Andere
benamingen:
Gevlekte/Grote scheerling of dollekervel Engels: Poison hemlok.
Giftige
delen:
De wortelstok bevat een zeer giftige stof maar ook de plant zelf is
schadelijk.
Algemene informatie:
De gevlekte scheerling komt voor langs wegen en op braakliggend land.
Vroeger was deze plant een geliefd zelfmoordmiddel. De waterscheerling is
een moerasplant die in vervuilde (dichtgeslibde) sloten voorkomt.
Mate van giftigheid:
+++
Gifstof(fen):
De plant bevat een giftig alkaloïde.
In het oude Griekenland
was de scheerling gewijd aan de pagangodin Hekate die, naar men
veronderstelt,
model heeft gestaan voor het woord ‘hexe’ (Middel-Nederlands voor heks).
Een
woord dat we pas aan het einde van de Middeleeuwen in onze taal tegenkomen,
zo schrijft Greet Buchner in haar Heksenkruidenboek.
Het is dus niet zo
vreemd dat we scheerling tegenkomen als onderdeel van heksenzalven want de
deels uiterst giftige, deels verdovende werking van die plant is al vele
eeuwen bekend.
De Latijnse naam ‘Conium Maculatum’ vertelt ons al dat men wist met wat voor
soort plant men te doen had. Conium is afgeleid van het Griekse ‘kone’ en
dat betekent ‘doden’. ‘Maculatum’ duidt op de roodachtige vlekken op de
stengel.
Het
Middelnederlandse woord voor scheerling was ‘schaerlinc’ en is
waarschijnlijk afkomstig van het oud Saksische skerning, een woord dat drek
of mest betekent en in verband wordt gebracht met de onaangename geur die de
plant verspreidt. Van de oude Grieken is bekend dat ze een aftreksel van de
rijpe zaden van de scheerling gebruikten om veroordeelden mee te doden. Ze
werden verplicht de gifbeker te ledigen. Dit was alleen bestemd voor
veroordeelden uit de betere kringen zoals bijvoorbeeld Socrates die
veroordeeld werd omdat hij de jeugd zou bederven en ook niet in de Atheense
goden wilde geloven. Veroordeelden uit de lagere klasse werden gedwongen een
gifbeker met een aftreksel van monnikskap te drinken.
De dood die hierop volgt is aanmerkelijk pijnlijker dan de dood die het
gevolg is van het drinken van scheerling.
Overigens kende men al
in de Middeleeuwen ook de verdovende werking van conïne, het gif dat
overvloedig aanwezig is in de hele plant, maar vooral in de zaden.
Rondtrekkende lieden voerden de kippen van de boer zaad gedrenkt in een
aftreksel van de scheerling en konden zo de verdoofde kippen zonder moeite
met de hand vangen.
In kloosters werd scheerlingaftreksels waarschijnlijk gebruikt om de
seksuele instincten te onderdrukken. Een bioloog was het opgevallen dat men
rond de ruïnes van kloosters vrijwel altijd gevlekte scheerling aantreft.
Scheerlingzaden op een bepaalde wijze toegepast, in elk geval uitwendig,
staan erom bekend dat ze de potentie verminderen.
De Geslachtsnaam "Conium"
is afgeleid van het Griekse woord "konas" wat rondtollen ~ ronddraaien betekent.
Ook het woord "kone" (dood) zit erin verwerkt. Dit duidt op de hoge
giftigheid van deze plant.
De soortnaam "maculatum" verwijst naar "gevlekt".
In het jaar 399 v. Chr.
moest Socrates de gifbeker drinken. Plato beschreef de laatste momenten van
de grote filosoof.
Hoe hij eerst niet meer op zijn benen kon staan en dat vervolgens zijn
lichaam van onderen af gevoelloos werd tot het gif de longen en het hart
verlamde.
Zeer waarschijnlijk nam Socrates, de Gevlekte Scheerling en stierf hij aan
de vergiftiging met de inhoudsstof van de plant die wij tegenwoordig conïne
noemen. Het was een gebruikelijke doodstraf in het oude Griekenland.
Ook de Romeinen waren
bekend met het kruid, de oude Romeinse naam was Cicuta, die ook nog voorkomt
in de Middeleeuwse medische literatuur, dit zorgde voor nogal wat verwarring
met een andere Schermbloemige, namelijk de Cicuta virosa, de
Waterscheerling, uiteindelijk heeft Linnaeus een eind aan de verwarring
gemaakt en heeft de Gevlekte Scheerling Conium maculatum gedoopt.
