Tijdens belangrijke fasen van het zo bedreigde menselijke leven
moesten de invloeden van boze machten verre gehouden worden
en geluk en zegeningen afgedwongen worden.
Bij traumatische gebeurtenissen, of ze zich nu over het individu of
over de totale gemeenschap voltrokken (epidemieën, vooral de pest,
oorlogstijden, misoogsten en hongersnood), vestigde de mens
zijn hoop steeds op magische omgang met bepaalde planten.
Deze pagina geeft je toegang tot een aantal van die planten.
We kunnen ze moeilijk allemaal beschrijven,
dat zou teveel worden en een aparte website op zich vormen.
Daarom hebben we het aantal drastisch beperkt.

*** Disclaimer: ***
'De Nachtuil' doet geen claims over diagnose, behandeling, genezing of ziektepreventie, de inhoud van onze site is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden. Houd er rekening mee dat de informatie in deze kruidenpagina's niet in alle gevallen werd geëvalueerd door medische deskundigen. Geen van de informatie dient te worden opgevat als concreet medisch advies. Raadpleeg daarom altijd een medisch gekwalificeerde arts met kennis van natuurlijke supplementen voor aanvang van gebruik van supplementen/natuurvoeding.






Klik op de Titels
om de
Tuinen verder te betreden:

Waarschuwing: tot de hier vermelde kruiden behoren mogelijk ook gifplanten.
Daarom:
in geen geval zelf experimenteren met een kruid, als u niet precies de werking ervan kent!
Ga met ernstige verschijnselen ALTIJD naar een natuurarts of de huisarts en laat de huisarts ALTIJD weten welke kruiden u gebruikt, want sommige kruiden werken medicijnen tegen en andersom.
Kruiden hebben ook niet altijd dezelfde werking bij iedereen!

Aardpeer:

De aardpeer, een vergeten groente?
De aardpeer, topinamboer, knolzonnebloem of Jeruzalem artisjok (Helianthus tuberosus) is een plantensoort uit het geslacht Helianthus die als vaste plant wordt gekweekt.
De aardpeer (Helianthus tuberosus) krijgt heel wat kwaliteiten toegelicht door bio-liefhebbers.
De Huron Indianen gebruikten de aardpeer al in 1600. Deze vergeten groente werd jaren geleden geteeld voor haar bijzondere smaak en onuitputtelijke deugden.
Onze grootouders herinneren zich deze knoestige, onregelmatige knol misschien nog wel, aangezien hij het schrijnende gebrek aan aardappelen tijdens de oorlog opving. Hij vereiste heel wat meer voorbereidend werk, maar zijn gehalte aan minerale zouten (kalium) en vezels (onder de vorm van inuline) maakte hem tot onmisbare aanvullende voeding in die jaren van schaarste.

Ajuin - Juin - Ui:

De naam ui (Allium cepa) (ook wel "ajuin" of "juin" genoemd in Zuid-Nederland en Vlaanderen) wordt meestal gebruikt voor Allium cepa, ook de tuinui genoemd. Het is een plant uit de lookfamilie (Alliaceae).
Uien hebben een sterke smaak en geur, die verminderen bij verhitting. Ze hebben in het algemeen een papierachtig buitenste vel over een gelaagde kern. Ze worden wereldwijd gebruikt in de keuken, en bestaan in allerlei vormen en kleuren.
De ui is een bolgewas en is verwant aan de Sint-Jansui, prei, bieslook en knoflook. Deze bolgewassen slaan voedsel op in een bol die de winter overleeft en daardoor kunnen ze als eerste planten in de lente boven de grond komen en bloemen vormen en zich voortplanten. Bolgewassen bevatten veel suiker, waardoor ze niet snel doodvriezen en lang zonder voedsel kunnen.

Aloë Vera:

Aloë Vera is één van de oudste en meest bekende heilzame planten ter wereld.
Al 6000 jaar wordt zij door de mens gewaardeerd om het heilzame effect dat zij heeft op de gezondheid van mens en dier.
De eerste serieuze beschrijving van het gebruik vinden wij in de Egyptische Papyrus Ebers, een medische beschrijving van vele ziektebeelden en hoe deze te behandelen, die werd geschreven circa 1550 voor Christus. Daarin wordt Aloë Vera twaalf maal vermeld voor zowel in~ als uitwendig gebruik.
In het begin van onze jaartelling werd door de Griekse arts Dioscorides, die jarenlang in dienst van de Romeinen met de legioenen was opgetrokken, het boek ‘De Materia Medica’ geschreven. Hij gaat daarbij zeer enthousiast in op de kwaliteiten die hij aan deze plant toeschrijft, bij het gebruik voor allerlei in– en uitwendige ongemakken.
Hij prijst de Aloë om zijn gezondheid bevorderde eigenschappen.
In de Middeleeuwen was het zeker één van de meest gebruikte ‘heikruiden’ voor het bevorderen van de gezondheid. Er was echter een probleem; je moest altijd de hele plant in de buurt hebben, want nadat het blad van de plant is gesneden, verliest de gelei in het blad al binnen enkele uren haar heilzame eigenschappen doordat het zich verbindt met zuurstof uit de lucht.
In 1968 is Bill C. Coats er als eerste in geslaagd de gel te stabiliseren door er natuurlijke antioxidanten aan toe te voegen in de vorm van Vitamine C en E. Nu kan de gel vier jaar bewaard worden in een container en bij opening is zij nog net zo effectief als het verse blad.

Alruinwortel ~ Mandragora:

De alruin ofwel Mandragora officinarum, is afkomstig uit Palestina en het Nijldal.
De plant heeft een warm klimaat nodig om zich in stand te houden.
De vruchten die de vorm hebben van een appeltje werden door de Egyptenaren evenzeer gewaardeerd als de speciale wortel van de plant.
De ware naam is in feite "mardon ghiah" wat "manswortel" betekent.
De wortel wordt gezien als een erotisch symbool en wordt daardoor "fallus der velden" genoemd. 
De mandragora zou liefde opwekkende eigenschappen bezitten. 
De Egyptenaren hadden zelfs een gebed waarin ze de God Ra bedankten voor deze plant.

Alsem ~ Absint ~ Absinthe:

Absint, het mysterieuze groene goedje waarrond een alom gevreesde mythische legende schuilt.
Verhalen over hallucinaties, over verslaving, over vergiftiging, over absintisme..........over dood. (Een ware "heksenjacht")!
Op datum van 23 februari 2005, verscheen in het Belgisch Staatsblad de goedkeuring van een wet tot afschaffing van andere wetten. In die wet vinden we onder andere artikel 7: "De wet van 25 september 1906 waarbij het vervaardigen, invoeren, vervoeren, verkopen, alsmede het ter verkoop in voorraad hebben van alsemlikeuren is verboden,
werd opgeheven"! Met andere woorden, absint is terug legaal in België.
In bijna een volledig verstreken eeuw werd de drank zo goed als compleet ver
geten in ons landje.
De Nachtuil introduceert de Belg terug met absint, de vermaarde heksen- en pagandrank bij uitstek!
De fundamenten hiervoor zijn ontstaan uit de passie voor de groene fee, de inhoud ervan en de kracht van haar magie. Voor wie eenmaal verleid is door haar mystiek, onthult ze haar hemelse smaak en streelt ze de smaakpapillen van de hopeloos verliefde wiens wereld voor eeuwig en altijd verandert en weer groen wordt gekleurd.
Laat je verleiden en treedt haar wereld binnen...ontdek de magische rituele wereld van de Groene Fee!

