De hele natuur sprankelt en bruist! De bloeitijd bereikt zijn hoogtepunt van het jaar.
Met Midzomer bereikt de zon op zijn reis langs het uitspansel dat moment van volmaakte symmetrie waarop zijn kracht zijn toppunt bereikt en in hetzelfde magische ogenblik begint af te nemen.
Natuurlijk is voor velen van ons dit minder fel gaan branden van de zon in de hete droge junimaand nauwelijks waarneembaar, maar voor de oude Kelten, die immers volledig op de ritmen van de natuur waren afgestemd, was de transformatie van de zon een betekenisvolle gebeurtenis.
Het Midzomerfeest heeft veel van dezelfde luidruchtige en zorgeloze aspecten van Beltane.
In zijn komedie "A Midsummer Night’s Dream" doet William Shakespeare zijn voordeel met de reputatie van deze feestdag, met veel inzicht in de Keltische gewoonten en gedachtegang.
Alsof hij een Keltische knoop legt weeft hij twee afzonderlijke thema’s ~ een huwelijk, een liefdesverhaal en een kibbelpartijtje in de Andere Wereld ~ tot een evenwichtig geheel.
Te midden van de liefdes’gekte’ van Midzomer brengt hij uiteindelijk de activiteiten van de Elfenwereld in balans met die van onszelf. Blijkgevend van een grondige kennis van de volksverhalen en van de absurde en inconsequente gedragswijzen van de mens doet Schakespeare verslag van deze doldwaze stoeipartij in het bos zonder zijn acteurs ooit te vermanen of instructies te geven.
Wanneer de Elf Puck opmerkt: “Ach heer, wat een dwazen zijn deze stervelingen toch!” heeft Puck niet alleen plezier in de mensen maar ook in de verschillen tussen zijn wereld en de onze.
Net als de oude Kelten wist Schakespeare hoe sterk de natuur en vooral de liefdesaspecten van de natuur, de mens beïnvloedt. Wanneer we verliefd zijn maken we blunders. We zeggen en doen belachelijke dingen. Maar het is Midzomer! We zijn maar gewone mensen en we zijn verliefd.
In zijn wijsheid stelt Shakespeare zijn vertrouwen in de natuur en in het Wiel van het Jaar, in de wetenschap dat wanneer wij deze betoverde periode maar eenmaal door zijn alles vanzelf weer in orde komt.
Zoals we met de Winterzonnewende hebben gezien, verslaat de Eikenkoning, de God van het Wassend Jaar, de Hulstkoning, de God van het Afnemend Jaar. Met Midzomer is het omgekeerde war en ontworstelt de Hulstkoning zijn rivaliserende tweelingbroer de bâton.
In de Keltische mythologie is Midzomer de tijd van het jaar waarin de Jonge God zich terugtrekt naar het altoos draaiend Wiel der Sterren. Dit is het magisch oord van de Godin Arianrhod, waar de God moet wachten en leren voordat hij met Winterzonnewende opnieuw geboren wordt. Arianrhod betekent “zilveren meeuw” en haar paleis, dat bekend is als Caer Arianrhod, is het noorderlicht.
Zij is de Godin van de astrale hemelen en daar regeert zij over het tijdelijke toevluchtsoord des doods voor de God als de Godin der reïncarnatie. Hoewel haar pad niet over rozen gaat, geldt zoals wij in de hekserij zeggen: ‘Lijden is leren’. Zij bezit een grote wijsheid en is vol verborgen mysteriën, die alleen door het leven beproefden kunnen bevatten. De legendarische Keltische bard Taliesin is na tijdenlang het leven te hebben bestudeerd uiteindelijk Arianrhods kasteel binnengegaan om de geheimen van de dood te leren kennen.

(rond 21 juni)

