Link
Het
Ogham runenschrift werd toegewijd aan de Keltische godin Ogma, van
ongeveer zeshonderd jaren voor onze huidige jaarkalender.
Het Ogham was een geheim runenschrift van de druïden wat, aanvankelijk,
enkel en alleen onder de ingewijden werd aangeleerd.
De druïden gebruikten deze runenschrijftaal door met hun vingers tekens
te vormen (gebarentaal) en zo met mekaar te communiceren.
Dit zou, naar men vermoedt, ook de meest gebruikelijke taal zijn geweest
tussen de druïden onderling. Zo konden hun onderlinge gesprekken nooit
afgeluisterd, noch begrepen worden.
De Oghamrunen werden tevens ook gebruikt als geheugensteun door
inkervingen in hout en (of) in steen. Zulk beschreven hout of steen
vinden we nog steeds terug.
Het Ogham alfabet diende vroeger vooral om in Keltische eilandtalen te
schrijven.
Het is ook wel Ogam of Ogum genoemd.
Het is een lineair schrift met 25 letters. Men noemt het naar enkele van
de eerste paar letters ook wel beth luis nion.
Het Ogham alfabet gebruikte men vooral om in stenen of hout te kerven.
Stenen met Ogham runentekens zijn overal op de Britse Eilanden nog te
vinden, met name op Ierland en in Schotland.
Het schrift werd meestal van onder naar boven gekerfd, en ook wel eens
van rechts naar links. In sommige gevallen is een Ogham runeninscriptie
in beide richtingen te lezen met, in iedere richting, een andere tekst.
Men kan vaak Ogham runeninscripties vinden op oude Ierse en Welshe
grafstenen, vaak ook naast dezelfde tekst in het Romaanse alfabet.
Het
Thebaanse schrift is, naar blijkt, een heel oud Egyptisch alfabet.
Voor zover ik ontdekt heb, werd het Thebaans ooit afgedrukt door Henry
Cornelius Agrippa, “counseller to Charles the Fifth” in zijn boek
"Occult Philosophy”.
De Engelse vertaling uit het Latijn werd in 1651 gedrukt.
Het was niet Henry Cornelius Agrippa die dit, reeds lang bestaande
schrift, ontworpen heeft.
Janet & Stewart Farrar geven het Thebaanse schrift ook in hun boek
“Spells and how they work” (Robert Hale, London, 1990).
Doordat iemand het gedacht had dat, in het Tehbaans, de “J” bestond,
zijn er nadien meerdere letters en teksten verkeerd vertaald geworden.
Pas veel later kwam men tot het besluit, dat het Thebaans geen letter
"J" herbergde en was men gedwongen om de nodige aanpassingen uit te
voeren, zoals we ze nu nog kennen.
Ook Doreen Valiente gebruikte het Thebaanse schrift in één van de
pagina's van haar boek “An ABC of Witchcraft Past and Present”.
Verder is er nog weinig of niets over het Thebaans alfabet geweten,
enkel dat het steeds, door de jaren heen, alom door magiërs en heksen
gebruikt werd, zelfs tot op heden.
Het Thebaans geschrift bestaat ook in "font"~vorm op het internet, om te
downloaden.
Hieronder zie je nog een paar minder gekende voorbeelden van
geschriften, die door magiërs en heksen kunnen worden gebruikt:
Hieronder volgen een paar voorbeelden van symbolen uit de Magie en de
Astrologie.
Links zie je de vaststaande Astrologische symbolen die nog steeds
algemeen gebruikt worden.
Rechts zie je de heksen- en pagansymbolen die je kunt integreren in je
Boek der Schaduwen.
Deze symbolen zijn ook als "font" via het internet te vinden en te
downloaden voor gebruik.
"... Waar het volk
het schone Garthi spreekt en de priesters der Twaalf het Bosporano, dat
ons is overgeleverd uit de oude tijden, daar bezitten de magi en magae
teksten die zij geheim en toverkrachtig noemen. De enige reden van al
die geheimdoenerij is om het Licht van de Heren te verbergen. Daarom
hebben zij meer talen en schriften dan vingers aan de handen. Van allen
zijn echter het driemaal vervloekte Hagedissenschrift en het demonische
Zhayado de bekendste...