Artisjok ~ Kardoen:

De artisjok (Cynara cardunculus var. scolymus) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De plant heeft bloemen in hoofdjes en puntige omwindselbladeren. De plant heeft prikkelbare meeldraden: bij aanraking met bijvoorbeeld een bijentong of -poot trekken de helmdraden zich samen en komt er een snuifje wit stuifmeel vrij uit de helmknoppen.
De naam komt uit het Arabisch: الخرشوف (al-ḫaršūf).
Nauw verwant aan de artisjok is de kardoen (Cynara cardunculus), waarvan eveneens delen worden gegeten. Beide worden meestal distels genoemd, al zijn ze geen eigenlijke distels (geslacht Carduus).
Bij de Romeinen en bij de oude Grieken was de artisjok gekend als een spijsverteringsbevorderende groente. Dat wordt door moderne wetenschappelijke onderzoeken ondersteund. Een onderzoek bij patiënten met dyspepsie heeft uitgewezen dat de symptomen van deze spijsverteringsziekte bij alle patiënten afnam na het eten van artisjok. Hetzelfde geldt voor mensen met een prikkelbaredarmsyndroom.

Cynar is een Italiaanse bitter aperitief likeur gemaakt met artisjokbladeren en heeft therapeutische eigenschappen.

Belladonna:

Belladonna is een veelbesproken heksenkruid.
Om hierover meer te weten te komen zie
"Wolfskers".
Door
HIER op "Belladonna" te klikken, kom je automatisch terecht in de pagina onderaan van "Wolfskers"!

Berenklauw:

Het sap van deze planten bevat een bijtende stof die in combinatie met zonlicht reageert als een zuur. Er ontstaan rode, jeukende vlekken die enkele uren later overgaan in een scherp begrensde ontsteking van de huid met zwelling en blaarvorming. Deze letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden en genezen slechts traag. Na genezing kunnen ze een bruinverkleuring van de huid achterlaten. Als het sap in de ogen terechtkomt, kan permanente blindheid ontstaan. Het sap van de berenklauw is ook giftig! Er zijn al mensen gestorven nadat ze een kleine hoeveelheid van het giftige berenklauwsap inslikten.

Bernagie:

Bernagie- of Borage-olie bevat een hoog gehalte aan Gamma-linoleenzuur (GLA) evenals zink, magnesium, vitamine B6 en biotine. Als een van de voornaamste natuurlijke bronnen van GLA heeft Borage-olie een grote vlucht genomen in de voedingssupplementen industrie.
Een aftreksel kan enkele malen per dag als thee worden gedronken tegen reuma, nierontstekingen, ter bevordering van urine-afdrijving, en tegen borst- en slijmvliesontstekingen. Dosering: twee eetlepels bloemen met 1 liter water, even koken en laten trekken. De werking is twijfelachtig. In wijn zouden de bloembladen helpen tegen neerslachtigheid. Reeds bij de Grieken stond de plant om zijn opbeurende werking bekend.

Bijvoet:

Bijvoet is een inheemse plant met paarsachtige stengels, donkergroene bladeren en kleine gele bloemen, die vaak in het wild groeit.
In de Middeleeuwen meende men dat bijvoet bescherming bood tegen hekserij en de duivel.
De plant groeit langs paden en karrensporen en staat mensen bij op hun "levenspad".
Bijvoet hoort tot dezelfde familie als dragon en alsem. Het werd vroeger veel als kruiderij gebruikt, vooral bij bereiding van vet vlees, alsook bij het bereiden van gevogelte.
Ze hoort thuis in de composieten familie. Een familie die van oudsher kruiden levert die goed zijn voor de spijsvertering. Dat is ook meteen waarvoor de bijvoet gebruikt werd. Als toekruid bij zwaar verteerbare gerechten. En niet te vergeten: ze was en is een waardevol ingrediënt van vele kruiden- en maagbitters en likeuren.
Bijvoet behoort tot de kruiden die sinds mensenheugenis een rol spelen in magie en geneeskunde. Men maakte er een drank van die de levenskracht zou opwekken. Ook werd er een smaakstof voor bier aan onttrokken. De bijvoet groeit langs heggen, in bermen en op stortplaatsen.
De faam als geneeskrachtig kruid vindt zijn oorsprong in middeleeuws bijgeloof. Het kruid werd gebruikt om reizigers te beschermen tegen boze geesten en wilde dieren. Met Bijvoet in de schoenen kon men voettochten maken zonder dat de voeten moe werden, vandaar de naam bij~voet. Ook heden wordt het nog wel gebruikt als additief in voetbaden.
Klik hierboven op de titel om nog veel meer te weten te komen over dit belangrijk heksenkruid.

Bilzekruid:

Hyoscyamus niger in Latijn. Ook benamingen als: heksenkruid, zigeunerkruid en profetenkruid. Het is familie van de nachtschadegewassen en groeit één- tot tweejarig. Bilzekruid behoort tot één van de meest giftige planten die in het wild voorkomen.
Bij inwendig gebruik heeft de plant een dodelijk effect.

In de geneeskunde wordt enkel een homeopatisch middel op basis van bilzekruid toegepast.

Blaaswier:

In 1811 ontdekte Courtois hoe hij uit blaaswier jodium kon bereiden. Door de as van verbrande zeealgen, dat eerst gemengd werd met geconcentreerd zwavelzuur, te verhitten, ontweken daaruit violette dampen. Door de dampen nu af te koelen, ontstonden jodiumkristallen.
In 1862 stelde Duchesne-Duparc vast, dat blaaswier de vetopstapeling in het lichaam tegenwerkt.
Zie maar de diverse producten die in de dieetwinkels aangeboden worden ter bestrijding van vetopstapeling en (of) zwaarlijvigheid.

Boerenwormkruid:

Volgens de Griekse mythe werd het kruid gebruikt om Ganymedes onsterfelijk te maken, nadat Zeus een oogje op hem had laten vallen. Op de berg Olympus werd hij vervolgens de waterdrager voor de goden (Aquarius) en de minnaar van Zeus.
Boerenwormkruid werd vroeger veel gebruikt, zowel culinair als medicinaal, maar is volledig in onbruik geraakt. In de keuken was het een vervanger voor het zeer dure nootmuskaat en foelie.
Medicinaal zou het bloedzuiverend en wormverdrijvend werken. Vroeger werd het "koekskeskruid" genoemd en werd in pannenkoeken verwerkt.
Het was een welkome aanvulling op een arm dieet in die tijden. Alleen de jonge blaadjes zijn bruikbaar, de oudere zijn te hard en tamelijk giftig.

Brave Hendrik:

De brave hendrik is een zeer oude groente, waarvan de geplukte bladeren maar één dag bewaard kunnen worden. De jonge bladeren kunnen als spinazie gegeten worden en de jonge scheuten kunnen als een soort asperges klaargemaakt worden. Zaden kunnen in de handel gekocht worden. Ook heeft de plant een aantal geneeskrachtige werkingen. In Duitsland worden de zaden van de brave hendrik gebruikt voor het vetmesten van kippen en wordt daar Fette Henne genoemd. De wortels worden ook wel gebruikt tegen hoest bij schapen. Deze plant staat op de RODE LIJST!