Hoewel Litha ofwel ‘Midzomer’ het begin markeert van de krachtvermindering van de zon, is het seizoen zelf één van rijke overvloed. Bloemen en kruiden staan volop in bloei, de dagen zijn lang en de nachten kort en heet. Terwijl met Beltane alles zich afspeelt in een jolige sfeer van zorgeloze uitgelatenheid, wekt het hete Midzomerseizoen veelal een vuriger, kortademiger passie in ons. Paartjes die met Beltane besloten hebben het er samen op te wagen, bevinden zich nog in die bedwelmende eerste dagen van hun relatie. Zij die een jaar en een dag bij elkaar zijn geweest en besluiten hun liefde voor elkaar verder te zetten worden met Midzomer of met Lughnasadh vaak met een formelere handfasting in de echt verbonden.
Midzomer wordt geregeerd door de Mede Maan, die soms ook wordt aangeduid als Honing Maan. Veel van de moderne bruiloftstradities hebben een heidense oorsprong.
Trouwringen zijn symbolen van de magische cirkel van de heks.
Het opgooien van de kousenband en het bruidsboeket zijn naar men meent eveneens heidense gewoonten. Zoals Schakespeare’s Elfenkoning Oberon zegt: ‘… nu tot de nieuwe dag / door dit Huis elke Elf dwalen mag / Naar het beste bruidsbed zullen wij / dat door ons gezegend zij’.
De traditionele gedachte dat Midzomer een goede tijd van het jaar is om te trouwen is duidelijk een door de Elfen aangezwengeld idee.
Midzomer is een erotisch, sexy jaargetijde, waarin de zon met volle kracht op ons neer brandt en de wolken aan de zomerhemel met hete bliksemflitsen en dondergerommel op elkaar botsen. Het valt dan ook niet te verbazen dat het element Vuur een belangrijk onderdeel van Midzomerfestiviteiten vormt. Het gebruik om vuurwielen in de lucht omhoog te smijten, of van de top van een gewijde heuvel omlaag, is tot de negentiende eeuw of zelfs nog later in heel Europa in ere gehouden.
Een Midzomervuur wordt ter traditie aangestoken door middel van het tegen elkaar wrijven van twee heilige houtsoorten, spar en eik. In vroeger tijden werden net zoals met Beltane dierenkudden door sintels van Midzomervuren gedreven om hen van ziekten of afwijkingen te genezen.
In sommige streken werd al op hun huid gewreven als talisman voor bescherming.
Wij wrijven eveneens de as van de op perkament geschreven bezweringen die we met Beltane verbranden op ons voorhoofd teneinde onze magische vermogens te vergroten. Met Beltane worden negen heilige houtsoorten gebruikt om het Belvuur aan te steken, en met Midzomer worden van oudsher negen verschillende soorten kruiden op het vuur gegooid. Deze kruiden kun je kiezen uit een hele lijst, maar mistletoe, verbena, sint-janskruid, het driekleurig viooltje en lavendel worden zowiezo gekozen.
Bloemen zijn onmisbaar voor de Midzomerrite. In deze tijd van het jaar roep ik dikwijls de Elfenkoningin en Bloemengodin Vivian aan. Zij is de wijze leermeesteres van Merlijn de Magiër, en net als Blodeuwedd die we bij de Lentenachtevening hebben ontmoet is ze in de Andere Wereld gecreëerd en bestaat ze geheel en al uit bloemen. Vivian is degene die het zwaard Excalibur aan Koning Arthur geeft. Met Midzomer worden bloemen van alle mogelijke soorten en kleuren voor het altaar en de feestdis ter ere van Vivian meegebracht.
De bloemen worden afgesneden met een sikkel (boleen) en je kunt er bloemenkransen van maken om in je haar te dragen ter voorbereiding van de bijeenkomst van Litha.

Brouwsels, wierook en oliën:

Midzomer is dikwijls een goede tijd van het jaar om bescherming te vragen en om ruimten te zuiveren van negatieve of schadelijke energie. Heksen maken brouwsels voor beschermingstalismannen voor huis, huisdieren en wilde dieren.
Lijsterbestakken die je boven ingangen hangt, in huis of buiten boven de deur van schuren of bijgebouwen, beschermen tegen ongewenste indringers. Ruit wordt gebruikt voor heling en als bescherming tegen ziekte. De verrukkelijke geur van lavendel is een ideaal ingrediënt voor Midzomerwierook. In dit seizoen kijken we ook rond naar antwoorden op onze vragen over vruchtbaarheid en liefde. Bepaalde Midzomeroliën kunnen worden gedragen of gebruikt bij bezweringen om de huwelijksvooruitzichten van jonge mannen en vrouwen te voorspellen. Men zegt dat in oude tijden jonge vrouwen op de vooravond van Midzomer op bezemstelen over de akkers met nog niet oogstrijpe gewassen vlogen om te zorgen voor een overvloedige oogst en ook de eigen persoonlijke vruchtbaarheid te bevorderen. Uit dit landbouwritueel hebben de christenen het kwaadaardig beeld in het leven geroepen van de op een bezemsteel rondvliegende heks, dat helaas zo’n vaste wortel heeft geschoten in onze moderne vervormde en verzwakte psyche.
Zie in “brouwsels” enkele voorbeelden voor je eigen fantasierijke mengsels.