Hoofdbron: Wikipedia

Hier gaan we een aantal natuurkundige bestrijdingen van kanker onder de loep nemen.

Sommige natuurproducten houden kanker tegen, of voorkomen het.
Dit beduidt echter niet dat er geen dokter meer aan te pas moet komen.
Het is ook niet zeker of het alle kankers geneest.
"Het remt, of voorkomt", dát is zo goed als zeker.

De onderwerpen die we hier gaan uiteen zetten zijn:
Thee, Curry oftewel Kerrie, Jonagold appels, Roomijs en (Paarse)Tomaten.

Curry.

* Curry doodt kanker:

Pittige kruidenmengelingen als curry kunnen kankercellen doden, zo hebben Ierse wetenschappers aangetoond. De stof curcumine zou daarvoor verantwoordelijk zijn. Diezelfde stof werd ook al in verband gebracht met bescherming tegen alzheimer en artritis.
Of het ook echt werkt, wordt op dit moment uitgebreid onderzocht.

Curcumine zou ervoor zorgen dat kankercellen binnen de 24 uur vernietigd worden en dat die cellen zichzelf beginnen verteren. Dat zou komen omdat de stof het signaal zendt dat de cel dood moet gaan.

"Wetenschappers weten allang dat natuurlijke ingrediënten het potentieel hebben om kankercellen te behandelen. Wij vermoeden dat curcumine daarvoor zorgt", aldus onderzoekster Sharon McKenna van de universiteit van Cork. Deze bevindingen kunnen dokters helpen nieuwe behandelingen te vinden.

Curry is een in de keuken gebruikt mengsel van specerijen, en ook wel de naam voor de daarmee bereide gerechten. Het woord curry is een verbastering van het Tamil woord 'kari', wat saus betekent.

In de Benelux is curry doorgedrongen in allerlei kant-en-klare currysauzen en -poeders. De smaak van de Benelux curry is niet te vergelijken met de toepassing in originele Indiase currygerechten.

* Toepassing:

Curry wordt vooral in India, Thailand, Indonesië, Engeland, Suriname en Nederland gebruikt. De scherpste currymengsels uit India zijn afkomstig uit Madras en Kerala. In Thailand en India wordt naast gele curry ook een rode curry gebruikt, waarbij de rode kleur afkomstig is van rode pepers.
Over het algemeen geldt: hoe roder, hoe heter.

De smaak van curry komt het beste tot zijn recht als het kruidenmengsel eerst heet gebakken wordt met bijvoorbeeld fijngesneden ui, en daarna pas de groenten of het vlees toegevoegd worden.

In supermarkten in Engeland en tegenwoordig ook steeds meer in de Benelux zijn naast poeders ook currypasta's verkrijgbaar die de Indiase curry veel dichter benaderen. Een globale schaal van scherpteaanduidingen is: Mild, Curry, Madras, Vindaloo, Phall.
De laatste twee worden voor ongetrainde westerlingen niet aanbevolen, maar ook een curry Madras zoals geserveerd in een Indiaas of Pakistaans restaurant is vele malen heter dan de potjes 'Madras'-poeder in onze supermarkten.
In Engeland zijn vooral in de omgeving van Birmingham de 'Balti'-gerechten populair, een Brits-Indiase specialiteit gekenmerkt door een vrije stijl en het ruime gebruik van verse korianderbladeren ('Mehti').

Soorten curry.

* Samenstelling:

De samenstelling van currypoeder varieert sterk.
In elk geval zitten in currypoeder de volgende specerijen:

°  gember, ook wel djahé genoemd
kardemom
°  koriander, ofwel ketoembar
° kruidnagel, ofwel tjenkeh
° kummel, ofwel karwij
° kurkuma of koenjit, dat de sterke gele kleur van curry veroorzaakt
° komijn, het Indonesische djinten
° zwarte peper

In varianten van curry kunnen onder meer ook de volgende ingrediënten toegepast worden:

° foelie
° kaneel
° cayennepeper of andere scherpe pepersoorten
° fenegriek
° nootmuskaat
° zwart mosterdzaad
° maanzaad
° venkel

* Geschiedenis:

Curry is oorspronkelijk afkomstig uit India, waar het woord “kari” saus betekent. Het gebruik van dit type kruidenmengsels werd door de Engelsen overgenomen, waarbij het woord verhaspeld werd tot “curry”. Ook in Thailand wordt oorspronkelijk veel curry gebruikt. De toepassing van curry in de Indonesische keuken is door de Indonesiërs van India overgenomen.
Via Indonesië is het gebruik van curry in de Benelux terechtgekomen.
Migranten uit India en Indonesië brachten het naar Suriname.