Citroenkruid:

Andere planten die soms met deze naam worden aangeduid zijn: citroenmelisse en citroengras.
Citroenkruid (Artemisia abrotanum) is een bossig struikje, dat behoort tot de Composietenfamilie. De plant komt van nature voor in Zuid-Europa en is in grote delen van de meer noordelijk gelegen gebieden van Europa geïntroduceerd.

Citroenmelisse:

Citroenmelisse (Melissa officinalis) is een vaste plant die tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) behoort. De plant ruikt naar citroen. De plant groeit voornamelijk in Zuid-Europa, maar is in meer gematigde streken als Nederland en België eenvoudig te vermeerderen aangezien de plant 's winters door middel van wortelstokken voortleeft. De plant wordt circa 0,5 m hoog.

Dille:

Dille (Anethum graveolens) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae).
Uit dezelfde plantenfamilie komen venkel en kervel.
Dille heeft fijne, naaldachtige bladeren. Het is een kruid met een heel verfijnde smaak. Het is de enige soort in het geslacht Anethum.
Het wordt ook gebruikt voor beschermingsmagie.

Dolik:

Lolium temulentum, een raaigrassoort met giftige zaden. Ook dit gras wisten de heksen in oeroude tijden te onderscheiden van andere grassen om het in hun zalven te gebruiken.
Dit raaigras wordt ongeveer 1 meter hoog.
De zaadkorrels ervan zijn zeer giftig, doordat er zich een soort schimmel aan vasthecht.
Ondeskundig gebruik van dit kruid kunnen doofheid en blindheid veroorzaken.

Doornappel:

Datura stamonium. Deze Latijnse benaming duidt op de giftigheid van de plant.
De naam is afgeleid van "dhatura", wat op zijn beurt weer is afgeleid van het "sanskriet", "dhat", de naam van
een sterk werkend gif.
In de Franse taal noemt de plant endormie (slaperig).
De bijnaam "mollenkruid" verteld ons dat men de granen ook wel gebruikt om mollen te verdrijven.
Heksen en Inca hogepriesters dronken van het sap om in extase te geraken en zo met de hogere machten in verbinding konden komen.
De Nederlandse naam doornappel wijst naar de stekelige vrucht en duzelappel heeft te maken met de bedwelmende werking van deze
giftige plant.

Drakenbloed:

Twijg of tak van de Drakenbloedboom.
Deze boom groeit aan de voet van de Tide (vulkaan) in Tenerife.
De boom heeft de vorm van een enorme omgekeerde paraplu.
In onze Lage Landen is drakenbloed als kamerplant te verkrijgen in de plantenwinkels. Drakenbloed is een Beltanekruid en wordt ook gebruikt om wierook van te maken.
Bij inwendig gebruik is het drakenbloed giftig!

Druiven - Wijn en Chocolade:

Druiven, wijn en chocolade zouden bovendien in zekere mate kankerbestrijders kunnen zijn.
De druif is de besvrucht van de plant Vitis vinifera die behoort tot de wijnstokfamilie (Vitaceae).
De plant is een klimplant. Naast de wilde soort zijn er veel cultivars, die wordt verbouwd als druivenstok, ook wel wijnstok of wijnrank genaamd. Van deze in cultuur gebrachte variëteiten worden druiven voor meerdere doeleinden verbouwd.
Dionysus was de grote wijngod bij de Grieken. Hij werd later overgenomen door de Romeinen en kreeg daar de naam Bacchus.
Goede rode wijn wordt meestal gecombineerd met pure chocolade en dat is niet enkel om ervan te genieten.
Daarnaast vermelden we nog, tot slot, de werking van de
Maqui-bes..
Deze pagina is opgedragen aan de dagelijkse individuele kankerbestrijding en voorkoming van andere ziekten.
Klik hierboven op de titel en lees verder in de pagina ..
.

Duizendblad:

De Latijnse naam Achillea verwijst naar de Griekse held Achilles, die met deze plant de wonden van zijn krijgers genas nadat hij was gewezen op de bloedstelpende werking van duizendblad.
De naam Millefolium verwijst naar de bladeren, mille betekent duizend en folium betekent bladeren.
Dit kruid maakte deel uit van de druïderituelen en werd in een amulet gedragen.

  Gember:

Gember is een in de keuken gebruikte specerij met een scherpe, maar voor de liefhebbers aangename smaak. Gember wordt gewonnen uit de wortelstok van de gemberplant, Zingiber officinale, uit de Gemberfamilie.
Gember is zeer gezond. Mensen met
klachten over slecht werkende darmen hebben er baat bij, maar de wortel bevat veel sporenelementen die gember, naast zijn verre neven ui en look tot één van de gezondste planten maken.
Gember wordt al generaties lang gebruikt omdat het libido door het gebruik ervan gestimuleerd zou worden. Gember helpt tegen erectieproblemen.
Gember kan ook botkanker bestrijden!

Goudsbloem:

Vroeger was geen enkel boerenerf compleet zonder deze plant.
Goudsbloem doet het niet alleen goed als sierplant in de tuin, ook in de kookpotten en het medicijnkastje heeft ze haar nut al bewezen.
Goudsbloem wordt geassocieerd met, hoe kan het anders, de zon en met het element vuur, het is dan ook een mannelijke plant.
Het kruid staat dus ook voor de wil, voor passie, voor het goddelijke binnen in je, voor energie, bescherming en heling.

Graan ~ Granen:

MEER dan gewoonweg maar 'voeding'!
Buiten de dienst als voeding worden aan koren of graan ook reeds uit de oertijd magische eigenschappen toegewezen.
Voordat we aan het voedend aspect van de granen beginnen, hier eerst wat leesstof uit de magische wereld van de granen en het koren.
De graangeest of korengeest is de (levens)geest die volgens het traditionele geloof van vele volkeren in het koren huist. Deze geest moest in ere worden gehouden, wilde het gemaaide koren bij de volgende zaai- en oogstcyclus opnieuw tot leven komen.
'Modern ' graan, waaronder tarwe, wordt gemanipuleerd door MONSANTO en is genetisch toxisch (giftig)!

Granaatappel:

Kankerbestrijder!
De granaatappel (Punica granatum) is een vrucht die groeit aan een tot zes meter hoge struik uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae) dan wel de familie Punicaceae (orde is in revisie), met lange, doornige takken.
Granaatappels zijn oorspronkelijk afkomstig uit Perzië en worden al eeuwenlang gekweekt rond de Middellandse Zee, het Midden-Oosten, Afganistan, India en de Kaukasus. De geslachtsnaam van de struik, Punica, is een herinnering aan de Feniciërs, die de teelt hebben verspreid, deels om religieuze redenen. Het granatum
komt van het Latijnse woord voor korrel, granum.
Granaatappels zijn een bron van kalium en vitamine C, maar vooral van polyfenolen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het 3 à 4 maal meer polyfenolen bevat dan rode wijn, druivensap of groene thee.
Het sap van een granaatappel helpt niet alleen tegen hartproblemen en stress, maar zou volgens de resultaten van een Spaans onderzoek ook de veroudering van je lichaam kunnen tegengaan. Granaatappelsap bevat enorm veel anti-oxidanten en isoflavonen.
Deze isoflavonen hebben een remmende werking op het ontstaan van prostaatkanker, vertraagt de groei en kan ervoor zorgen dat de prostaatkankercellen afsterven (beschermt tegen prostaatkanker…). Het eten van de besjes uit de granaatappel of het drinken van het sap gaat het ontstaan van borstkanker voorkomen of de groei ervan stoppen. Granaatappel verlaagt het gehalte aan vetzuren in het lichaam, waardoor ook het cholesterolgehalte daalt. Anderzijds verlaagt het ook de bloeddruk wat de kans op beroerten drastisch vermindert.
De granaatappel kan helpen in de strijd tegen artrose en werkt Alzheimer tegen.