... Dat zij tekens in zulke talen gebruiken is voor mij het bewijs van
Chaos en daarom onheiligheid."
Uit: "Weten
van het
Onbekende" in een moderne Hilberiaanse
vertaling
Of het nu wordt
gebruikt om het mysterie en de reputatie van magie te bewaren of omdat
de tekens op zich magisch zijn, er wordt geen verklaring gegeven in geen
enkel boek.
Of beter noch, er worden zoveel verklaringen gegeven
waardoor geen enkel magiër het nog weet.
De meest voor de hand liggende verklaring is, dat zij deze geschriften
handhaafden om de "kerk" te misleiden en om te kunnen ontsnappen aan de
inquisitie.
In die tijden gebruikten zij trouwens eveneens synoniemen voor hun
namen, een manier om onbekend te blijven naar de buitenwereld toe.
In het volgende deeltje stellen we kort de meeste tekens en schriften
voor die de spelers en helden kunnen tegenkomen in geheime documenten en
mysterieuze boeken.
Hagedisschrift
Over het schrift
van de heersers der Zze Tha is maar weinig bekend waardoor wilde
fantasieën over bepaalde interpretaties soms de ronde doen. Het meest
bekende hagedisdialect is het Yash-Hualay dat op enkele obelisken nabij
de woestijn van Khunchom werd terug gevonden. Ook enkele verloren
tempels in de jungle van Selem hebben vaak enorme teksten in deze stijl
op de muren staan.
Tot nog toe konden door schriftgeleerden een 800tal verschillende tekens
worden ontdekt en vertaald maar er blijven nog zo'n 2000 tekens
onvertaald. Waarschijnlijk is zelfs dit nog maar een tiende van alle
tekens die bij het Chucas werden gebruikt.
Uitgezonderd de ruïnen vindt men het hagedisschrift nog terug in enkele
oeroude geschriften die te maken hebben met magie en cultuur van de
Oergeschiedenis. In hoeverre deze geschriften nog origineel zijn door de
vele kopieën is nog maar de vraag.
Zelemja
Uitgezonderd hier en daar in Selem wordt deze erg gecompliceerde
taal niet meer geshcreven of gesproken. Desondanks bestaan er nog
recente boeken die uitsluitend in het Zelemja werden geschreven en die
de geheimen der hagedismensen en hun magie beschrijft waardoor ze in
magisch begaafde kringen erg geliefd zijn. Af en toe schrijft een magiër
zijn belevenissen neer in het Zelemja omdat het meer cachet geeft aan de
schrijver.
Als taal ontleent het Zelemja zeer veel woorden en klanken van de
Hagedissentaal wat ervoor zorgt dat enkele hagedismensen zich
verstaanbaar kunnen maken in het Zelemja. Het schrift dat bij het
Zelemja hoort ofwel het Chrmk (geen typefout) is ook de basis van het
schrift Rssahh dat vandaag de dag geldt als de meest gebruikte taal
tussen de Achaz en Hagedismensen.
Drakned
Glyphen
Dit zou de schriftelijke omzettein zijn van de vooral mentale
drakentaal naar een schrift.
Het werd een 1000tal jaren geleden (in de
nu bekende vorm) ontwikkeld door een zekere Pher Drodont die naar
verluidt een nauw contact had met allerlei soorten draken.
In zijn
compendium Dracomagica vindt men de grammatica alsook de 837
belangrijkste tekens van deze taal terug.
Drakned Glyphen vinden hun
toepassing vooral in magie van draconische afkomst alsook in artefacten
waarin drakencomponenten zitten verwerkt.
Zhayad
Zonder twijfel is het meest geliefde schrift en taal van de
magiërs het Zhayad waaraan allerlei mogelijke en onmogelijke
eigenschappen worden toegeschreven.