Curry.

Jonagold heeft van alle appels de meeste antioxidanten of stoffen die je beschermen tegen kanker. Dat blijkt uit een onderzoek van de Duitse professor Michaela Schmitz-Eiberger van de universiteit van Bonn.
De prof heeft 31 appelrassen onderzocht.
Haar conclusie: de jonagold is de meest gezonde van alle appels.
Op nummer twee van het antioxidantenlijstje staat boskoop, dan volgen golden delicious en elstar. Ook wat de zogenaamde secundaire plantaardige stoffen betreft, scoort jonagold fenomenaal.
Secundaire plantaardige stoffen versterken ons immuunsysteem, beschermen ons lichaam tegen vrije radicalen en tegen ziektes.

Jonagold ontstond in de U.S.A. en is in Europa geïntroduceerd in de jaren 70 van de 20e eeuw, via Jef de Coster (België). Is daardoor veel aangeplant in de Sint-Truidense fruitstreek in het Limburgse Haspengouw.
Het kende vrij vlug een groot succes omdat het een zeer hoge productie per hectare geeft en de uitstekende smaakeigenschappen van de 'Jonathan' combineert met de goede bewaareigenschappen van de 'Golden delicious'

Jonagold is in 2006 in Nederland de op één na meest geteelde appel: 1782 ha (19 %) op een totaal van 9562 ha.
Elstar is de meest geteelde appel. Bij een vergelijkend onderzoek in 2005 naar verschillende appelrassen door de universiteit van Bonn kwam Jonagold als "gezondste" uit de bus.

De Jonagold is een goedkoop appelras.

Jonagold.

De Jonagored is een kleurmutant van het appelras Jonagold ontdekt door de Belgische boomkweker Jos Morren uit het Limburgse Halen.
Hij ontdekte dit ras toevalig nadat één tak uit zijn boomgaard bijzonder fel-roodgekleurde appels droeg.

Dit triploïde ras is vorstgevoelig, net als de standaard Jonagold. Dit toont zich door het droogvriezen van hele bloemtrossen en de zogenaamde stropdassen (vorststrepen) op de vrucht. De kleur van Jonagored is donkerder dan die van de standaard Jonagold. De productie bij virusvrij materiaal is net zo hoog als bij virusvrije standaard Jonagold.

De Jonagold heeft een heel goed aroma. De kleur is geel met een oranje tot helderrode blos. Het formaat is vrij groot. De Jonagold heeft geelwit vruchtvlees en smaakt zoetzuur. De appel is het lekkerst als handappel, als dessertappel, door de yoghurt en in de muesli.
De Jonagold is verkrijgbaar van half augustus tot eind oktober.
(Lughnasadh - Mabon - Samhain).

Waar moet u op letten als u appels koopt?
Appels horen stevig aan te voelen en een heldere en frisse uitstraling te hebben. Ze zijn kwetsbaar, dus let op eventuele beurse plekken.

* Schoonmaken & bewaren:

Appels zijn na aankoop circa 2 weken houdbaar.
U kunt appels het beste in de groentelade van de koelkast bewaren.
Appels scheiden ethyleen af dat het rijpingsproces versnelt.
Bewaar ze daarom niet bij producten zoals komkommers en tomaten.

* Bereidingswijze & toepassingen:

U kunt appels frituren, koken, oven, rauw, stoven. Wassen en afdrogen is voldoende voor dessert- en handappels. Schil kookappels pas op het laatste moment. Verwijder dan ook het klokhuis en snijd ze in stukjes. Eventueel kunt u ze in koud water met citroensap bewaren om te voorkomen dat ze bruin uitslaan. Appels zijn een handig tussendoortje. Appels kunnen in de schil worden gebakken in de oven en worden gevuld, gestoofd, of gefrituurd. Ze kunnen ook verwerkt worden in taarten. Maak er compote van en vul daarmee een taartbodem.
Gebruik de Goudreinet om appelmoes te maken. Appels zorgen voor een natuurlijke zoete smaak in cakes, nagerechten en ook chutneys en jam.
Door het hoge pectinegehalte van appels stolt jam sneller.

