Jupiter is de Romeinse oppergod en god van de hemel en het onweer.
Zijn dag is donderdag (Thor).
De Griekse equivalent is Zeus, oppergod en heerser van de Olympus.
Keltische tegenhanger = Dagda, vader van alle goden.
Keltisch ~ Germaans Paganisme = Dagda, Wodan, Odin & Thor.

Jupiter is hier wel een naam die juist gekozen werd, want deze planeet is wél de Keizer van alle planeten. Jupiter is 4x groter dan de aarde en is groter dan al onze planeten bij mekaar. Indien deze planeet 50x groter zou zijn, dan was het een andere zon.
De rotsachtige kern van Jupiter heeft een diameter van 14.000 km en die bestaat deels uit nikkelijzer en deels uit gesteente, en heeft een temperatuur van 25.000 K. Daar omheen bevindt zich een ongeveer 40.000 km dikke laag van gassen. Jupiter bestaat, net als de zon, hoofdzakelijk uit gassen zoals metallisch waterstof, helium, methaan, ethaan en waterstofdioxde.
Normaal absorberen planeten licht van de zon en stralen evenveel energie weer uit naar de ruimte in de vorm van warmte. Infrarood metingen wijzen echter uit dat Jupiter tweemaal zoveel energie uitzendt als absorbeert. Deze extra energie is vermoedelijk een overblijfsel uit de tijd dat Jupiter gevormd werd en ligt opgeslagen in de kern. Een andere mogelijke verklaring voor dit fenomeen is het onder invloed van de zwaartekracht langzaam compacter worden van Jupiter dat met uitstraling van hitte gepaard gaat.
Deze planeet wordt ook wel een mislukte ster genoemd.
Jupiter is te klein voor een bruine dwerg, die minimaal 13 maal de massa van Jupiter zou moeten hebben. Als de massa zo'n 100 maal groter was geweest dan nu het geval is, zou er kernfusie plaats kunnen vinden waarbij waterstof en helium worden omgezet in energie en zou deze planeet, samen met de zon, een "dubbelster" geworden zijn.
Jupiter heeft een enorme stormachtige atmosfeer, wat door de telescoop een kleurrijk schouwspel oplevert.
De atmosfeer bestaat er uit lichte, donkere en meestal roodachtig bruine banden. Ruimtesondes hebben aangetoond dat de kleurrijke banden wolkenlagen zijn. Deze wolken worden uitgerekt tot evenwijdige stroken door de snelle omwenteling van de planeet want Jupiter draait sneller om haar as dan eender welke planeet in ons melkwegstelsel. (Turboplaneet - (lol))
Zo ontstaan er winden in alle richtingen, wat een enorme turbulentie met zich teweeg brengt. Deze krachtige stormen zijn goed waar te nemen via de telescoop. Het grootste stormgebied wordt gekenmerkt door de grote rode vlek die te zien is op de planeet. Dit stormgebied raast reeds 300 jaren door en heeft een oppervlakte die 3x de grootte (doormeter) van onze aarde bedraagt.
Jupiter heeft 4 grote manen en meerdere kleine manen in orbit.
De bekendsten zijn de manen van Galileo Galilei.
Hij ontdekte deze manen in 1610 door zijn telescoop. We noemen deze manen vervolgens als Io, Europa, Callisto en Ganymedes. Deze laatste heeft een diameter van 5.276 km en is hiermee de grootste maan in ons zonnestelsel. Ganymedes is groter dan Mercurius.
Io is (voor de mensheid) de meest interessante maan van Jupiter.
Op Io werden vulkaanuitbarstingen waargenomen die lava uitbraakten, in tegenstelling met onze maan, waarop de vulkanen rotsblokken uitspuwden, waaraan ze ook haar okergele glans te danken heeft.

De Manen van Galileo, van links naar rechts: "Ganymedes - Callisto - Io & Europa".

