Hier volgt een korte samenvatting over het "Halloween ~ fenomeen".
Halloween stamt af van Samhain, alhoewel ze reeds heel ver van mekaar staan qua waarde.
Samhain is en blijft Samhain, terwijl Halloween het nevenproduct is van de devaluatie ervan.
Het christelijk feest van Allerheiligen en ook Allerzielen is een loutere kerstening van het Keltische Samhain. Ongewoon is dit trouwens niet, want heel wat christelijke feesten kennen één of meer    voorlopers uit de originele paganreligies van Oud.

Halloween vond reeds lang voor onze tijdrekening zijn bakermat bij de Kelten, meer specifiek bij de oude druïden, de toenmalige Keltische priesters, die leefden in wat nu Engeland, Frankrijk, Schotland en Wales word genoemd.
De Kelten vierden hun Nieuwjaar, Samhain genoemd, op 1 november. De huidige pagans, heksen, wiccans en druïden vieren nog steeds hun Nieuwjaar "Samhain" op diezelfde dag, met dezelfde doelstelling.
Dit feest markeerde het einde van het seizoen van de zon en het begin van het donkere en koude seizoen. De Keltische Nieuwjaarsavond begon op het moment dat het nieuwe jaar aanving met de donkere fasen van het jaar, vergelijkbaar met een nieuwe dag die voor hen begon vanaf zonsondergang. Op dezelfde wijze werd in vele culturen het begin van de winter beschouwd als de aanzet tot het nieuwe jaar. Met een feest, dat soms meerdere dagen kon duren, vierden ze het einde van het seizoen van de zomer, het wegkwijnen van de kracht van de zon. De aanvang van een nieuw jaar werd gevierd als een omwenteling in hun leven, een hernieuwing van het rad van het leven. Zo werd Samhain het belangrijkste feest. In een cultuur met een lineair concept over de tijd, zoals de onze, is Nieuwjaarsavond een mijlpaal op een lange weg die gaat van geboorte tot dood. Bijgevolg maakt het nieuwjaarsfeest gewoon deel uit van die tijd. Voor de oude Kelten lag dit evenwel anders. Zij hadden een cyclische opvatting over de tijd. In zo een kader representeerde een Nieuwjaarsavond een punt buiten de tijd, een fase waarin de natuurlijke orde van het universum weer overging in de primordiale chaos, om zichzelf voor te bereiden op het herstel van een nieuwe orde.
Samhain fungeerde dus als een nacht die buiten de tijd bestond. Zo een nacht behoorde noch tot het ene noch tot het andere jaar.
De Kelten geloven immers dat alle keerpunten, zoals de tijd tussen de ene dag en de andere, de ontmoeting van de zee en het strand of de overgang van het ene naar het andere jaar, mogen worden beschouwd als magische periodes. De jaarverandering is de krachtigste van al die keerpunten.

(Begrippen van het Halloweenfeest)
(Deels met absurde christelijke impact en vervorming)

De uitgeholde pompoen is gebaseerd op een oude Ierse legende over de dronkaard Jack, die Satan in een boom wist te krijgen om wat fruit naar beneden te gooien.
Zodra de duivel in de boom zat kerfde Jack een kruis in de stam.
Pas nadat hij gezworen had Jack’s ziel niet op te eisen mocht de duivel uit de boom.
En wanneer je dát niet geloofd, maken we je iets anders wijs! (lol)

Toen Jack stierf mocht hij de hemel niet binnen wegens zijn slechte levenswijze.
De duivel wilde hem al evenmin in de hel opnemen wegens zijn eerdere gelofte (en boosheid omdat hij was beetgenomen).
In de plaats daarvan wierp hij Jack een stuk gloeiende kool toe, waarmee die zijn pad kon verlichten doorheen de eeuwige duisternis waarin hij gedompeld werd.
Jack stopte de gloeiende kool in een uitgeholde raap, die als lantaarn moest dienen.
De raap werd later vervangen door de nu traditionele pompoen, die makkelijker te verkrijgen was.