Graviola ~ Zuurzak:

Gegarandeerde kankerbestrijder?
Opzienbarende ontdekking:
Zuurzak-vrucht en bladeren 10.000x effectiever dan chemotherapie!
Graviola lijkt zich effectief te richten tegen kwaadaardige cellen en deze te vernietigen in meer dan 12 verschillende soorten kanker, waaronder dikke darm-, borst-, prostaat-, long- en pancreaskanker.
Het is veel sterker in het vernietigen van dikke darm kankercellen dan Adriamyci.
Zou dit de ontdekking kunnen zijn van de 21ste eeuw?

Groene thee:

Aan groene thee wordt nogal eens heilzame werking toegeschreven, maar vaak ontbreekt wetenschappelijk bewijs voor deze claims. Volgens de Amerikaanse National Library of Medicine en de National Institutes of Health zijn een tweetal effecten waarschijnlijk:
Een specifieke zalf waarin groene thee extract is opgenomen werkt tegen genitale wratten. Deze zalf is goedgekeurd door de FDA.
Daarnaast heeft de cafeïne in groene thee een bevorderend effect op mentale alertheid..

Hazelaar:

In de Keltische traditie werden nabij hazelaars vaak riten uitgevoerd.
De hazelaar is het symbool van de eeuwigheid en daardoor verbonden met de zon.
De hazelaarsstaf was namelijk een teken van gezag. Daarom is dit ook het beste hout om er een "Wand" uit te maken. Hazelaar (zon, lucht): goed voor "Wanden" voor alle doeleinden.
Zijn noten zijn geliefd bij mens, eekhoorntjes, hazelmuizen, gaaien, spechten en boomklevers.
Bij gunstig weer bengelen de mannelijke katjes al in januari aan de takken.
Zij trekken zich van de winterse temperaturen niets aan.

Heermoes:

Heermoes (Equisetum arvense) is een plant uit de paardenstaartenfamilie (Equisetaceae). De plant wordt ook wel 'roobol', 'akkerpaardenstaart' of 'unjer' genoemd.
Heermoes is een kosmopoliet van de gematigde en koude streken van het noordelijk halfrond. Het is een lid van de groep planten die voor het verschijnen van moderne planten de aarde domineerde. Soortgenoten groeiden uit tot tientallen meters hoge 'bomen' die grotendeels de huidige steenkoollagen vormden. Tijdens het tijdperk van de dinosauriërs was deze plantengroep de meest voorkomende. De plant is een overlever en was de eerste die na de uitbarsting van de vulkaan 'Mount St. Helens' weer vaste voet op de hellingen kreeg. Ook op industriële terreinen met zware vervuiling of uitgeputte en zwaar samengepakte grond is de plant vaak de eerste die komt of de laatste die verdwijnt.
Heermoes of paardenstaart is net als de mossen en varens een oerplant. In de volksmond wordt hij ook wel schaafstro of tinkruid genoemd omdat hij gebruikt werd voor het schuren van metalen huisraad en keukengerief.
Equisetum myriochaetum (Mexicaanse heermoes, reuzenpaardenstaart of Equisetum giganteum ) is een andere soort die veel hoger wordt (tot 12 meter), schijnt het bloedsuikergehalte omlaag te brengen.

Hennep:

Kankerbestrijder!
Cannabis sativa, eenjarig en familie van de Urticaceae, waartoe ook de brandnetel behoort.
Uit hennep wordt het oliehoudende zaad als vogelvoer gebruikt en de vezel van de plant voor vervaardiging van touw.
Het hennepgewas kan tot drie meter hoog worden.
De vezels van de Cannabis zijn beter en sterker dan die van vlas. Ze zijn ook waterwerend en zijn daarom zeer geschikt voor gebruik in openlucht en in het water.
In de achttiende eeuw was hennep om deze reden één van de meest  belangrijke landbouwgewassen, totdat men zich zorgen ging maken om de andere hoedanigheden van deze plant.

Herderstasje:

Het herderstasje (Capsella bursa-pastoris).
De bovenste bloemen in de tros van het herderstasje staan schermachtig bij elkaar.
De rozetbladeren doen enigszins denken aan die van de paardenbloem, maar de stengelbladeren zijn gewoon enkelvoudig. Ze omvatten de stengel steeds met twee pijlachtige slippen. De beste kenmerken van deze plant zijn de vruchten. Deze zijn ongeveer hartvormig en lijken op een ouderwetse herderstas.
Het herderstasje wordt weliswaar door kleine insecten bestoven, maar er komt ook regelmatig zelfbestuiving voor. Daardoor konden zich talrijke varianten ontwikkelen.
Het herderstasje is een uitmuntende geneeskrachtige plant. Uiterst geschikt voor "healing".

IJzerhard:

IJzerhard of ijzerkruid is de naam van de Verbena officinalis. Het is een vaste borderplant die de hele zomer bloeit met blauwe en roodachtige bloemen.
In de oude kruidenboeken werd dit kruid toegewezen als onvermoeibaar makend middel.
Alle wilde verhalen ten spijt is dit een goed en ongevaarlijk huismiddel tegen maagpijn, diarree, gebrek aan eetlust en ook als gorgeldrank bij een verkoudheid.
Van deze plant zijn geen schadelijke bijwerkingen gekend.

Kalmoes:

Acorus calamus, een vaste plant uit de familie van de Araceae is in onze Lage Landen waarschijnlijk in de zestiende eeuw als stukje wortelstok uit Oost-Azië ingevoerd.
In het Westen vormt de Kalmoes geen vruchten (rode bessen) maar wordt de plant vermenigvuldigd door het stekken van de wortel.
Het is een rietachtig gewas dat door de Grieken en Romeinen gebruikt werd bij gebrek aan eetlust. Ook voor maag en darmklachten is kalmoes bruikbaar.

Kaneel:

Kaneel wordt gebruikt als smaakmaker in zoete gerechten, zoals appelmoes of stoofperen, en in vele soorten gebak. Warme rijst met boter, suiker en kaneel is in sommige gezinnen een door kinderen zeer gewaardeerd dessert. Traditioneel wordt kaneel ook in snoep gebruikt, bijvoorbeeld in kaneelstokken, die op de kermis nog wel verkocht worden. Kaneel wordt sinds het eind van de twintigste eeuw ook gebruikt als smaakmaker in thee of koffie.
Kaneel was ooit meer waard dan goud. Tegenwoordig kunnen we de supermarkt binnenlopen en de kaneel voor een paar eurocent in een potje kopen. Deze specerij bevat steeds meer medicinaal bewijs vanwege de bijdrage aan een betere hersenfunctie, vermindering van cholesterol en kalmering van de maag. Maar daar blijft het niet bij! Onderzoek geeft aan dat kaneel helpt om gewicht te verliezen.

Kardoen:

Nauw verwant aan de artisjok is de kardoen (Cynara cardunculus), waarvan eveneens delen worden gegeten. Beide worden meestal distels genoemd, al zijn ze geen eigenlijke distels (geslacht Carduus)

Karwij & Komijn:

Als medicinaal kruid wordt karwijzaad (Fructus Carvi) onder andere aanbevolen bij maagklachten (winderigheid, opgeblazen gevoel, krampen) en schijnt het de eetlust -maar ook de menstruatie- te bevorderen. Juist in (alternatieve) medicinale informatie lijkt de verwarring tussen komijn en karwij 'zeer' veelvuldig voor te komen.

