dan wel ter plaatse naar de zekerheid van het juiste geslacht en onderhoud van de plant.
Uitdrogen van te weinig water zal niet zo snel gebeuren. De plant zal eerder verpieteren van teveel aan water, want dan "verzuipt" hij. Het blijkt dus wel een makkelijke plant om te houden en hij is er nog attractief bij, op de koop toe. Dus, waar wacht je nog op?