* Voedingswaarden per 100 gram:

° Energie: 207 KJ, 49 Kcal
° Eiwit: 0.4 g
° Koolhydraten: 11.8 g
° Vet: 0.0 g
° Vezels: 2.3 g
° Vitamine C: 8 mg

* Tips:

Wassen en afdrogen is voldoende voor dessert- en handappels.
Schil kookappels pas op het laatste moment. Verwijder dan ook het klokhuis en snijd ze in stukjes. Eventueel kunt u ze in koud water met citroensap bewaren om te voorkomen dat ze bruin uitslaan.
Appels zijn een handig en lekker tussendoortje.

* Teelt:

Appelbomen worden van december tot april gesnoeid. Na het snoeien wordt de strook grond onder de bomen vrij van onkruid gemaakt en tussen de rijen wordt het gras gemaaid. Verder wordt de boomgaard bemest en beregend. In de zomer worden de appels gedund, dat wil zeggen dat uit elke boom een aantal appels weggenomen zodat de andere appels beter kunnen uitgroeien tot grote appels. De piekperiode van het appelseizoen is van eind augustus en begin oktober. De appels zijn dan rijp, het ene ras wat vroeger dan het andere. Appels moeten met de hand worden geoogst; je knikt het steeltje en breekt de appel voorzichtig van de tak af. Het steeltje moet aan de appel blijven zitten. Een appel zonder steeltje heeft een wondje. Op die plaats gaat de vrucht eerder rotten. Een jonge appelboom levert ongeveer zes kilo appelen op, in tegenstelling tot een oudere boom die soms wel twintig kilo oplevert. In de herfst worden de oude appelbomen gerooid. De fruitteler plant daarna van half november tot in mei nieuwe bomen ter vervanging.

Jonagold.

* IJs vermindert klachten van kanker!

 

 

 

 

 

 

 

Een ijsje dat de neveneffecten van chemotherapie vermindert, Nieuw-Zeelandse wetenschappers zijn momenteel volop bezig met de ontwikkeling ervan.

* Medisch effect:

De wetenschappers creëren momenteel samen met ijsfabrikant Fonterra een medisch dessert, het bestrijdt namelijk de bijwerkingen van chemotherapie bij kankerpatiënten.
Het ijsje gebruikt actieve ingrediënten van zuivelproducten om diarree, bloedarmoede en een gebrek aan eetlust te beperken.

* Aardbeienijs:

Proefkonijnen die het ijs testten, aten 100 gram aardbeienijs elke dag. "De twee bioactieve componenten van melk die speciaal voor het ijs ontwikkeld werden, assisteren het lichaam bij het omgaan met de bijwerkingen van chemotherapie", aldus de onderzoekers.

Aardbeienijs.

* Paarse tomaten tegen kanker:

Britse biotechnologen en collega's uit het Nederlandse Wageningen hebben een paarse tomaat ontwikkeld die bescherming biedt tegen kanker, althans bij zeer kwetsbare muizen.

Per dag heeft de mens officieel twee ons groenten en twee stuks fruit nodig. Bijna iedereen weet het, maar bijna niemand eet het. Daarom hebben Britse gentechnologen de concentratie gezonde stoffen in tomaten verhoogd, zodat consumenten minder moeite hoeven doen.

Paarse tomaat tegen kanker (links)

Het gaat om zogeheten anthocyanen. Deze paarskleurige stoffen werken als antioxidant. Dat wil zeggen dat ze gevaarlijke deeltjes (radicalen) in het lichaam onschadelijk maken.
Zo zouden ze het DNA beschermen en kanker tegengaan.

Anthocyanen zitten van nature in aardbeien, zwarte bessen en cranberry. Tomatenplanten maken de kleurstof normaal alleen in hun stengels en bladeren aan. Maar dankzij twee genen uit het leeuwenbekje, kunstmatig ingebracht in tomatenplanten, produceren ze de stof ook in hun vruchten.
Zo ontstaan er tomaten met dezelfde zwartpaarse kleur als aubergines.