Komijn (Cuminum cyminum) of comino is een plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant wordt toegepast als specerij met een lichte nootsmaak, afkomstig van een plant met fijne smalle blaadjes die op venkel lijken.

Zwarte komijn wordt sinds de oudheid gebruikt als geneesmiddel. Het plantendeel dat het meest wordt gebruikt zijn de zaden, vooral de olie die wordt gewonnen uit deze zaden. Abou Houraira heeft overgeleverd dat Mohammed gezegd zou hebben:
"Gebruik zwarte komijn (Arabisch: habba as-sawda),
het is een geneesmiddel tegen elke kwaal, behalve de dood".
Dit verklaard dat tot op heden in islamitische gemeenschappen over de hele wereld zwarte komijn en in het bijzonder olie gewonnen uit deze zaden te vinden is.

Knoflook & Bieslook:

Allium sativum. Een plant die men niet in heksenzalven zou verwachten. Knoflook is eerder bekend als antisepticum. Volgens Porta, een befaamde Italiaanse astroloog hoort knoflook thuis in een goed werkende heksenzalf. De toevoeging in een bestaand mengsel zou dit werkzamer maken.
Wie over goede grond bezit, kan de knolletjes in het voorjaar planten om in de herfst te oogsten. Knoflook doet het goed in zware grond.
Knoflook bevat vitaminen A, B en C. Het is bloedzuiverend.

Koolzaad:

Kankerbestrijder.
Koolzaad (Brassica napus) is een plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae).
De Kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae: beide namen zijn toegestaan) verschaft veel van de wintergroenten die we kennen. Voorbeelden zijn bloemkool, boerenkool, broccoli, spruitjes, witte kool, Chinese kool, radijs en koolrabi.
* Uit het zaad wordt koolzaadolie getrokken die vele toepassingen heeft.
Koolzaadolie is niet alleen bedoeld als gezonde keukenolie voor salades ... .
Van koolzaadolie kan ook biodiesel gemaakt worden. Daarnaast kan het ook in pure vorm of vermengd met dieselolie in (aangepaste) dieselmotoren gebruikt worden.
* Koolzaad werd na de tweede wereldoorlog met alle zonden van de planeet overladen, ten onrechte!
Consumentenverenigingen werden gealarmeerd en vroegen om een
verbod, waardoor zonnebloemolie op het voorplan en in de borden verscheen. Tegenwoordig zijn er verschillende studies aan gewijd en momenteel is koolzaad gezuiverd van alle blaam.
* Koolzaadolie dekt 28,4% van de dagelijkse behoefte aan vitamine E.
* Koolzaadolie mag niet worden verhit.
Volgens Ierse onderzoekers levert een koe die met olierijk koolzaad gevoerd wordt, zuivel op die beter is voor hart en bloedvaten, want arm aan verzadigde vetzuren.
Alhoewel preciese gegevens ontbreken, meent de Hoge gezondheidsraad dat de consumptie van omega-3-vetzuren in ons land momenteel te laag ligt.
Omega-3 wordt van nature aangetroffen in o.m. groene bladrijke groenten als bv. spinazie, postelein, waterkers, peulvruchten. Andere bronnen zijn o.m. noten, lijnzaad, sojabonen en walnootolie, en daarvan afgeleide olie (koolzaad-, soja-, notenolie...), margarine, enz.
Koolzaadolie wordt in België praktisch niet gebruikt.

Koriander:

Koriander is een van de oudste keukenkruiden door de mens gebruikt, het stond reeds vermeld in de Bijbel (het is één van de bittere kruiden die gebruikt werden bij de rituelen van het Joodse paasfeest). Ook in de Egyptische piramides vinden we sporen terug, de Romeinen op hun beurt gebruiken koriander gemengd in azijn om hun vlees in te strijken dit om bederf te voorkomen. Onderzoeken tonen inderdaad aan dat de plant schimmelwerend en bacteriedodend is. Het plantje is uit het Midden Oosten door de Romeinen meegebracht naar onze streken.
De warme, prikke
lende geur van koriander zet de vermoeide geest zachtjes tot actie aan. Kan het geheugen verbeteren.
Aan koriander worden in het Verre Oosten magische krachten toegeschreven. De zaden hebben bovendien een licht rustgevend effect en kunnen eveneens bij migraine helpen.

Kurkuma ~ geelwortel:

Kankerbestrijder!
Kurkuma, (Surinaams-Nederlands) koenier, (Indisch-Nederlands) koenjit, Indiase geelwortel, en vroeger ook tarmeriek genoemd, is een specerij gewonnen uit de plant Curcuma longa.
Koenjit (kunyit) is de van oorsprong Maleise naam van de specerij. Het wordt gemaakt van de wortel van de plant. Het is een vast bestanddeel van kerriepoeder (curry) en geeft hieraan zijn gele kleur (die ook de bijnaam Indische saffraan verklaart). De specerij is mild bitter van smaak. Het merendeel van de kurkuma-oogst komt uit India.
Bij onderzoek is aangetoond dat curcumine kankercellen aan kan zetten tot apoptuse, cellulaire zelfmoord. In directe klinische proeven met ratten waarin deze kankerverwekkende middelen kregen toegediend, bleek 0,2% curcumine in een dieet het aantal darmkankergevallen flink te verminderen. Ander onderzoek wijst op het remmen van borstkanker en het verhinderen van uitzaaien van longkanker.

Lijsterbes:

Vogels zorgen voor de verspreiding van deze boom via het zaad in hun uitwerpselen.
De sterk begeerde vruchten werden vroeger gebruikt om vogels te vangen.
Het hout is hard en wordt gebruikt voor het maken van gereedschap, zoals instrumenten, deurposten en in de scheepsbouw.

De boom was bij de Germanen gewijd aan de god Donar, en werd in de eerste plaats gezien als een bron voor de genezing van vee.
Bij de Kelten was het een bijzondere boom voor de druïden, gewijd aan godin Brigid.
Hij wordt dan ook veel aangetroffen rondom steencirkels.
De centrale kwaliteit is die van bescherming tegen betoveringen en gevaar.
De Kelten gebruikten ook lijsterbesstokken waarin runen werden gegraveerd.
De bessen hebben een klein pentagram, het eeuwenoude symbool van bescherming en volmaaktheid.
Het is een magische boom die gebruikt wordt voor staven, roeden, stukje hout in gelukbrengende amuletten, maar eveneens tegen blikseminslag en noodweer.

Maqui-bes:

De Maqui bes is het nieuw ontdekte "Superfruit" met de hoogste antioxidant waarde van alle vruchten tot nu toe. Zelfs hoger dan de Açai bes.
Deze Maqui-bes staat beschreven in onze pagina over Druiven - Wijn en Chocolade, onder het 'Paars fruit'.
Klik hierboven op de titel en ontdek er de Maqui-bes onderaan in de pagina.
"Happy surfing".

