Aranrhod of Arianrhod is een dochter van de Welshe godin Don (tegenhangster van de Ierse Dana) en haar gemaal Beli (die overeenkomt met de Ierse god “Balor of Belenus”) en een nicht van Math, de broer van Don, koning van Gwynedd.
Math kon alleen slapen met zijn voeten in de schoot van een maagd. Toen Goewin, de maagd die hierin voorzag, werd verkracht door Maths neef Gilvaethwy, koos men Arianrodh als vervangster.
Bij wijze van reinheidsproef moest ze over Maths scepter stappen. Onmiddellijk baarde ze daarop Dylan en Lleu. Arianrhods broer Gwydion voedde Lleu op maar Arianrhod verbood hem ooit met een menselijke vrouw te trouwen.
Zij is in feite de drievoudige maangodin, maagd en moeder tegelijk. Haar schoonheid zou legendarisch zijn.
Zij is tevens de beschermeling van het grote draaiende zilveren wiel van de sterren, wat het symbool van de Tijd genoemd wordt. “Arianrhod” betekent “Zilveren Meeuw”. Zij vertegenwoordigt de Zon, de Sterren, de Maan en de Tijd, alsook al wat met “het licht” te maken heeft.
Zo is zij de “Zomergodin” en de Godin van al wat groeit en bloeit.

In samenwerking met de Grote God zorgt zij voor een geslaagde oogst.

Hieronder kun je, deels, haar familietak bekijken.

Don is de Welshe tegenhangster van Dana, de Grote Moedergodin van de Tuatha De Danann.
Don was de dochter van Mathonwy en de zuster van Math. Ze is gehuwd met Beli, de god van de dood.
Haar kinderen vertegenwoordigen de triade van het licht, tegenoverstaande van de kinderen van Llyr die de triade van de duisternis voorstelden.

Math is de broer van de Welshe moedergodin Don en een groot tovenaar.
Ten tijde van Pryderi's regering in Dyfed in Zuid-Wales (Pryderi was de zoon van Rhiannon), heerste Math over het noordelijk Gwynedd.
Wanneer het geen oorlog was, kon Math alleen in leven blijven als zijn voeten in de schoot van een maagd rustten.
Toen zijn neef verliefd werd op de betreffende maagd, verzon zijn broer Gwydion een list, zodat Math met Pryderi ten strijde trok en het meisje alleen achterbleef.
Toen Math later dit bedrog doorzag, veranderde hij zijn neven in dieren.

























Gwydion was een neef van Math, de heerser over het Welshe koninkrijk Gwynedd.
Om ervoor te zorgen dat zijn broer Gilvaethwy kon slapen met Maths slavin Gowein, veroorzaakte Gwydion een conflict tussen Math en Pryderi, zodat Math ten oorlog trok. Toen Math later het bedrog doorzag, veranderde hij eerst zijn neven een jaar lang in een hert en een hinde, het volgend jaar in een beer en een zeug en het daarop volgende jaar in een wolf en wolvin. Later gaf Gwydion leiding aan Lleu, de zoon van zijn zuster Arianrhod.

Lleu, bijgenaamd Lleu van de Vaardige Hand, was in de Welshe mythologie een zoon van Arianrhod.
Zijn moeder vevloekte hem zodat hij geen naam zou hebben tenzij zij er hem één schonk, geen wapens tenzij zij ze hem gaf en geen vrouw van menselijke afkomst.
Met behulp van zijn oom en opvoeder Gwydion overwon Lleu alle bezweringen. Blodeuedd, de vrouw die Gwydion en de tovenaar Math voor hem maakten werd evenwel verliefd op een ander en beraamde zijn dood.
Maar Lleu steeg na de moordpoging in de gedaante van een adelaar ten hemel. Gwydion gaf hem zijn menselijke gedaante
terug en genas zijn wonden.
Blodeuedd werd veranderd in een uil.

Dylan "zoon van de golf" was een Welshe zeegod.
Zijn ouders waren Arianrhod en haar broer Gwydion. Direct na zijn geboorte ging hij naar de zee, waar hij zwom als een vis.
Toen zijn oom, de goddelijke smid Govannon, hem doodde, beweenden alle golven rond de Britse eilanden hem.
Er wordt gezegd dat zijn doodskreet nog altijd te horen is bij opkomende vloed.

Een dochter van Hereydd en de vrouw van Pwyll, een vorst uit Dyfed.
Ze beleefde veel ellende doordat ze Gwawl, de man aan wie ze als echtgenote was beloofd, afwees. Zijn vader vervloekte daarom Pwylls huis. Door deze vloek bleef Rhiannon zeven jaar lang onvruchtbaar en werd ze, na de geboorte van haar zoon, er vals van beschuldigd hem te hebben opgegeten.
Zelfs nadat deze jongen, Pryderi ( 'zorg') was teruggekeerd en opgegroeid, bleef de vloek haar kwellen.
Op een gegeven moment werden Pryderi en zij in ezels veranderd. Ze bezat evenwel ook toverkracht: haar vogels konden met hun gezang doden opwekken en levenden doen inslapen.
Het geduld waarmee zij leed en onrecht verdroeg maakt haar een opmerkelijke personage van de Welshe mythologie. Waarschijnlijk hield haar ware aard oorspronkelijk verband met paarden.
Toen Pwyll haar voor het eerst zag bereed ze een groot, schitterende schimmel gehuld in een gewaad van met gouddraad geborduurde zijde. Ook belandde haar ontvoerde zoontje in een stal en moest ze voor straf als rijdier voor de bezoekers van haar man dienen.
Rhiannon is een mysterieus karakter uit de Arthur legenden.
Als je op internet kijkt zul je veel verschillende verhalen over haar vinden. (Zie ook "Imbolc").