Sinds de ontdekking van Galileo werden er nog een twaalftal kleinere manen waargenomen in orbit van Jupiter. Echter, op geen enkele van al die manen is menselijk (dierlijk) leven mogelijk.
Zie je, in 't holst van de nacht een heldere stip aan de hemel? Dan is het Jupiter. Ook Venus is heel helder, maar is, in tegenstelling van Jupiter, eveneens bij schemeravond waar te nemen met het blote oog.
Jupiter is zowat het gehele jaar door te zien, want deze planeet heeft een doorlopende heldere schijn. De enige planeet die hiermee kan wedijveren is Mars, maar Mars geeft een roodachtige gloed weer.
Jupiter doet 12 jaar voor zijn omwenteling om de zon en reist, net als alle andere planeten, door de achtergrond van de twaalf sterrenbeelden van de dierenriem. Dit betekent dat Jupiter elk jaar één van de sterrenbeelden doorreist. Aan het eind van 2001 bevond Jupiter zich in het sterrenbeeld "Tweeling" en in het jaartal 2002 ging de planeet door "Kreeft".
Zo bereikt Jupiter het sterrenbeeld "Waterman", omstreeks het jaartal 2010.

Jupiter was de koning van de Romeinse goden en werd ook wel Jovis genoemd.
Jupiter trouwde met Juno, maar hij had talloze minnaressen, onder lagere natuurgodinnen en menselijke vrouwen, waarbij hij vele halfgoden verwekte.
Als atmosferische god bezat Jupiter twee voorname functies, met name die van weergod en die van donder- en bliksemgod (een rol waarin we hem het beste kennen). Als weergod beheerste hij de wind en de storm, maar nog veel belangrijker was het feit dat hij ook de regen bracht.
Als soevereine god was Jupiter de hemelse collega van de rex (koning) en één van zijn oudste functies was getuige zijn bij en wreker van publieke én private eden en overeenkomsten te zijn. Hij was de garantie dat een eed niet verbroken werd en het oudste heiligdom van hem is dat dan ook van Jupiter Feretrius die verbonden was met de Fetiales. Oorspronkelijk kende Rome een Indo-Europese godentrias bestaande uit Jupiter, Mars en Quirinus. Zij werden in eden nog steeds als voornaamste goden aanroepen.
Hij is de belichaming van de Griekse god Zeus en, net als hem, de god van de hemel en de elementen, die vaak staan afgebeeld met bliksemschichten.
De mythologie rond de oppergod van het hele pantheon is veelomvattend.
Zeus was de zoon van Kronos en Rhea, die hem na de geboorte wegtoverde om te voorkomen dat hij door zijn vader verslonden zou worden.
Toen hij volwassen was, overwon hij zijn vader Kronos en deelde het nalatenschap met zijn broers Poseidon en Hades.
Poseidon kreeg de heerschappij over de zee en Hades over de onderwereld.
Hijzelf hield de hemel en de lucht en woont op de Olympus.
Zeus is de heerser van de goden en de stervelingen en is almachtig.
Hij ziet alles, hij hoort alles en hij weet alles.
Daarnaast leidde hij een uiterst buitensporig liefdesleven. Zijn eerste vrouw was Metis, de godin van de wijsheid. Het was reeds voorspeld dat het eerste kind wijzer zou zijn dan zijn vader, dus verslond hij zijn vrouw en het ongeboren kind. Niet lang daarna kreeg hij een vreselijke hoofdpijn, die genezen werd door Hephaistos, door het splitsen van zijn schedel.
Uit de gapende wonde ontstond zijn nageslacht. Zij werden niet als baby geboren, maar als volwassenen gewapend met schild, speer en helm.
Hieronder was er Athena, de godin van de wijsheid en de oorlog.
Verder huwde Zeus nog met Themis en met zijn zuster Hera.
De lieftallige Europa verleidde hij zelfs door zichzelf in een stier te veranderen en vervolgens te ontvoeren.
Tijdens zijn huwelijk met zijn zustere Hera houdt hij er nog meerdere buitenechtelijke relaties op na, zowel met godinnen als met vrouwen en eveneens met andere mannen.
Ook de mannenliefde werd in de Griekse mythologie niet geschuwd. Zo liet Zeus zijn oog o.a. vallen op Ganymedes.
Het verhaal is vaak besproken met het oog op de rol van homoseksualiteit in de Griekse cultuur.
In de Frygische en Thracische mythologie, die aan de Griekse grondslag ligt, was Sabazios de nomadische stormgod en vadergod. In de Indo-Europese talen zoals het Frygisch gaat het
'-zios' element in de naam terug op Dyeus, de gemeenschappelijke voorloper van 'dios', 'deus' (god) en ook van de naam Zeus.
Naar alle waarschijnlijkheid brachten de migrerende Frygiërs de ruitergod met zich mee toen zij zich in Anatolië vestigden rond 1200 v.Chr., terwijl de oorsprong van deze godheid moet gezocht worden in Macedonië en westelijk Thracië.
In de oudheid waren er veel contacten tussen de diverse zeevarende volkeren, en deze namen veel elementen uit de verschillende godsdiensten van elkaar over. Zo was Zeus, reeds voor de Hellenistische tijd, bekend bij de Frygiërs en werd hij als oppergod vereenzelvigd met de god Amon, en werd daarom ook wel vereerd als Zeus-Amon. Amon werd zowel bij de Egyptenaren als bij de Lybische volkeren als god beschouwd, met verschillende interpretaties.
De Romeinen vereenzelvigden Zeus met Jupiter de Germaanse volkeren met Wodan, de Scandinavische volken met Odin en de Kelten met De Dagda.