Maretak ~ Heksenbezem:

Het is bekend dat in Engeland de Keltische priesters, de zogenaamde druïden, rondom de maretak een hele cultus hadden opgebouwd, toch noemde men het ook "Heksenbezem".
Maretakken of Heksenbezems komen veel voor op berken en de relatie tussen berken en heksen is reeds heel oud.
De naam "heksenbezem" voor die rare takkengroeisels in berken die wel een beetje op vogelnesten lijken komt daar ook vandaan.
Vroeger dachten de mensen dat heksen op de takken van een berk waren gaan zitten en dat er op die plek dan rare takken gingen groeien en dat de bezems van die heksen daar van waren gemaakt.
Maretakken zijn niet zo giftig als men denkt. Recent ontdekte men dat het een probaat middel is tegen kankers. Het blijkt dat hiermee reeds resultaten bereikt zijn.

Mierikswortel:

De wortel was 3000 jaar geleden al bij de Oude Grieken bekend en wordt veel in Noord- en Centraal-Europa toegepast. In de joodse keuken wordt hij gebruikt als smaakmaker, bijvoorbeeld bij vis. Tijdens het Pesachfeest wordt mierikswortel gegeten als 'maror', het bittere kruid, dat symbool staat voor de moeilijke tijd die de joden hadden tijdens de slavernij in het Oude Egypte. In Japan is er een sterkere variant (wasabia japonica) die niet met zuur gecombineerd wordt en een vast onderdeel van sushi is onder de naam wasabi.
De wortel is erg po
pulair in de Verenigde Staten en wordt vooral in het stroomgebied van de Mississippi rond St. Louis verbouwd.
De teelt begon hier rond 1800 door Duitse immigranten.
Mierikswortel geneest eczeem(?).

Monnikskap:

Aconitum napellus, familie van de Ranunculaceae waartoe ook de boterbloem toe behoort. Deze fraaie borderplant kan tot wel 1 meter hoog worden en heeft prachtige blauwe bloemen. Monnikskap is een overblijvende plant en is vooral bekend om zijn giftigheid.
Vroeger streek men het vergif op speer en pijlpunten.
Monnikskap overtreft het bilzekruid in giftigheid. Men kan dus niet voorzichtig genoeg zijn met deze plant die bij inwendig gebruik binnen de 20 minuten voor een ellendige dood kan zorgen.
Het gif van de Monnikskap kan ook uitwendig, op de slijmvliezen toegepast, fataal zijn.

Netels:

Er is een volksgeloof dat brandnetel de bliksem aantrekt, vandaar ook de naam dondernetel.
Nu heeft een onderzoek aangetoond, dat op de plaats waar zeer welig de brandnetel tiert, twee aardstralenbundels elkaar snijden. Zo'n snijpunt is bijzonder krachtig kosmisch werkzaam en het blijkt een punt te zijn waar de bliksem bij voorkeur inslaat.
Men zegt echter dat de brandnetel een zeer smakelijk kruid is, waarvan men de jonge toppen in soepen, aardappelgerechten, Engelse pudding, soufflés, groentetaarten of voor het vroeger zo bekende brandnetelbier gebruikt. Bovendien bevat de plant veel voedingsstoffen, zoals ijzer, magnesium en kalk.
Gebruik altijd alleen de hele jonge bladeren en stengeltoppen. Brandnetel kan zowel alleen of in combinatie met paardenbloem, zuring, melde, zevenblad of andere mild smakende planten als groente worden bereid.
Brandnetel smaakt ook goed als ze worden fijngehakt en vermengd met kwark.
Ook brandnetelsoep is niet te versmaden. Surf verder in deze neteltuin en ontdek het allemaal!

Oregano:

Oregano of wilde marjolein wordt veel gebruikt in de Italiaanse keuken. Oregano heeft een kruidige, licht zoete smaak en ruikt sterk. Het kruid doet denken aan tijm en marjolein, oregano is echter scherper van smaak dan wat marjolein is.
Oregano wordt zowel vers als gedroogd gebruikt; het kan ook in gemalen toestand worden gekocht. Verse oregano kan een paar dagen in de koelkast worden bewaard. De aroma van gedroogde oregano is iets sterker dan die van de verse. Vanwege de sterke smaak kan het vrij snel gaan overheersen; het dient dan ook met mate te worden gebruikt.
Oregano verlicht hoofdpijn en helpt ook bij menstruatiepijnen.

Orka:

Okra is de onrijpe vrucht van Abelmoschus esculentus, een overblijvende plant, die wordt gebruikt als groente.
Okra is een goede bron van vitamine A, B complex, C en E, ijzer, kalk, en vezels. Het is caloriearm en vetvrij.
Een Okra eigenschap zou zijn dat het de bloedsuikerspiegel normaliseert.
Recent wetenschappelijk onderzoek heeft eveneens aangetoond dat de orka plant 72% van de
borstkankers bestrijd.

Paardenbloem:

Gal- en leverwerking kunnen ermee worden verbeterd en ook werken bepaalde stoffen om suikerziekte, aderverkalking en bloedarmoede te verlichten.
De bladen van de paardenbloem kunnen aan salades worden toegevoegd, alsook het onderste melkachtige gedeelte van de bloemstengel en (of) de wortel.
Paardenbloemen groeien op een penwortel.
De wortel is eetbaar en kan aan salades worden toegevoegd.
De wortels worden ook wel vermalen en geroosterd en kunnen.
Paardenbloemthee als kankerbestrijder!

Pawpaw & Papaya:

2 Kankerbestrijders.
* Pawpaw maakt deel net als de custardappel, de cherimoya, de zoetzak en de zuurzak deel uit van de familie Annonaceae. Het is het enige geslacht van deze plantenfamilie dat niet van nature voorkomt in de tropen.
De plant bevat een natuurlijk insecticide en sterk kankerwerende stoffen. Hierop wordt momenteel veel onderzoek verricht.

* De papaja is de vrucht van een meloenboom en wordt dan ook "boommeloen" genoemd. De vruchten groeien aan de stam van de boom. De papajaboom komt oorspronkelijk uit Mexico. De boom kan tot zes meter hoog worden. De stam is hol, de bladeren zijn groot en vingervormig. Er zijn verschillende ondersoorten papaja's.
Onderzoekers hebben bekend gemaakt dat het extract van papajabladeren en de thee die ervan getrokken kan worden enorme potentie heeft in de strijd tegen kanker.

Pompoen ~ Kalebas:

Pompoenen zijn een zeer oud cultuurgewas. In Midden- en Zuid-Amerika werden al tussen 9000 en 7000 jaar v.Chr. pompoenen verbouwd. In de 16e eeuw werd de pompoen voor het eerst in Europa geïntroduceerd. De pompoen wordt geleverd door soorten van het geslacht Cucurbita, dat totaal een dozijn soorten omvat.
Pompoenen zijn eveneens geneeskrachtig.

Kalebas (squash) is een verzamelnaam voor een groot aantal aan elkaar verwante gewassen, zoals pompoen, flespompoen, fleskalebas en courgette (of zucchini).

Salie ~ Palingkruid:

Een lang leven, wijsheid, bescherming, wensen. Salie wordt al eeuwenlang gebruikt om een lang leven te bewerkstelligen, zelfs onsterfelijkheid zou tot de mogelijkheden behoren. Dit wordt gedaan door de plant elke dag te eten, of tenminste in mei (zie Engelse gezegde). Salie wordt ook gedragen om wijsheid te vergaren en de blaadjes worden gebruikt in talloze genezing - en geldbezweringen. Om het Boze Oog uit de weg te gaan kan men een kleine hoorn bij zich dragen gevuld met Salie.

