
  

  
(Halloween, origineel Oud-Keltisch Nieuwjaar)
(Dodenherdenking)
(31 oktober ~ 1 november)
(Samhain ~ Samadh ~ All Hallows Eve ~ Halloween ~ Keltisch Dodenfeest)



Samhain (uitgesproken
als sauw-en) is zonder twijfel de belangrijkste, hoewel het minst begrepene
van de oude Keltische feestvieringen. Anders dan zijn moderne tegenhangers
Halloween of Allerzielen, heeft het heksenfeest Samhain niets te maken met
boze praktijken of enge spookkostuums. Er komen geen vergiftigde appels of
scheermesjes aan te pas, geen steekneusmaskers of bloederige arm– of
beenstompen.
Heksen hebben geen groene gezichten! Hoogstens van ergernis, omdat ze dat al
zo vaak hebben moeten zeggen. Heksen dragen geen punthoeden meer! Die waren
in de
Middeleeuwen domweg bij het gewone volk in de mode. In vroeg -
Keltische tijden was iedereen een heks en deed iedereen aan hekserij. De
hekserij was en is nog steeds een levende godsdienst. Méér dan een
godsdienst zelfs; een manier van leven naast de waardeloze, vernietigende en
hebzuchtige evolutie van de "anderen".
Samhain is een feest dat beladen is met positieve energie en zindert van
hoop voor de toekomst van onze planeet. Op de drempel van de koude
wintermaanden vol sneeuw en ijs is het passend dat op
elke vooravond van Samhain de "Morrighan", een Godin uit een drie - eenheid van Keltische
Godinnen die het vermogen bezit nieuw land te baren, haar rituele vereniging
viert met de
Dagda, de ‘Goede God’, één van de hoogstgeplaatste en meest
vermaarde onder de
Keltische Goden.
De Morrighan is een Godin van reusachtige lichaamsafmetingen, die dwars over
een rivier heen staat bij haar ontmoeting met de Dagda, wanneer deze bij de
rivier uit een kookpot zit te eten. Hoewel zij een complexe combinatie van
positieve zowel als voor de oude Kelten verdeelde deze belangrijke feestdag
het jaar in twee seizoenen, winter en zomer. Samhain is de dag waarop het
Keltische nieuwe jaar én de winter tezamen beginnen en is het moment voor
zowel het begin als dat voor het einde. Daarom vierden de oude stammen met Samhain het Keltisch dodenfeest.
Ook heden ten dage blijven we, zodoende, onze voorouders eerbiedig gedenken
en vieren wij verder ons eigen westerse Samhainfeest.
Deze gewoonte heeft talloze andere religies en volksgebruiken rechtstreeks
beïnvloed.
Allerzielen, op 2 november, is de gedenkdag voor de christelijke doden. Met Samhain wordt de sluier tussen de geestelijke en stoffelijke wereld
opgetrokken en bestaat er meer kans op uitwisseling van paranormale
informatie tussen de levenden en de doden. Op Allerzielen heten de barrières
tussen deze wereld en die hierná geslecht te zijn, zodat de doden op één of
andere griezelige wijze uit het graf zouden kunnen opstaan. Samhain is een
veel minder angstwekkende viering. Met Samhain voeren heksen rituelen uit om
allerlei negatieve dingen uit het verleden - slechtheid, boosaardigheid,
corruptie, hebzucht - uit de toekomst weg te houden. We spreken bezweringen
uit om langs paranormale weg tot contact met onze overleden voorvaderen te
komen en oude kennis terug te winnen en zodoende het grote web in stand te
houden dat zich door vele familiegeneraties heen uitstrekt.
Samhain is een moment om naar de toekomst te kijken. Ook nu nog kleden wij
heidenen of ‘pagans’ ons net als vroeger voor Samhain in een kostuum dat
weergeeft wat wij in het komende jaar hopen te worden of te bereiken. Hoe ze
zich op Samhain kleedt geeft bij wijze van spreken een soort
nieuwjaarsvoornemen van de heks aan. Als we mooi willen worden zouden we ons
als vlinder of feeënkoningin kunnen uitdossen, om ervoor te zorgen dat onze
geestelijke reis door het leven kracht en lieflijkheid bezit; hopen we op
welvaart en succes dan zouden we ons kunnen verkleden als prins of prinses;
willen we winnen aan zelfvertrouwen en kracht, dan verkleden we ons
misschien als wolf of heer. Velen van ons vinden zichzelf prima zoals we
zijn en komen dus ook gewoon als zichzelf gekleed naar Samhainvieringen.
Ook het langs de deuren gaan om snoep (Trick or Treat) stamt, zij het in radicaal andere
vorm, van een heksentraditie af.
Bij onze feestvieringen wordt echter alleen getrakteerd en worden geen
streken geleverd, zoals bij het Halloween.
Heksen en pagans houden op de vooravond van Samhain niemand voor de gek en
halen geen kwajongensstreken uit. Na de rituelen van de magische kring gaan
we niet de huizen van vreemden langs, zoals later de
christenen deden om te
bedelen, maar begeven ons naar dat van vrienden om onze kostuums te laten
zien en ons met open armen te laten onthalen.
Samhain is een nacht vol
mystiek en betovering, waarin we magie kunnen
bedrijven ten voordele van zowel ons persoonlijk leven als van onze planeet.
    