De Gevlekte Scheerling werd gebruikt door de Angelsaksische medici uit de
10de eeuw.
Kundige kruidendokters konden het kruid zo doseren dat het als medicijn kon
worden gebruikt, bijvoorbeeld als kalmerend middel, tegen astma en
zenuwpijnen.
De Franse arts Guy de Chauliac bedwelmde zijn patiënten voor een operatie
met de dampen van de Gevlekte Scheerling in de 14de eeuw.
Gedurende de Middeleeuwen was een mengsel van Gevlekte Scheerling, Betonie
en Venkelzaad in gebruik als middel tegen de beet van een dolle hond en
tegen St. Anthonisvuur.
Magie:
Geslacht: Vrouwelijk
Planeet: Saturnus
Element: Water
Goden/Godinnen: Hecate
Krachten: Astrale Projecties, Visioenen
Gebruik:
Gebruikt om astrale projectie te bewerkstelligen en om seksueel libido
(potentie) te vernietigen.
Het sap kan op magische zwaarden en athames worden gesmeerd om ze te
bekrachtigen en te zuiveren.
Dat kun je eventueel ook doen met je baton.
Kijk hier wel mee uit, de hele plant is extreem giftig. Spoel dus je baton
goed af onder proper lopend water, nadat je hem ritueel gezuiverd hebt met scheerling. (Draag handschoenen bij gebruik ervan)!
De oude Grieken gebruikten een aftreksel van de rijpe zaden van de gevlekte
scheerling om er veroordeelden mee te doden. Ze werden verplicht de gifbeker
te ledigen. Dit was alleen bestemd voor veroordeelden uit de betere kringen
zoals bijvoorbeeld Socrates (13) die veroordeeld werd omdat hij de jeugd zou
bederven en ook niet in de Atheense goden wilde geloven. Veroordeelden uit
de lagere klassen werden gedwongen een gifbeker met een aftreksel van
monnikskap te drinken.
De dood die hierop volgt is aanmerkelijk pijnlijker
dan de dood die het gevolg is van het drinken van gevlekte scheerling.
Overigens kende men al vele eeuwen de verdovende werking van coniïne, het
gif dat overvloedig aanwezig is in de hele plant, maar vooral in de zaden.
Rondtrekkende zwervers voerden de kippen van de boer zaad gedrenkt in een
gevlekte scheerling aftreksel en konden ze dan zonder veel moeite vangen. De
arme beesten waren gewoon verdoofd.
In kloosters werd een gevlekte scheerling aftreksel waarschijnlijk gebruikt
om seksuele instincten te onderdrukken. Opvallend is dat men rond ruïnes van
oude kloosters vrijwel altijd gevlekte scheerling aantreft. Gevlekte
scheerlingzaden op een bepaalde wijze toegepast, in elk geval uitwendig,
staan ervoor bekend de potentie te verminderen. Heksen werden er zelfs van
beschuldigd dat ze brave gehuwde mannen impotent maakten door middel van hun
kruiden. Ook werden zij in staat geacht om met behulp van gevlekte
scheerling de vorming van borsten bij jonge vrouwen te voorkomen of op zijn
minst negatief te beïnvloeden.
Maar voor eigen gebruik en zeker voor de bereiding van de zogenaamde
heksenzalven, die de illusie van verre tochten door de lucht moest geven,
werd zeker de gevlekte scheerling toegepast in de vorm van een extract.
"Bedenkelijk" recept
voor het samenstellen van een giftige toverdrank:
Neem een grote pad
en sluit ze samen met adders en aspiks op in een bokaal.
Geef deze gifdieren, als voedsel, gedurige enige dagen, alleen
gifzwammen (Fungi), vingerhoedskruid (Digitalis purperea) en gevlekte
scheerling (Conium maculatum), folter deze dieren door ze te slaan, te
branden, enz, totdat zij van honger en woede sterven.
Bepoeder ze dan met gestoten kristalschuim en wolfsmelk (Euphorbia
soorten).
Doe alles in een goed gesloten vuurvaste glazen conekolf en verdamp
langzaam boven brander.
Zorg dat het verdampte vocht in een andere glazen kolf drupt.
Laat daarna alles afkoelen. Zo kunt u twee toverdranken bekomen , een
vloeibare en een droge in poedervorm. De drank is even giftig als de
Aqua-Toffana.
De poedervorm doet, op enkele dagen, elk levend wezen uitdrogen of oud
worden, en sterft in de meest helse pijnen.