Scheerling:

Scheerling werd in het oude Griekenland gewijd aan godin Hekate.
Uit haar naam zou (naar sommige menen) later het woord "Heks" ontstaan zijn.
Dat woord deed in de late middeleeuwen toetrede tot ons taalgebruik in de Nederlanden.
Of het echt van de naam van de godin "Hekate" kwam is echter twijfelachtig.
De Latijnse naam Conium maculatem doet vermoeden dat men toen al wist met wat een plant men te doen had. Conium is afgeleid van het Griekse
"kone" (doden).
Maculatem duidt op de roodachtige vlekken op de stengel.
Het woord scheerling is waarschijnlijk afkomstig van het oud Saksische woord skerning.
Dat betekent
drek, vuil. Het wordt in verband gebracht met de heel onaangename verwittigende geur die deze plant verspreid.
Uitwendig gebruik van de plant kan de potentie doen verminderen.

Selderij:

In tegenstelling tot monnikskap is selderij niet giftig, al is in het wild groeiende selderij niet vrij van schadelijke stoffen.
Hoe selderij, "Apium graveolens", afkomstig uit de familie van de schermbloemige waartoe onze onschuldige peen en ook de zeer giftige scheerling behoren, bij de heksenkruiden is terecht gekomen, blijft voor de meesten een raadsel.
Tenzij men het potentieverhogend vermogen van selderij hiervoor verantwoordelijk acht!

Sla ~ Lactuca:

Sla (Lactuca) is een geslacht van bladgroenten die tegenwoordig rauw gegeten wordt. In de Romeinse tijd werd sla overigens nog gekookt omdat hij nog niet mals genoeg was. Er zijn veel verschillende typen sla. Typen die een krop vormen en typen die dat niet doen. De oude Egyptenaren kenden al stengelsla, waarvan de stengel gegeten werd. De vermoedelijke wilde stamouder van de sla is kompassla (Lactuca serriola).

Slaapbol:

Klaproos of Slaapbol is de Nederlandse benaming van de Papaver somniferum.
Zowel het woord slaapbol als het Latijnse papaver duiden op hetzelfde.
Het woord papaver zou afgeleid zijn van het Keltische papap, een synoniem van kinderbrij.
De slaapbol is een prachtige grote witte bloem met een grote paarse vlek rond de zaaddoos. Eenmaal uitgebloeid, kan men uit die zaaddoos maanzaad oogsten.
Deze zaadjes hebben een verdovende werking en worden verondersteld door de Kelten gebruikt te worden om de kinderen beter te doen slapen. Het gevaar bestaat er echter in dat een overdosis het ontwaken kan beletten.
De stengels met de zaaddozen kunnen ook gedroogd worden om  er bloemstukken mee te verfraaien.

Spelt & Emmertarwe:

Spelt (Triticum spelta) is een eenjarige plant uit de grassenfamilie (Poaceae) uit het geslacht Tarwe (Triticum). Spelt wordt beschouwd als een primitieve tarwesoort. Het is een graansoort die reeds vóór 7000 v.Chr. verbouwd werd.
Emmertarwe, emmer of tweekoren (Triticum dicoccum, synoniem: Triticum turgidum subsp. dicoccon) is een tetraploïde tarwesoort, met wilde en gecultiveerde varianten. Er zijn winteremmertarwe en zomeremmertarwe rassen. De genoomsamenstelling van de emmertarwe is AABB. De voorouder is de wilde emmer (Triticum dicoccoides). Emmertarwe is de oervader van durum (Triticum durum) en kamut (Triticum turgidum) en is historisch gezien de belangrijkste tarwesoort.
Spelt, een oergraan, heeft veel bijzondere eigenschappen die gunstig zijn voor het menselijk lichaam. De belangrijkste is misschien wel de 'bio-beschikbaarheid'. Dat wil zeggen dat spelt door de oplosbaarheid in water snel en makkelijk kan worden opgenomen door het lichaam. Spelt bevat veel belangrijke voedingsstoffen, zoals vitaminen en mineralen. Daarover leest u verderop meer. Spelt is bovendien een smakelijke graansoort, met een nadrukkelijk andere smaak dan tarwe.
Spelt wordt ook nagemaakt door MONSANTO. Deze spelt wordt, o.a., in supermarktbrood verwerkt en is chronisch toxisch (giftig)!

Stevia rebaudiana:

Natuurlijk Caloriearm Zoetmiddel.
Stevia is een van nature zoete plant, die geen calorieën of koolhydraten bevat. De uitzonderlijke zoetkracht van de stevia-plant is te danken aan bestanddelen (steviolglycosiden) die van nature in de bladeren aanwezig zijn, zoals stevioside en rebaudioside A (Reb A). Reb A is het puurste en zoetste extract van de plant met een zoetkracht die 200 tot 300 keer groter is dan die van suiker. Reb A bevat van nature geen calorieën en is niet synthetisch of het resultaat van een chemische reactie.

Stinkende Gouwe:

De stinkende gouwe (Chelidonium majus) is een algemeen voorkomende vaste plant uit de papaverfamilie (Papaveraceae). Toch lijkt de plant op het eerste gezicht in de verste verten niet op de alom bekende grote klaproos. Hij heeft namelijk kleine, gele bloemen en enigszins op eikenblad gelijkende bladeren. De stinkende gouwe bevat oranjegeel melksap en groeit vooral langs heggen en op ruige plaatsen.
Heel algemeen gesteld kan men zeggen, dat Chelidonium-gebruik altijd zinvol is, zodra er iets met de lever niet in orde is. Zo zouden mensen, die veel medicijnen slikken, dagelijks ook Chelidonium kunnen gebruiken, om de lever te ontgiften. Veel, zo niet alle, moderne medicijnen zijn behoorlijk giftig, vandaar de bijwerkingen. Het is voor de lever een hele klus om al dat medicijnslikken te verwerken.
Toevoegingen aan voedsel, zoals kleur- geur- en smaakstoffen, alcohol en medicijnen, moeten allemaal door de lever verwerkt worden. Maar .... Chelidonium past vooral bij mensen over wie de taal een heel en mooi gezegde kent, namelijk "hij heeft iets op zijn lever". "Iets op je lever hebben" wil zeggen, dat je nog iets wilt uiten, dat er iets is dat je heel erg dwars zit en dat gezegd moet worden.

Tabasco & Chilipeper

TABASCO. We kennen het allemaal als een hete rode pepersaus, maar tabasco is meer dan dat en heeft ook wat meer in petto dan enkel 'saus'.
Hier vormen we een totaalbeeld van het onderwerp
'TABASCO'.

Ui - Uiën:

 Voor dit onderwerp, zie "Ajuin - Juin - Ui" aan de top van deze lijst.

 Valeriaan:

Echte valeriaan (Valeriana officinalis) is een kruidachtige plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). Valeriaan is een bekende plant binnen de homeopathie; alternatieve geneeskundigen beweren dat de plant een geneeskrachtige werking heeft.
Hoewel veel mensen de geur van valeriaan onaangenaam vinden, werd het in de 16e eeuw gebruikt als parfum en als geurstof aan de was toegevoegd. Valeriaan heeft op katten een onweerstaanbare en sterk prikkelende werking. Omdat katten zo dol zijn op de geur heeft de plant als alternatieve naam 'kattenkruid', niet te verwarren met de niet-verwante soort wild kattenkruid (Nepeta cataria).
Een bekend homeopathisch geneesmiddel waarin valeriaan is verwerkt is Valdispert.