(Pagan- & Heksennieuwjaar ~
Dodenherdenking)
(31 oktober)
Het
ritueel van Samhain zorgt dat wij standvastig blijven in onze overtuiging
dat het mensenleven parallel loopt aan de wisseling van seizoenen - dat wij
door de dood in de winter overgaan naar een nieuw leven in de lente. We
betuigen eer aan de doden - hen die voor ons kwamen en van wier lijden wij
mogelijk de vruchten plukken - maar ook hebben we aandacht voor de
onvoorspelbare veranderingen die de aarde bij de overgang van zomer naar
winter ondergaat.
In vroeger tijden ontstak men op gewijde heuveltoppen rituele vuren ter
bescherming van de mensen en het land (bonfires).
De vuren van Samhain
werden bij de avondschemering aangestoken, als tegengesteld aan de meivuren
van Beltane, waar bij het ochtendkrieken de vlam in werd gejaagd.
In veel moderne teksten worden deze vreugdevuren ten onrechte
geïnterpreteerd als een middel om het land van heksen te ontdoen. Het
oorspronkelijke doel van een groot vuur was echter om domweg al het kwalijks
of negatiefs van het afgelopen jaar te vernietigen. Toen het woord
heks in
de loop der tijden volkomen onterecht een uiterst
ongunstige betekenis
kreeg, werden ook de bedoeling van en de symboliek achter de rituele vuren
verdraaid. Heksen zijn zélf begonnen deze vuren te ontsteken, ter
bescherming bij heilige riten.
Vóór de wijdverbreide heksenvervolgingen en –verbrandingen in de late
Middeleeuwen werden rituele vuren dikwijls op Heilige plaatsen aangelegd,
binnen een kring van staande stenen. Tegenwoordig wordt bij het
Samhainritueel vuur alleen symbolisch in onze magische cirkel gebruikt als
beschermend schild en om ons pad naar allerlei goeds in de toekomst te
verlichten. Met Samhain voeren wij rituelen uit om kracht en inzet te
verwerven teneinde onze doelstellingen in het komend jaar te kunnen
bereiken.
Bij de uitvoering van het Samhainritueel is het goed om in gedachten te
houden dat niet alleen de sluier tussen de levenden en de doden op dit
moment het dunst is, maar dat de sluier tussen alle werelden gemakkelijk
scheurt. In de magische cirkel worden alle andere werelden erkend.
Bijvoorbeeld: iedereen bezit een rijk dat hij of zij zelf schept en bezoekt.
Het is een plek waar jij de enige eigenaar bent van het paleis en van het
land, een wonderbaarlijk levendig, innerlijk landschap waarin jij alleen
oppermachtig bent. Bij het Samhainritueel bezoeken wij deze wereld om
eventuele hindernissen of problemen die wij onszelf in de weg gelegd hebben
op te ruimen.
De helderheid die wij in ons persoonlijk leven zoeken wordt dikwijls
benaderd en soms gevonden in de geprevelde onthullingen en de stroom van
beelden bij deze effectieve en emotionerende rite.
Het Samhainritueel biedt ook het moment voor het projecteren voor heilzame
veranderingen op aarde. In de magische cirkel bedrijven we magie voor
positieve veranderingen binnen de grotere gemeenschap. Met gebruikmaking van
onze
paranormale vermogens richten we al visualiserend tuinen in en planten
bomen aan in mei, met Beltane. Zodoende brengt voor pagans het duister van
de naderende winter al de zaden mee voor nieuw leven in de lente.
   
Brouwsels,
wierook en oliën:

Een brouwsel kan een mengsel zijn van gedroogde kruiden of van kruiden,
stenen of veren - alles wat je maar met een magische opdracht hebt geladen
en in een magisch buideltje bij je kunt dragen. Wierook is een mengsel van
ingrediënten met een aromatische gom of harssoort als basis en is bedoeld om
te worden verbrand. Heksen gebruiken wierook bij hun rituelen om hetzij de
lucht te zuiveren dan wel bepaalde energieën in de lucht en het licht uit te
laten stromen. Oliën worden bij rituelen gebruikt om kaarsen te zalven en je
kunt ze ook toepassen als magisch parfum of als een ingrediënt bij een
bezwering of in een brouwsel.
Als je bij het experimenteren met ingrediënten je fantasie gebruikt, kom je
ook en een fantastisch oord terecht van unieke combinaties en verbluffende
resultaten. Een snufje zeezout, twee delen eikenolie, wat wolvenhaar…! Het
samenstellen van een drankje of een mengsel om een brouwsel of een
wierooksoort te ontwikkelen vervult je met een kinderlijke opwinding over
wat er al niet zou kunnen gebeuren. Het is heel spannend om op de manier van
een kind met magie om te gaan.
Met Samhain zit er een extra scherpte of tinteling in de lucht die de
avonturen die je in de keuken zult beleven nog zal verlevendigen. De wind
voert magie met zich mee en de pittige frisse lucht en schone herfstwolken
wekken de indruk dat alles mogelijk is als jij je creativiteit de vrije loop
maar laat.
In onze pagina met brouwsels staan een aantal leuke Samhainbrouwsels, maar
het zijn niet meer dan suggesties. Wees niet bang iets meer van dit of wat
minder van dat te gebruiken om tot je eigen helemaal-te-gekke mengsel te
komen.
 
  
  
  
 |