De verrijkte tomaten hebben inderdaad een anti-kankereffect, meldden de Britten dit weekeinde in het vakblad Nature Biotechnology. Althans, bij muizen die genetisch niet helemaal lekker zijn. Deze dieren missen een bepaald gen waardoor ze heel snel kanker krijgen. Toch bleven ze op een dieet van paarse tomaten opvallend lang in leven. Met een menu dat voor 10 procent uit paarse tomaten bestond, hielden ze het gemiddeld 182 dagen vol. Dat is een stuk langer dan de 142 tot 145 dagen van muizen die geen tomaten of alleen rode tomaten te eten kregen.

Links: rode tomaat - Rechts: paarse tomaat.

Het valt nog te bezien of paarse tomaten ook de mens tegen kanker zullen beschermen. De laatste jaren gaan voedingskundigen er juist steeds meer vanuit dat de rol van groenten en fruit bij het ontstaan van kanker uiterst beperkt is. Maar met de komst van kunstmatig verrijkte groenten moet dat beeld wellicht worden bijgesteld.

Smulpapen die wel oren hebben naar de nieuwe tomaat, moeten geduld betrachten. Want volgens onderzoeker Arnaud Bovy van de Wageningen Universiteit, op de achtergrond bij het project betrokken, is de veiligheid van de genetisch gemodificeerde vrucht nog niet gecontroleerd. „Voor zover ik weet, heeft ook nog niemand het geproefd. Daar is officieel toestemming voor nodig, en dat zijn lange trajecten. De Britten hebben al wel een aanvraag lopen”.

Bovy is zich ervan bewust dat veel consumenten weerzin koesteren tegen genetisch gemodificeerd voedsel. Maar als er een gezondheidsvoordeel te behalen valt, schuiven de meesten hun bezwaren snel aan de kant, hoopt hij. „Het wordt tijd dat we ons over die koudwatervrees heen zetten”.

Paarse tomaten.

Bronnen: www.trouw.nl  - www.demorgen.be (2009).

* Verminderd risico op kanker door lycopeen in tomaten:

Dat een voeding rijk aan groenten en fruit belangrijk is bij de preventie van chronische ziekten zoals kanker en hart- en vaatziekten wordt door niemand nog betwist. De resultaten van diverse epidemiologische studies hebben de aandacht gevestigd op de gunstige effecten van de consumptie van tomaten en de rol van lycopeen in het bijzonder. Lycopeen is het carotenoïde dat tomaten hun typisch rode kleur geeft en is een krachtig antioxidant. Het zou bescherming bieden tegen kanker (vooral prostaatkanker) en hart- en vaatziekten.

Hoewel lycopeen ook voorkomt in vruchten zoals watermeloen, roze pompelmoes, abrikoos, mango en papaja, leveren tomaten en verwerkte tomaten in de Westerse voeding tot 80% van de opgenomen hoeveelheid lycopeen. Hoewel koken meestal gepaard gaat met enig verlies aan voedingsstoffen, blijkt de beschikbaarheid van lycopeen uit een licht gestoofde tomaat groter dan uit een rauwe tomaat. Onder invloed van de verhitting worden de celwanden in de tomaat afgebroken waardoor meer lycopeen vrijkomt. Daarnaast wordt lycopeen onder invloed van hitte ook omgezet in een meer biologisch beschikbare vorm (isomerisatie van een trans- naar een cis-configuratie).
De toevoeging van een beetje vet aan de tomatenbereiding zorgt voor een nog betere absorptie.
Lycopeen is immers een vetoplosbaar antioxidant.

* Hoeveel lycopeen per dag?

Hoeveel lycopeenrijke voedingsmiddelen we gemiddeld per dag zouden moeten eten om er een gezondheidsvoordeel uit te halen, heeft men nog niet kunnen vaststellen. Naast lycopeen bevatten tomaten bovendien nog andere interessante bestanddelen zoals de vitaminen C en B, verschillende mineralen en vezels, die het gezondheidseffect van lycopeen mogelijk versterken. Vandaar dat tomaten niet zomaar kunnen worden vervangen door een lycopeenpil. De gezondheidseffecten maar ook eventuele schadelijke effecten van lycopeen in de vorm van een supplement, los van de voeding, zijn nog niet bekend.