Het is bijvoorbeeld best mogelijk dat er een verband gelegd kan worden met Samhain als vuurfeest. Tijdens Samhain werden alle vuren in de huizen gedoofd.
De druïden staken op de hoogste heuveltop een groot vreugdevuur (Bonfire ~ Bonvuur) aan om de zon te danken voor de oogst. Van dit vuur namen de Kelten gloeiende houtskool mee naar huis om de haard aan te steken.
Om die kolen van de heuveltop naar de huizen te brengen, gebruikte men de Jack~o’~Lantern, een uitgeholde biet of raap. (Heb ikzelf ooit, in België, nog meegemaakt).
Deze heel plausibele uitleg aanziet de Jack~o’~Lantern dus als een methode om vlammen te transporteren.

Oudere wijze vrouwen die "volksmagie" kenden werden vroeger bestempeld als heks. Hun krachten waren eigenlijk praktische vondsten, zoals een bezem.
Uiteindelijk zijn die vondsten als een symbool voor de heks gebruikt.
Daardoor werden ze door de Inquisitie veroordeeld tot de brandstapel.

Vanaf de inquisitie werd de zwarte kat geassocieerd met het "Zwarte" en het kwade en werden ze gezien als bondgenoten van de heks, alsook zwarte raven.
De dieren werden door de christenen, samen met de "heks", afgeslacht.
Heb ik even geluk, dat ik geen zwarte uil ben ...

Deze mysterieuze nachtdieren worden geassocieerd met vampieren doordat enkele soorten zich voeden met het bloed van dieren. ‘s Nachts kan men ze ook boven vuren zien cirkelen waar ze jagen op insecten, aangetrokken door het licht.
Zowel vampiers als heksen zouden kunnen veranderen in vleermuizen (vampiers).
Sorry, maar mij is het nog niet gelukt.
Misschien omdat ik al een nachtuil ben?

De spin heeft een uitgebreid gamma aan betekenissen, van godin tot wever van het lot van de wereld. De ruime aanwezigheid van spinnenwebben op griezelige plekjes maakte haar tot een terugkerend symbool van; ...

Er bestaan verschillende verklaringen over de oorsprong van "trick or treat" ~ zeer vrij vertaald "een snoepje of ik schiet". De meest voorkomende verklaring verwijst naar een Engels gebruik uit de 9° eeuw, "souling" genaamd.
Op Allerzielen gingen de christenen van dorp tot dorp, bedelend om "soul cakes" (vierkante stukken krentenbrood). Als dank voor het brood beloofden de bedelaars te bidden voor de overleden verwanten van de schenkers.

Er waren ook nog de druïden. 
Christenen geloofden dat zij tijdens Samhain de dood uitbeeldden door bepaalde grappen en streken uit te halen met de mensheid. Wij weten echter, dat hun rituelen juist het omgekeerde doel hadden; de mensen door verschillende praktijken beschermen tegen de terugkerende geesten van de overledenen. 
De christenen trokken tijdens de nacht van Samhain van huis tot huis. Sommige opperen dat ze daarbij op zoek gingen naar mensenoffers, anderen houden het wat milder en poneren dat de christenen alleen maar voedsel inzamelden voor de geesten (= voor zichzelf). 
Het verhaal leert zeker dat de christenen alle boerderijen aandeden, waarvan de gronden bewerkt waren. Als een bepaalde boerderij haar zogenaamde giften niet deelde, zou er een soort tragedie plaatsgrijpen. Er zou een dier gestolen worden of er zou brand ontstaan in de schuur, of erger nog: "Een familielid zou sterven"... Dat doet mij denken aan de verhalen over de Heihussen van den Dorenberg (Aarschotse "Hagelandse" legende).
(Toch wel een vroom en menslievend volk die christenen, nietwaar).

Enerzijds dragen de mensen maskers en verkleden zich, om beter te communiceren met de geesten die ‘s nachts ronddwalen.
Anderzijds zegt men dat de maskers worden gebruikt om slechte geesten af te weren...

De vieringen van Samhain komen gelukkig weer her en der terug in onze contreien.
Ook Halloween krijgt steeds meer navolging in Europa, zij het dan meer als"kinderfeestjes", wat in eerste essentie deels niet klopt met de werkelijkheid.
Akkoord dat er rondom Samhain (Halloween) kinderfeestjes gebouwd worden, maar kennen die kinderen de WARE achtergrond van hun vrolijke verkleedfeestje wel???
Nee? Wel, dan wordt het hoog tijd dat zij daarover deftige en WARE informatie gaan krijgen.
Denkt U ook niet?