Dagda

De Dagda wordt in de Keltische mythologie van Ierland gezien als de Vader der Goden, vergelijkbaar met Jupiter (Díspater). Het woord zelf betekent De goede God, niet in de morele zin, maar in een algemene zin, overal goed in, macht over alles. De Keltische goden hebben niet echt een specialisatiegebied, en er kan dus ook niet echt over een pantheon worden gesproken. Ieder van hen is goed in alles, zoals de Griekse god Apollon. Hij is ook bekend als 'Eochaidh Ollathair' (Al-vader), Aedh (Vuur) en Ruadh Rofessa (De Rode Heer van Kennis) en is dus een drievoudige god.
De Dagda is een vaderfiguur, de beschermer van de stam en het template waaruit alle andere mannelijke Keltische goden worden gevormd. Hij is de zoon van Danu en Bileacute. Ierse verhalen schilderen de Dagda af als een figuur met immense macht, gewapend met een magische knuppel en met een ketel. Eén haal met de knuppel zou negen mannen neer kunnen slaan, en met het handvat kan hij ze weer terug tot leven kunnen brengen. De ketel is bodemloos, en kan een heel leger te eten geven. Hij bezit ook een rijkelijk versierde magische harp, gemaakt van eikenhout. Als de Dagda de harp bespeeld kan hij de seizoenen in de juiste volgorde zetten. Andere verhalen vertellen over hoe hij met zijn harp zijn leger in de oorlog kan commanderen.
De Dagda is tevens ook de Hoge Koning van de Tuatha Dé Danann, het elfenvolk en de supernatuurlijke wezens die Ierland bewoonden voordat de Kelten er arriveerden.
Hij is getrouwd met Breg, en heeft een affaire met Boann, de vrouw van Nechtan. Om zijn affaire stil te houden zorgde hij ervoor dat de zon negen maanden stil stond. Dit maakte het mogelijk dat zijn zoon Aengus werd verwekt en geboren op één dag. Samen met Boann helpt hij Aengus zijn ware liefde te vinden. De Dagda is ook de vader van Badb Dearg, die hem opvolgde als Koning der Goden.
Hij is ook bekend als: Daghda, Dagde, Dagodevas en als Sucellos (Gallië).