De aanbeveling om dagelijks 300 g groenten en 2 tot 3 stukken fruit te eten blijft van kracht. Wie kiest voor variatie, zet ongetwijfeld ook regelmatig tomaten op het menu en doet zich zo ook telkens te goed aan een portie lycopeen samen met andere essentiële voedingsstoffen.
Vandaar het belang van een evenwichtige en gevarieerde voeding. Een tomatensaus is prima maar voorzie ook andere groenten. De samenstelling van het totale voedingspakket blijft met andere woorden primordiaal.

Groenten en fruit tegen oxidanten in het lichaam.

* Antioxidanten:

Als gevolg van allerlei omzettingsprocessen komen in het lichaam vrije radicalen vrij. Vrije radicalen kunnen schade aanbrengen aan een cel en spelen een belangrijke rol in het verouderingsproces.
Antioxidanten maken deze vrije radicalen onschadelijk.
Een vrij radicaal is een molecule of een atoom met één of meer ongepaarde elektronen. Hierdoor wordt het zeer reactief. Het tracht zo snel mogelijk een elektron aan een andere verbinding te onttrekken om zo opnieuw gepaarde elektronen te hebben en een stabiele verbinding te worden. Het molecule dat een elektron moet afstaan, verandert op zijn beurt in een vrij radicaal en wordt zo ook reactief. Vrije radicalen en andere schadelijke stoffen komen in het lichaam vrij als gevolg van allerlei oxidatiereacties, bijvoorbeeld bij het vrijmaken van energie uit voedingsstoffen, maar ze zijn ook aanwezig in sigarettenrook en vervuilde lucht. Bij bepaalde ziekteprocessen, zoals ontstekingsreacties, kunnen eveneens vrije radicalen worden gevormd. Hoewel de vorming van vrije radicalen in het lichaam een normaal biologisch proces is en vrije radicalen zelfs een belangrijke fysiologische rol spelen (bv. verdediging tegen ongewenste micro-organismen, het apoptose-mechanisme) kunnen zij samen met andere actieve (zuurstof)verbindingen ook schade veroorzaken aan eiwit-, vet- en DNA-moleculen in het lichaam. Dit kan leiden tot functieverlies en speelt mogelijk een rol bij veroudering en bij het ontstaan van verschillende ziekten zoals hart- en vaatziekten en kanker. Antioxidanten zijn verbindingen die reageren met de vrije radicalen en hen op die manier onschadelijk maken. Als de balans tussen de vorming van vrije radicalen en de antioxidantverdediging is verstoord, kunnen vrije radicalen schade aanbrengen aan het lichaam.

Fruit - Antioxidanten.

De tomaat is een populaire vrucht, afkomstig van de tomatenplant
(Solanum lycopersicum, syn. Lycopersicon esculentum).
De vrucht is culinair gezien een groente.

De rijpe vrucht is dan wel gezond, maar dit is in tegenstelling tot de rest van de plant, die giftig is: de plant hoort tot het geslacht nachtschade. De gifstof in deze plant heet tomatine; het is een glycoalkaloïde. De stof wordt door de plant geproduceerd als afweerstof tegen allerlei ziekteverwekkers en is ook giftig voor de mens. Bij het rijpen van de vrucht verdwijnt de gifstof hieruit, hierdoor wordt de vrucht eetbaar maar ook gevoeliger voor schimmels en bacteriën.

* Oorsprong:

Tomaten zijn afkomstig uit de Andes, waar de voorvaderen van de Inca's en de Maya's kleine varianten kweekten. Toen de Spanjaarden Mexico veroverden was het daar al ingeburgerd.
De Spanjaarden namen de tomaat dus eigenlijk mee naar Europa. Toen waren ze niet veel groter dan geel gekleurde besjes.

* Kenmerken:

De tomaat is een meerjarige, kruipende plant, die als eenjarige wordt gekweekt. Het blad en de stengel zijn giftig, net zoals bij aardappel-, aubergine- en paprikaplanten. De bloemen vormen lange trossen die bij kerstomaten lange tijd kunnen doorbloeien. De groene bessen die door de plant worden gevormd zijn licht giftig.
De bladeren zijn bezet met haartjes, waarop kliertjes staan die bij aanraking de typische tomatengeur verspreiden.

