Hecate is de Griekse tegenhangster van de Keltische Cailleach en de Germaanse Edda. Zij is de "Crone".
Hecate is de Duistere Moeder. Voor diegene die haar verwelkomt, brengt zij creatie en inspiratie.
Zij is Hecata Antea (de hoedster van nachtelijk zicht). En zij is Hacate Trivia, de drievoudige Godin en alzo het derde deel van de goddelijke driesprong "jeugd, moederschap en wijze ouderling".
Ze was voor de Grieken van grote betekenis.
Ze heeft ondermeer een kleine rol in de Eleusinische mysteriën, als degene die Demeter vertelde waar haar dochter was gebleven.

Hecate is een tovenares, die Circe en Medea in deze praktijk heeft onderricht. Ze word vooral vereerd op driesprongen, die golden als het trefpunt van geesten. Hier werden honden, lammeren en honing aan haar geofferd. Voor Hekate werden op de laatste drie dagen van de maand maaltijden klaargezet voor haar en de schimmen, die haar begeleidden.
Hecate is de beheerster van alle levende wezens.
Het is zijzelf die bepaald dat wezens leven of sterven.
Haar gevolg bestaat uit blaffende honden en schimmen uit de dodenwereld.
Hekate wordt ook wel beschouwd als lid van een triade, samen met Demeter en Kore. Zij is degene die aan Demeter meldt dat haar dochter door Hades is ontvoerd. Een epithet voor haar is Baubo, de vrolijke, obscene grapjes makende oude baker uit de Eleusinische mysteriën.
Hekate werd meestal door Griekse en Romeinse vissers aangeroepen voor een goede vangst.

Hecate was de godin van de tovenarij, de geboorte en de maan.
Haar vader was de titaan Perses, haar moeder de sterrengodin, Asteria.
De Grieken beelden haar af met 3 hoofden: het hoofd van een paard, van een hond en van een slang. Gewoonlijk werd ze echter afgebeeld als een mooie vrouw met 3 hoofden, de drievoudige Godin van de levenscyclus.
Als de drievoudige Godin, vertegenwoordigt Hecata de Maagd, de Moeder en de Wijze oude vrouw; hoofd, lichaam en geest, leven en dood. Als heerseres van de nacht vertegenwoordigt zij de maanfases; nieuwe, volle en donkere maan. Hecate symboliseert de schaduwkant in ons, het gedeelte in onze geest die we niet willen erkennen. Velen negeren haar wijsheid, de kracht en de waarheid, omdat de angst voor de schaduwkant zo sterk is. Hecate wordt geassocieerd met de donkere kant van de maan, maar dat is het ware gezicht van de maan. De maan geeft geen licht van zichzelf, het reflecteert alleen het licht van de zon. Alhoewel de meeste Hecate zien als de derde fase van de maan, is ze eigenlijk meer dan dat. Ze is een drievoudige Godin. Zij is Hecate de Maagd, Hecate de Moeder en Hecate de Wijze, oude vrouw. Hecate kan men aanroepen in elke maanfase, omdat ze één van drie is.

Hecate werd ook geassocieerd met driesprongen - haar beeltenis werd op die kruispunten geplaatst - haar gezicht ziet in 3 richtingen. Er werd gezegd dat zij kon zien in het verleden, het heden en de toekomst. Op zo'n kruispunt werd dikwijls voedsel gelegd en de reizigers vroegen Hecate's bijstand om de juiste richting te kiezen, letterlijk genomen dan.
De Godin Hecate is ook bekend als de bevrijdster van vrouwen, omdat ze vrouwen bevrijdt van de banden die gecreëerd werden door mannen, in hun plaats. Dat is dan ook de reden dat de Christelijke Kerk haar afgeschilderd als de Godin van duisternis, verderfenis en vernietiging.

Hecate droeg altijd een toorts en een mes; soms werd ze afgebeeld met een sleutel, een touw of een Grieks kruis. Haar gezelschap waren dikwijls raven, slangen of uilen.
De toorts die zij draagt, brengt licht in de donkere, duistere gebieden van ons onderbewustzijn en ontsluierd haar geheimen. Met haar toorts begeleidt ze jou op je zoektocht en ontdekking van de mysteries.
Hecate bezit ook een toverketel, net als de Dagda, maar met een ander doel.
In hecate’s ketel kijken we naar ons ware zelf, de oorsprong van onze motieven en het resultaat van onze acties, want alleen op die manier kunnen wij transformeren naar een beter persoon. Alleen als we in haar "toverketel" kijken, kunnen we het "licht" zien.

Als "Koningin van de nacht" bezat Hecate twee "spookhonden" en haar komst werd door hondengeblaf voorafgegaan. Haar priesteres was Medea, de tovenares die Jason hielp het Gulden Vlies te bemachtigen.
De honden verwezen naar de honddsster, Sirius.

De Lampaden zijn vrouwelijke geesten uit de Griekse mythologie, een geschenk van Zeus aan Hecate, omdat ze in de oorlog tussen Zeus en Kronos gevochten had aan de zijde van de Olympische goden. De Lampaden verlichtten Hecates pad met toortsen. De Grieken geloofden dat zij verantwoordelijk waren voor de visoenen die stervelingen soms hadden.