Dagda

Wodan en Odin worden gezien als één en dezelfde god, en dat is ook zo.
Wodan (Fries Weda, Angelsaksisch Woden, Duits Wotan, Scandinavisch Odin) is de oppergod in het Germaanse godenrijk. Wodan stond centraal tijdens het Joelfeest, dat de Germanen vierden rond de midwinter zonnewende. Wodan is de leider van het dodenleger, het Wilde Heir, dat door de lucht jaagt. Wodan wordt vereenzelvigd met de Scandinavische Odin, de stamvader van het geslacht van de Asen.
De plaatsnamen Woensel en Woensdrecht zijn gebaseerd op de naam van Wodan, evenals de dag woensdag. Ook Sinterklaas is van Wodan, samen met ons Joelfeest (Yulefeest), afgeleid.
Wodan is een van de belangrijkste personages in de operacyclus Der Ring des Nibelungen van Richard Wagner.
In de Heidense tijd, net voor de kerstening (bij ons omstreeks 800 na chr.), is Wodan de oppergod, en zijn feest (het Joelfeest) is het belangrijkste gebeuren van het jaar, ter zijner ere.
Als de Franken in opdracht van de paus het christelijk geloof in de Nederlanden gaan verbreiden, gaat dit met grote problemen gepaard. Vooral de Friezen verzetten zich heftig tegen dit geestelijk en culturele imperialisme. Denk aan het verzet van koning Redbad en van de Saksenleider Wittekind.
Om het christelijk geloof, dat met het zwaard afgedwongen wordt, toch wat gemakkelijker te verbreiden, besluit de paus tot een nieuwe tactiek: het hullen van de oude heidense gebruiken in een christelijk jasje.
Voorheen werden de oude gebruiken simpelweg verketterd.
De duivel en de hel werden er zelfs voor uitgevonden!
Nu echter werden Heidense tempels omgevormd tot kerken, en werden de oude goden verwisseld door christelijke "heiligen". Eén van de heiligen waardoor Wodan vervangen wordt is een bisschop uit Myra (Turkije). Deze bisschop (Hagios Nikolaos / Sint-Nicolaas) verricht in het Klein-Azië van de vierde eeuw enkele wonderen.
Na zijn dood(!), op 6 december, wordt de wonderdoener eerst in Griekenland een heilige, vervolgens in Italië en tegen het einde van de tiende eeuw bereikt hij de heiligenstatus in West-Europa. In 1163 word zijn naam reeds vermeld in Nederland. Al vroeg in de geschiedenis bediende de Sint zich van de roe om stoute kinderen te straffen.
Het zetten van de schoen wordt reeds in 1427 gemeld.
Gedurende de hervormingen in de zestiende eeuw wilde de kerk Sinterklaas (Wodan in vermomming) verbieden. Het feest en al zijn gebruiken werden zelfs toen nog "heidense superstitiën" genoemd.
Het lukt de kerk de datum van het Joelfeest en het Sinterklaasfeest van elkaar te scheiden. Toch is het Joelfeest tot in onze dagen bewaard gebleven als het belangrijkste jaarfeest in de vorm van Yule, Jul, kerstmis en Nieuwjaar. Overigens lukte dit scheiden niet bij onze Angelsaksische buren; Santa Claus komt daar op 23 december.
De Winterzonnewende is de periode dat de nacht het langst en de dag het kortst is. Na de 21^ste december neemt de zon in kracht toe; de dagen worden weer langer. Met deze Winterzonnewende begint het Joelfeest. Onze heidense voorvaderen vierden de hergeboorte van het licht. Het feest duurt van de eerste volle maan (respectievelijk nieuwemaan) na de winterzonnewende, tot de daarop volgende nieuwe/vollemaan.
Dit zijn twaalf Joelfeestnachten.
Als in christelijke tijd de Juliaanse tijdrekening ingevoerd wordt, legt men het feest vast van 25 december (kerstmis) tot 6 januari (driekoningen).
In deze periode van twaalf dagen, lijkt de tijd stil te staan.
De nachten zijn lang en donker, de dagen kort en nevelig.
Het Joelfeest wordt afgesloten op dertiendagh, met de Joelboom verbranding.
Met grote vuren en luidruchtige (joelen) feesten wilde men het zonnewiel (Joelrad) weer in beweging zetten. Het heidense Nieuwe Jaarwiel begint op 21 december; de eerste dag dat men, in de heidense tijd, kon meten dat het vanaf die dag langer licht bleef.
Het Joelfeest is bezield door Wodan. De Alvader heeft een wilde baard, een breedgerande hoed en een lange mantel over zijn stoere schouders. Zijn wijsheid is onmetelijk en voor de kennis van de runen (schrift en zinnebeeld), heeft hij zijn rechter oog opgeofferd. (Voor de mensheid).
Hij draagt altijd een speer met zich.
Tijdens de winterstormen van december, raast Wodan door wolken. De wind jaagt hij wild voor zich uit, gezeten op zijn zesvoetige schimmel Sleipnir. In z'n kielzog volgt het dodenleger. Dit zijn de helden die, in strijd gestorven, een door de dood gekleurd donker gelaat hebben.
Hiervan werden de Zwarte Pieten van Sinterklaas afgeleid (gekerstend).
Wodan en zijn schare krijgers jagen op een afschuwelijk monster, de wolf Fenrir. Deze wolf jaagt op de zon. Gedurende de Winterzonnewende zal de wolf de zon bijna verslinden.
Als dit gebeurt zal eeuwige duisternis en koude over de aarde dalen.
Wodan verjaagt Fenrir en is dus de hoeder van het licht. Als de binten van de daken piepen en kraken, joelt Wodan's wind door de schoorsteen in het dak. Daarbij jaagt hij het bijna gedoofde haardvuur hoog op.
Licht en warmte voor vruchtbaarheid is zijn levensbrengende geschenk.