* Teelt:

De tomatenplant wordt in de moderne teelt klimmend gekweekt en heeft een trosvormige bloeiwijze. De tomatenplant is een warmteminnende en gulzige plant wat de bemesting betreft. Bij tomaat worden de kleur en de stevigheid van de vruchten beïnvloed door de bemesting.
In de gangbare teelt kan men deze tijdens de teelt gemakkelijk bijsturen met behulp van kunstmest.

Tomaten worden in West-europa voornamelijk op steenwol in de glastuinbouw geteeld.
De beste kwaliteittomaten komen nog steeds uit de tuin of van het veld, zoals het hoort. (Natuurlijke groei, zoals van oudsher).

"Moderne" tomaten (serre - "glastuinbouw").

* Ziekten en plagen:

De belangrijkste schimmelziekten zijn; aardappelziekte ( Phytophthora infestans), blad-, stengel- en nat vruchtrot (Phytophthora nicotiana), bladvlekkenziekte (Cladosporium fulvum), meeldauw (Oidium lycopersici), grauwe schimmel (Botrytis cinerea), kurkwortel (Pyrenochaeta lycopersici), kanker (Didymella lycopersici), sclerotiënrot (Sclerotinia sclerotiorum), fusarium-verwelkingsziekte (Fusarium oxysporum f.sp. lycopersici), fusarium voet- en wortelrot (Fusarium oxysporum f.sp. racidis-lycopersici), slaapziekte of verwelkingsziekte (Verticillium albo-atrum) en voetziekte (Rhizoctonia solani).
° De bekendste dierlijke belagers zijn bladluis, bonenspintmijt, witte vlieg, mineervlieg en het wortelknobbelaaltje.

* Toepassing:

De tomaat wordt als groente gegeten, dit kan zowel rauw als gekookt.
Er kunnen salades, tussendoortjes, snacks of borrelhapjes mee worden gemaakt. Tomaten zijn ook geschikt voor soepen, sauzen en warme bereidingen. Ook worden tomaten verwerkt tot tomatensap.

In groene tomaten is de gifstof tomatine nog aanwezig; dit is evenals solanine welke in aardappels voorkomt een Glycoalkaloïde. In Amerika worden groene tomaten verwerkt in een chutney; hiervan mag men niet te veel eten.

Het werpen van (rotte) tomaten is daarnaast een traditioneel wapen van protest tegen slechte prestaties van bijvoorbeeld podiumkunstenaars. Hiervan komt de naam van de filmrecensiewebsite Rotten Tomatoes, en het gebruik van de tomaat als symbool van de Nederlandse Socialistische Partij.

* Gezondheid:

De klassieke tomaat is een gezonde vrucht. Tomaten bevatten veel vitamine C, A, B1, B2 en B6 en de mineralen kalium, fosfor en magnesium. De tomaat bevat een kleurstof, namelijk lycopeen, die de menselijke cellen kan beschermen tegen de nadelige invloeden van stikstofdioxiden. Stikstofdioxiden zitten onder meer in tabaksrook en in uitlaatgassen. Lycopeen speelt mogelijk ook een rol bij bescherming tegen kanker.
Het behoort tot de plantenkleurstoffen die bekend staan als de zogenaamde carotenen.

Tomaten werden ook als afrodisiacum aangeprezen, vandaar de bijnaam "pommes d'amour" (liefdesappels) in het Frans.

* Geschiedenis:

De Spaanse conquistadores stuurden planten met kleine gele vruchten, die in het Nahuatl, de taal van de Azteken, 'xitomatl' werden genoemd, naar Spanje. De als giftig beschouwde planten werden als sierplant geteeld. Rond 1750 kwam men er in Italië en de Provence achter dat de gele vruchtjes, "pomo d'oro" of gouden appel in het Italiaans, eetbaar waren. Door kruisen en selecteren kreeg de tomaat de rode kleur en vanaf 1850 is het een veelgebruikte groente in de Europese keuken.

In 1893 besliste het Hooggerechtshof in de Verenigde Staten dat de tomaat voor de Amerikaanse wet als groente (en niet als fruit) moet worden beschouwd. Het proces was aangespannen in verband met de verschillende belastingtarieven die golden voor fruit en groenten.
Zie ook "Verschil tussen groente en fruit".

De Spaanse stad Buñol kent jaarlijks het Tomatina-festival met onder andere het grootste tomatengevecht ter wereld met zo'n 45.000 deelnemers.

Tomatina-festival.