Venkel:

Dat venkel zowel op medicinaal vlak als in de keuken iets te betekenen heeft, is niets nieuws. De oude Grieken kenden deze plant immers ook als groente en als geneeskrachtig kruid. Volgens hen was dit het middel bij uitstek om te vermageren. Vandaag wordt venkel vooral geroemd omwille van de goede invloed op de spijsvertering en, niet te vergeten, de heerlijke anijsachtige smaak.
Venkel behoort tot een van de negen heilige kruiden en helpt tegen de negen oorzaken van ziekten. Door het kruid te gebruiken zou men er jonger uit gaan zien. Tevens gaat men er vanuit dat venkel de liefde op kan wekken en werkt het versterkend.

Vijfvingerkruid:

De oude kruidenboeken vermelden niets dan goeds over dit kruid. Op sommige plaatsen in Duitsland wordt deze plant nog geplukt met Hemelvaartsdag, om het kwaad te verdrijven.
De wortel heeft geneeskrachtige werkingen. Een aftreksel van de wortel moet een kwartier koken. Driemaal daags een kopje hiervan is een probaat middel tegen diarree.
De drank zou ook helpen bij bloedingen.
In 1615 werd al aangeraden om tormentil, het rode aftreksel van de wortel, te gebruiken bij neusbloedingen.
De wortel bevat ook een looistof die door mensen met een zwakke maag makkelijk verdragen wordt.

Vingerhoedskruid:

Als men Vingerhoedskruid in een tuin laat groeien, beschermt de plant de omgeving. Vroeger gebruikten huisvrouwen in Wales de plant om een zwarte verf van te maken, die zij gebruikten om gekruiste lijnen over de vloer te schilderen, dit werd gedaan om het kwaad te weren.

Vliegenzwam:

De vliegenzwam (Amanita muscaria) groeit vooral in de buurt van berken, soms ook bij dennen. In de reusachtige berken- en dennenwouden in Oost- en Noord- Europa, Rusland en Siberië, komt deze paddenstoel veel voor. Uit die streken kwamen ook de meeste berichten over de magische werking van de vliegenzwam, die in de Nederlandse handboeken van oudsher giftig tot zeer giftig wordt genoemd. Vanaf de zestiende eeuw zijn er verslagen van reizigers bekend die het gebruik van paddenstoelen in Siberië beschrijven.

Vlier:

Veel mensen beschouwen hem als weinig meer dan onkruid, en inderdaad, een vlier verspreidt zich erg gemakkelijk, maar je krijgt er zoveel van...Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vlier, na de alruin, wellicht de Europese plant is waar het meest folklore, verhalen en legenden omheen hangen...
Men beschouwde hem vroeger als de bewaker van alle kruiden.
Hij genoot de goede faam kwelgeesten uit de stal te kunnen jagen, en men schreef hem een beveiligende kracht toe tegen bliksem. Volgens het oude volksgeloof verdrijft de vlier niet alleen demonen, maar ook vliegen en demonische lastposten.
Vlierbessenwijn is dan ook weer niet te versmaden!

Weegbree:

De Weegbree is een zeer productieve plant. De bladeren van deze plant zijn maar liefst tien maanden per jaar te oogsten en kunnen vers worden verwerkt in ondermeer salades en
soepen. De plant dankt zijn officiële, internationaal gebruikte naam, Plantago major, aan
de vorm van zijn bladeren, die een beetje op voetzolen lijken. In het Latijn betekent 'planta' behalve stekje ook zool. Weegbree werd in de oudheid al gezien als
een waardevolle plant voor in- en uitwendig gebruik. De plant brengt verlichting bij gevoelige luchtwegen in het voorjaar.
De wetenschappelijke naam kan als volgt worden uitgelegd: “planta” staat voor voetzool, de plant groeit vaak langs de weg, volgt de mensen op hun pad, “lanceolata” betekent lancetvormig, “major” betekent groot. De Nederlandse naam is samengesteld uit weg en breed, dus een zich langs de weg sterk uitbreidende plant. Een andere uitleg is dat de bladrozet van de weegbree in veel volksverhalen werd vergeleken met menselijke voetstappen, dan zou de oorspronkelijke Nederlandse naam “wegetree” kunnen zijn.
“Smalle” slaat op de smalle, langwerpige bladeren van de bladrozet en is waarschijnlijk een vertaling van de vroegere Latijnse soortnaam “angustifolia”.
Het zijn zeer moedige individualisten, die niet bang zijn voor platgetrapte paden en karrensporen, vaak op ruige plaatsen worden aangetroffen en stand houden tot hoogten van 3000 meter. Ze volgen de "voetsporen’ van de mens" waarbij de smalle weegbree meer dan weideplant is en de ruige een ruderale plant.

Wijnruit:

Wijnruit is afkomstig uit Zuid-Europa met name groeit het in het wild rondom het Middellandse Zeegebied. Dit is de enige soort die van toepassing is als keukenkruid maar wordt ook vaak aangeplant als decoratieve plant in de border. Hun toepassing in de tuin gaat verder dan de aantrekkelijke bladeren en gele bloemen. De planten worden zo'n 60 cm hoog met opvallende grijsachtig blauwgroene blaadjes die dubbel geveerd zijn en lancetvormig.
Wijnruit wordt ook toegepast als artsenij- en strooikruid om insecten te verdrijven.
Vroeger werd het gebruikt tegen giftige beten, demonen en andere plagen.

Wolfkers ~ Belladonna:

Atropa Belladonna is evenals alruin, bilzekruid en doornappel familie van de gifkuiden  bij name van Solanaceae. Het proeven van wolfkers leidt binnen drie uur tot de dood.
Wolfkers heeft zijn naam als Belladonna (mooie vrouw) te danken aan zijn pupilverwijdend effect.
Voor dit laatste doeleinde wordt de plant nu nog steeds gebruikt in de geneeskunde.
Wolfkers is een grote vaste plant met bruinrode bloemen van juni tot augustus en diepzwarte glanzende bessen.
In deze bessen zit het meeste gif opgestapeld.

Wolfsmelk:

Dit is de verzamelnaam voor alle Euphorbiaceae, waartoe ook de gekende Kerstster behoort. Ze bevatten allen, zonder uitzondering, een melkachtig sap dat zeer giftig is, zelfs dodelijk.

Zonnewende of Heliotroop:

Deze plant wordt door heksen gebruikt voor hun geuraltaar.
De plant is niet wintervast en wordt daardoor als eenjarige behandeld.

Zuurzak: (Kankerbestrijder)

Een onderzoek aan de Purdue University heeft uitgewezen dat de bladeren van de zuurzak boom kankercellen vernietigen. Zuurzak was speciaal effectief bij prostaat en pancreas kanker. In een andere studie op dezelfde universiteit bleek dat extract van de bladeren van deze boom een gunstig resultaat heeft bij het vernietigen van longkanker cellen.

Aan de Universiteit in Zuid-Korea hebben onderzoekers twee substanties in de zaden gevonden die zeer effectief waren bij borst- en dikke darm kanker. Het effect was vergelijkbaar met het middel Adriamycin dat gebruikt wordt bij de chemotherapie. Bij een andere studie is gebleken dat zuurzakzaden een gunstiger effect hadden dan Adriamycin.

 





Hieronder kun je nog verder surfen naar
de "Heksenwetenschap" over kruiden.
Ons forum is hier eveneens bereikbaar.
(Zéker NIET onbelangrijk)!
Geheel onderaan vind je de uitgang.




Meer leren over kruiden, kruidenmagie en kruiden healing?