Menopauze betekent letterlijk "stoppen van de menstruatie". Het woord is opgemaakt uit de Griekse woorden meno (maand) en pausein (stoppen).
Het wegblijven of onregelmatig worden van de menstruatie gedurende zes tot twaalf maanden luidt in de meeste gevallen de menopauze in.
Hieraan voorafgaand kunnen zich echter al diverse overgangsklachten manifesteren.
Menopauze bij vrouwen begint gemiddeld tussen 48 en 53 jarige leeftijd.
De periode voor de menopauze wordt perimenopauze genoemd en na de menopauze wordt het postmenopauze genoemd.
Ongeveer één procent van de vrouwen komt vóór haar veertigste jaar in de menopauze. De menopauze kan ook veroorzaakt worden door operaties, medicijnen of bepaalde ziektes.
De leeftijd waarop de vrouw in de menopauze geraakt is de afgelopen honderden jaren weinig of niets veranderd.
In oude geschriften wordt al een leeftijd van rond de vijftig jaar beschreven, waarop de menstruatie stopt.
Menopauze begint als er geen eitjes in de eierstokken meer zijn.
Bij de geboorte heeft een vrouw zo'n 1 miljoen eitjes, dit daalt in de puberteit tot zo'n 300.000 - 400.000.
Slechts zo'n 400 van deze eitjes rijpen uit tijdens de vruchtbare jaren.
Als een vrouw de 50 jarige leeftijd heeft bereikt zijn er nog een paar eitjes over.
Vrouwen zien op tegen de menopauze omdat ze deze hoofdzakelijk beschouwen als een periode van verlies. Maar deze fase van een vrouwenleven heeft veel positieve kanten, die zichtbaar kunnen worden als ze er maar oog voor zouden willen hebben.
Omdat de doelstellingen van dit ritueel fundamenteel verschillend zijn voor vrouwen die kinderen op de wereld hebben gebracht en voor hen die dat niet hebben gedaan (hetzij vrijwillig, hetzij onvrijwillig) en daarbij nog voor vrouwen die kinderen van zichzelf hebben of kinderen hebben geadopteerd of pleegmoeder zijn, zullen er voor elke categorie wijzigingen worden aangebracht.
De grondvorm blijft echter voor alle groepen (categorieën) hetzelfde.

Verdeel eerst de kamer in tweeën en zet op de scheidingslijn één stoel.
De ritueelvorm die hier wordt gegeven is voor vrouwen die een kind van zichzelf hebben opgevoed. Neem drie symbolen of foto’s die de drie fasen van je leven voorstellen: het jonge meisje, de moeder en de oudere vrouw. Plaats deze in een rij op de grond. Vanuit je veilige positie op je stoel in het hier en nu ga je met je gedachten naar jezelf als meisje, geef je haar een kleur, een karakter, een energie of alles wat haar voor jou tot leven brengt. Neem hier alle tijd voor. Probeer je deze fase van je leven echt voor de geest te halen, zodat je met elke vezel van je wezen weet hoe het was om een jong meisje te zijn.
Herinner jezelf je verlegenheid en je opwinding over het leven.
Herinner jezelf je relatie met je lichaam.
Had je het gevoel dat het stuntelig en onbeholpen was, of was je een wildebras? Ervaar opnieuw je eerste menstruatie en je eerste liefde.
Laat je niet weerhouden door verlegenheid en spaar jezelf de onplezierige herinneringen uit die tijd niet.
In deze overgangsperiode is het vooral belangrijk het verleden niet te idealiseren. Dit zou je toekomst ongunstig kunnen beïnvloeden.
Wanneer je overgaat op je moedersymbool probeer dan al je herinneringen op te roepen die met het moederschap te maken hebben; je zwangerschappen, de geboorten, het voeden van de baby’s, het grootbrengen van de kinderen, hun opleiding, hun huwelijk. Dit zal zowel pijn als vreugde met zich meebrengen, maar dit is niet het moment om de feiten rooskleuriger voor te stellen dan ze zijn. Alleen door ze zonder angst onder ogen te zien zul je op creatieve wijze opgewassen zijn tegen deze overgang van verleden naar toekomst.
Wanneer je naar het onbekende terrein van de oudere vrouw gaat, zul je hopelijk een meer vriendelijke en rustige sfeer ervaren, een nieuwe vrijheid, een gevoel dat je nu meer tijd voor jezelf kunt nemen en minder door anderen in beslag wordt genomen. Nu je kinderen waarschijnlijk zelfstandig zijn, kan de tijd van een huis vol herrie voorbij zijn, tenzij je er zelf voor kiest. Je bent nu ook vrij in het aangaan van sociale verplichtingen en het is niet meer een kwestie van moeten. Als je een werkende moeder bent geweest, zul je zeer waarschijnlijk het moment bereiken dat je niet meer door de omstandigheden wordt gedwongen om te gaan werken. Je kunt nu al die dingen gaan doen waar je nooit tijd voor had. Omdat er in je leven nu meer nadruk komt te liggen op zijn in plaats van doen, zul je jezelf op harmonie gaan concentreren.
Wanneer je jou drie fasen zo diepgaand mogelijk hebt verkend, pak je het symbool voor de oudere vrouw op en leg je dat op je schoot. Probeer ermee op goede voet te komen, probeer er zelfs van te gaan houden. Dit ben jij van nu af aan. Wanneer je er klaar voor bent, sta je op en plaats je het symbool in het tweede gedeelte van de kamer. Als je een kaars wilt aansteken voor de jaren die voor je liggen, doe dat dan.
Verlaat vervolgens de kamer en ontbind het ritueel.