Blodeuedd was een beeldschone tovervrouw.
Ze werd door Math en Gwydion geschapen uit de bloesems van eik, brem en spirea als vrouw voor Gwydions neef Lleu.
Lleu's moeder Arianrhod had hem verboden met een sterfelijke vrouw te trouwen.
Het paar beleefde een gelukkige periode, maar toen Lleu op een dag bij Math op bezoek was, was Blodeuedd wat erg gastvrij jegens een passerende jager, Goronwy, de heerser van Pennlyn.
De twee werden verliefd en beraamden een moord op Lleu.
Die kon echter alleen worden gedood als hij met een voet op een geitenrug en met de ander op de rand van een badkuip stond.
Bovendien moest een speer worden gebruikt die in een jaar tijd was gemaakt.
Toen eindelijk aan al deze voorwaarden was voldaan, steeg Lleu evenwel in de gedaante van een arend ten hemel. Math en Gwydion namen wraak door Blodeuedd te veranderen in een uil.



 

Zonnegod Belenus (de Schijnende) was een bij de Romeinen bekende Keltische zonnegod.
Zijn cultus was verspreid in het oostelijk Alpengebied, Zuid-Gallië en Noord-Italië.
Julius Caesar vergeleek hem met Apollo, de god van het licht en de waarzeggerij.
Beltaine, een van de belangrijkste Keltische feestdagen, op 1 mei, is aan hem gewijd.
Zijn naam leeft voort in plaatsnamen als Billingsgate (poort van Bile, een oude Londense vismarkt).
Zijn gemalin is de licht- en vuurgodin Belisima, die met de Romeinse Minerva wordt vergeleken.
Hoewel zijn verering wijdverbreid is, is er verder weinig bekend over hem.

Nota: In Wales heette hij Beli, in Ierland Bile en in Gallië Belenus.

(Beeltenis van Cernunnos in "Reims" Frankrijk)

Cernunnos is een Keltische god die in Frankrijk en Brittannië wordt vereerd. Hij word meestal afgebeeld in kleermakerszit met een mouwloos hemd en een kralenketting, ofwel naakt. Hij heeft een imposant gewei en zijn naam betekent 'de gehoornde', wat aangeeft dat hij een god van het woud en de wilde dieren is, al beschouwd men hem ook als god van de overvloed.
Hij verpersoonlijkt kracht, potentie en voortbestaan ( gesymboliseerd door het gewei ). De Romeinen stelden hem gelijk aan hun boodschappergod Mercurius. In het middeleeuwse Ierland kreeg de duivel (Satan) het gewei van Cernunnos.
Cernunnos komt ook overeen met de Griekse god “Pan” en de Romeinse god "Faust".
We vinden hem eveneens terug in de beeltenis van de "Groene Man", de bosgod van de heksen.

Sommige Romeinse steles, afkomstig uit Dacië ( Roemenië ), vereenzelvigen hem met Jupiter, de heer van de hemel.


Jupiter was de oppergod van de Romeinen, god van het licht en de stralende hemel, geheel identiek met de Griekse Zeus, geldt als een zoon van Saturnus en Rhea en broer van de zeegod Neptunus en van Juno (tevens zijn gemalin).
De Romeinen verheerlijkten hem met talrijke titels als de god die het heelal, de hemel en alle natuurverschijnselen daarvan bestiert: Caelestis (hemelse), Lucetius (van het licht), Tolans (de donderaar), Fulgur (van de bliksem). Zijn oudste cultus, die van Jupiter Feretrius (de bliksemslingeraar), had plaats in de Jupitertempel op de Capitolijnse heuvel te Rome.
Jupiter’s titel Optimus Maximus (zeer goede, zeer machtige) slaat niet alleen op zijn heerschappij over het heelal maar ook op zijn functie als opperste staatsgod die de wetten geeft, het rijk bestuurt en zijn wil openbaar maakt door wondertekens en orakels.
Zijn tempel op het Capitool, die hij deelde met zijn gemalin Juno en de godin Minerva, was behalve het belangrijkste heiligdom van Rome, ook het middelpunt van het staatkundige leven; hier werden de officiële offers gebracht, vergaderde de Senaat over oorlogsverklaringen, werden internationale verdragen gesloten en brachten de zegevierende Romeinse veldheren dank. Jupiter is ook de beschermgod van de oudste Latijnse stedenbond. De bliksemschicht is zijn attribuut en de adelaar
zijn bode en symbool. Bij de uitbreiding van het Romeinse imperium werden allerlei uitheemse goden met Jupiter gelijkgesteld, o.a. de Egyptische Amon en Serapis, de Fenicische Baäl en de Phrygische Sabazios.