Zo zou het de taal zijn van de
krochten der demonen en moeten hun ware namen in deze taal worden
geschreven, of zouden de tekens op zich de magie al oproepen.
Een
magiethesis in het Zhayad zou minder Astrale Energie verbruiken,…
Het is daadwerkelijk zo dat geen enkel demongericht werk tot stand komt
zonder het gebruik van het Zhayad.
De namen van de demonen zouden immers
telkenmale drie letters uit het Zhayadse schrift zijn, die in elkaar
worden geschreven (ook wel ligaturen genaamd).
Welke drie letters aan welke demon worden toegeschreven is echter, tot
nu toe, onbekend gebleven.
Bepaalde covens
daarentegen gebruiken symbolen die meer gebaseerd zijn op sterrenconstellaties die bevallig zijn voor de
demon in kwestie.
Epiloog
Dat het Zhayad niet echt bruikbaar is voor het meer ongewone werk
is geen verrassing voor de meest bedreven personen in de magie. Het zou teveel plaats
innemen om de meer dan twee dozijn schriften, die in de loop der tijden
zijn ontwikkeld, allemaal te bespreken.
Echter, twee ervan verdienen toch wel onze speciale
aandacht...
...Het Naduria of Nandusschrift kan vandaag de dag nog als geheimschrift
worden beschouwd omdat het meestal enkel wordt beheerst door Alchemisten
en actieve heksen.
Het wordt vooral voor talismannen en amuletten gebruikt maar
kan dankzij zijn 26 letters gemakkelijk als schrift worden aangewend.
Een meer mysterieuze taal is
het Arkanil dat tijdens de Magiërsoorlog werd ontdekt en waaraan
dezelfde eigenschappen worden toegeschreven als aan het Zhayad.
Deze
tekens worden ook vaak de Rohalstaal genoemd, maar worden weinig gebruikt
gezien aan het schrift zulke rare effecten worden toegeschreven dat de
meesten er zich liever van onthouden, aangaande de enorm ingewikkelde
inhoudelijke moeilijkheidsgraad.
Gebaren
Een zeer interessant verschijnsel is het feit dat sommige
magische symbolen bij het volk zijn ingeburgerd in de communicatie.
Het meest bekende teken is het "afweren van het boze".
De duim, midden-
en ringvinger worden tegen elkaar gehouden terwijl men de duim en pink
zo ver mogelijk uit elkaar strekt.
Dit zou het hoofd van een demon
moeten voorstellen en moeten beschermen tegen alle onheil en magie zowel
als tegen bezetenheid en invloed van de Naamloze.
Het teken werkt
daadwerkelijk tegen kwaadaardige magiërs waardoor het geloof niet als
simpel bijgeloof kan worden afgedaan.
Een tweede teken is de Praiosschijf wat erop neerkomt dat men met de
rechterhand een cirkel tekent in de lucht.
Naargelang de omstandigheden
kan dit gebaar bescherming bieden tegen Onheil, of gebruikt worden als
zegenend gebaar.
Een derde voorkomend gebaar, wat vaak aan tafel nog wordt gebruikt, is
het gebaar van Travia.
Met de rechterhand wordt een gans in de lucht
getekend, of beter gezegd, een vraagteken met aan begin- en eindpunt een
cirkel. Dit gebaar wordt vaak als eerbewijs of als symbool van
loyaliteit gebruikt.
Als laatste geldt nog de zegening der magiër die vaak door de menselijke
magisters wordt gebruikt bij het begin en einde van een ritueel.
Met de
open rechterhand wordt een pentagram op het lichaam getekend waarbij men
van achtereenvolgens het voorhoofd aanraakt gevolgd door de linkerzij,
de rechterschouder, de linkse schouder, de rechterzij en daarna terug
het voorhoofd.
*
Bij dit gebaar wordt de volgende formule uitgesproken:
"In
naam van het veranderende vuur, de eeuwige rots, de grimmige Vorst,
het
wandelende water, het levengevende humus en de vluchtige lucht".