De bovengenoemde vorm kan door alle groepen vrouwen worden gebruikt, er hoeven slechts kleine wijzigingen worden aangebracht om aan de specifieke behoeften te voldoen.
De vrouwen die een kind hebben geadopteerd of een pleegkind hebben opgevoed moeten herinneringen aan de vroege kinderjaren vervangen door hun voldoening dat ze iemand een thuis hebben gegeven, die anders slechts het leven in kindertehuizen had gekend.
Voor vrouwen die ervoor hebben gekozen kinderloos te blijven kan de menopauze soms spijtgevoelens oproepen. Hoewel hun huwelijk of carrière, of beide, hun kinderloosheid ruimschoots hebben gecompenseerd, kunnen ze niettemin een lichte nostalgie ervaren wanneer ze aan het eind van hun vruchtbare jaren komen. Neem deze nostalgie op in de evaluatie die je nu gaat maken van je levensperiode als echtgenote, zakenvrouw, vrouw met een beroep, creatieve vrouw of welk etiket op dit moment ook maar op jou van toepassing is.
Je wilt exact weten wat je met je meeneemt naar je levensfase als oudere vrouw.
Voor vrouwen die naar kinderen hebben verlangd, maar ze niet hebben kunnen krijgen, kan de menopauze een tijd van grote droefheid en zelfs bitterheid zijn. Omdat de hoop ten slotte is vervlogen is het voor hen heel moeilijk om net het gevoel te hebben dat ze zijn achtergesteld en niet jaloers te zijn op de vreugde die andere vrouwen in hun kinderen scheppen. Ze kunnen zelfs nog de extra last met zich meedragen dat ze zich mislukt voelen in hun leven, omdat ze kinderloos zijn gebleven. Voor deze vrouwen is het van essentieel belang om in het ritueel symbolen aan te dragen voor alles wat ze in hun middelste levensperiode hebben bereikt, zodat de betekenis van hun leven zowel in de ogen van zichzelf als van anderen optimaal wordt.
Vrijgezellen voor wie de scheidingslijn tussen meisje en vrouw minder duidelijk is, moeten het moment waarop de tweede fase van hun leven is begonnen identificeren. Op dit punt is het naast zich neerleggen van alle gevoelens van spijt of mislukking waarschijnlijk één van hun belangrijkste taken.
Als ze dergelijke gevoelens met zich meeslepen naar de derde fase van hun leven, kan er weinig voldoening of vreugde van worden verwacht.

Voorbereiding

Verdeel de kamer in twee gedeelten.
Plaats een stoel op de scheidingslijn.
Maak drie symbolen klaar voor de meisjesjaren, het moederschap en de wijze oude vrouw (de Crone), of voor de meisjesjaren, echtgenote - carrièrevrouw en de wijze oude vrouw (de Crone).
Zorg dat er een kaars klaar staat, indien gewenst.

Checklist

Ga op de stoel zitten, met de drie symbolen voor je.
Laat je gedachten sluimeren over alle aspecten van je meisjesjaren.
Laat tevens je gedachten sluimeren over alle aspecten van je moederschap of
van jezelf als echtgenote of als carrièrevrouw.
Laat je gedachten gaan over aspecten van de "wijze oudere vrouw".
Aanvaard dit "crone - aspect" als beloning van je volhardingen.
Pak het derde symbool en leg dat op je schoot.
Leg het in het tweede gedeelte van de kamer.
Steek de kaars ernaast aan, als je dit wilt.
Verlaat de kamer.
Ontbind het ritueel.

Herhaal dit ritueel, wanneer je het moeilijk krijgt met jezelf en je omgeving of
totdat je duidelijker ingevingen krijgt over het doel van (in) het leven.
Het is het lot van eenieder van ons, het is het lot van de hele veranderlijke Natuur.