In Griekenland werd zij gevierd op 13 augustus en 30 november; in het Romeinse rijk de 29ste van elke maand. Op 13 augustus, wordt ze geëerd om de herfststormen tegen te houden om hierdoor de oogst te beschermen. Bij zonsondergang op 16 november begint de nacht van Hecate, dan worden dieren geofferd en Hecate’s maal geserveerd. 30 November is de Hecate~Trivia dag, de dag van de Driesprong. De 29ste van elke maand is de maan van Hecate (Romeinse overlevering).
Zij was de beschermster van de jonge kinderen, herders , zeelui en de onderdrukten.
"Hecate" betekent "veraf", alhoewel ze altijd klaarstaat voor mensen in nood en ook om de helpende hand te bieden om onze draai te vinden in nieuwe omstandigheden. Door haar bijstand zien we de dingen vanuit een ander standpunt en zij schenkt ons inzicht in onszelf en anderen.

Hecate is de dochter van de titanen Perses en Asteria (dochter van Phoebe and Coeus) en later weer van Zeus en Hera. Haar Romeinse naam is Trivia (driesprong).
De betekenis van haar naam is: "Zij die haar wil oplegt van verre".
De nachtuil is haar boodschapper en de donkere taxusboom en de wilg zijn haar bomen.
Hecate is de enige titaan die haar krachten mocht behouden van Zeus, nadat ze had meegedaan aan de strijd van de Olympianen tegen de Giganten. Zij brengt geluk aan zeelui en jagers of kan mensen straffen als ze de zeelui of de jagers het niet verdienen.
Zo werd angst een belangrijke factor in haar verering.
Zo kan ze ook mensen boze dromen of nachtmerries zenden welke menigeen gek maken.

Hecate is de moeder van Scylla, één van de vele minnaressen van Hermes en patrones van Medea.
Zij was getuige van Persephones ontvoering door Hades naar de onderwereld en zij nam, met de toorts in haar hand, deel aan de zoektocht naar Persephone.
Daarom plaatste men ook wel zuilen, genaamd Hecataea, bij kruispunten of deuropeningen: "waarschijnlijk om boosaardige krachten buiten te houden".
Toen Persephone werd gevonden bij Hades in de onderwereld, werd Hecate haar begeleidster en metgezellin en zorgde ervoor dat Persephone's tijd eerlijk werd verdeeld tussen Demeter (Persephone's moeder) en Hades (God van de Onderwereld en echtgenoot van Persephone).
Terwijl Persephone word gezien als de heldere schakel tussen de onderwereld en de aarde, zo is Hecate het tegenovergestelde: "De duistere schakel".
Hecate is de opzichtster van de zielen in de onderwereld (het hiernamaals).
Zij is de godin van de duisternis, de godin van de driesprong en godin van de tovenarij en hekserij en werd dus vooral vereerd door magiërs en heksen.
Zij vertegenwoordigt niet alleen de duisternis maar ook de verschrikkingen van de nacht.
Op avonden wanneer de maan niet scheen, dwaalde zij rond met een wilde troep spookachtige, huilende honden. (Zo zegt de volkslegende).

Hecate wordt ook vergeleken met Selene, Artemis en Persephone en wordt afgebeeld met drie lichamen of met drie hoofden met slangen om haar nek. Door haar onaards gezicht werd Hecate beschouwd als een soort koningin van de heksen. Als godin van de driesprong werd er geloofd dat zij 's nachts rondspookte op afgelegen kruispunten, elk van haar hoofden gericht naar een bepaalde richting.
Deze driesprongen moesten reizigers ontwijken omdat ze gevaarlijk werden geacht terwijl in andere verhalen deze zelfde reizigers haar op deze driesprongen weer offers aanboden.
In vele verhalen draait het ook soms om een "driesprong" van de weg.

Ook werd gezegd dat zij dichtbij de graven van slachtoffers van moord woonde. Hecate mag zich nooit op de berg Olympus vertoeven en verblijft in de Onderwereld, samen met Hades, Persephone en de mindere goden Thanatos (Dood), Hypnos (Slaap) en Morpheus (Dromen).

Hecate wordt in oude gebeden wel Koningin van de nacht of Vijandin van de zon en Vriendin van de duisternis genoemd. Men zei dat ze verscheen als de 'ebbenhouten' (duistere) maan scheen.
Maar naast haar duistere kant is zij ook goed in staat om het kwade af te weren. Aristophanis meldt in de vierde eeuw voor onze jaartelling, dat vooral vrouwen om haar bescherming vroegen bij het verlaten van hun huis.
In 485 richt Proclus van Constantinopel een gebed tot haar, kort voor het verbod op heidense godsdiensten door de opkomst van het christendom: "Reik mij de hand, ik smeek u, en wijs mijn zoekend hart de goddelijke paden, zodat ik het heerlijk licht zal aanschouwen........enz...".
Professor Magister Louis Janssen citeert dit gebed als voorbeeld van syncretisme: "Hieraan is te zien hoe de Hecatecultus wordt aangepast door behoeften aan de nieuwe mysteriegodsdiensten".
Vandaag de dag proberen sommigen Hecate ook in verband te brengen met de Egyptische Heket.