Plaatsen we even de vergelijking in een tabel:
                        

*Wodan ~ Odin*	*Sinterklaas*
Rijdt op een schimmel	Rijdt op een schimmel
Rijdt door de lucht	Rijdt over de daken
Draagt een mantel, heeft een baard	Draagt een mantel, heeft een baard
Draagt een speer en een hoed	Draagt een staf en een mijter
Geeft geschenken in de vorm van licht, warmte en vruchtbaarheid	Geeft geschenken
Het geschenk komt door de schoorsteen (Het nieuwe haardvuur)	De geschenken komen door de schoorsteen
Het Joelfeest duurt van 25 december tot en met 6 januari (hoofdfeest van god Wodan = Jul)	6 December is de verjaardag van Sinterklaas. Santa Claus is echter nog  steeds op 25 december
Wodan gaf de runen aan de mensheid	De Sint geeft chocolade letters
Wodan is alwetend	Het grote boek van de Sint, waarin alles staat geschreven
Wodan is beschermer van de schoenmakers	Voor de Sint plaatst men een schoen
Noten dragen de levenskiem in zich en passen volwaardig bij een vruchtbaarheidsfeest	Zwarte Piet strooit pepernoten

(Zie ook "Kerstmis").
Op grond hiervan weet men dat de Wodanverering in de Lage Landen uitgebreid is geweest. In Twente kent men nog het ossenhoornblazen waarvan sommigen nog weten dat het oorspronkelijk dient om Wodan te helpen met zijn Wilde Jacht op de wolf Fenrir.
Voor de betekenis van de naam WODAN (van Watanaz = Wetende god) zijn er veel verklaringen, zoals "wetende" en ook "water". De naam WODAN voor de oppergod van onze (Eburoonse) voorouders was algemeen in West-Europa: in veranderde vorm komen we hem later tegen in het westen, noorden en oosten; maar vooral in Noord-Europa als Odin.

Odin (Oudnoords: Óðinn, Zweeds en Deens: Oden) wordt gezien als de oppergod in de Noordse mythologie. West-Germaanse namen van Odin zijn Weda (Oudfries), Woden (Angelsaksisch en Oudsaksisch), Wodan (Oud-Frankisch), Wuodan (Alemannisch), Wotan of Wothan (Germaans) en Guodan (Lombardisch). In het Nederlands leeft de naam van de god nog voort in "woensdag".
In het Engels herinnert de naam van Wodan nog bij Wednesday (Wodansdag), in het Duits was het Wotanstag tot de RK-kerk de woensdag tot Mittwoch (Midweek) maakte.
Odin heeft veel gezichten en evenveel namen (in Grimnismal alleen al vijftig). Zo wordt hij ook Alvader genoemd, omdat hij één van de scheppers van de wereld is.
Hij wordt eveneens 'de wandelaar' genoemd, omdat hij altijd onderweg is en tussen de mensen aanwezig, om nieuwe kennis op te doen. Hij kan van gedaante veranderen, en beleeft aldus vele avonturen. Hij heeft niet altijd even makkelijke karaktertrekjes, want behalve wijs is hij ook tegelijk sluw.
Odin is in de Edda, het boek van het ‘weten’ van de Germanen, het levend symbool van opperste macht en wijsheid. Hij is in die hoedanigheid zelf tot stand gekomen via de reus Ymir die aspecten van een levende plant kreeg waaruit allerlei wezens groeien zoals de reuzen Búri of Borr en Bestla die zelf Odin, Vili en Vé voortbrengen.
Odin was de meest begaafde onder hen en van hem leerden ze alle, althans de meeste, kunsten, want hij beheerste ze als eerste allemaal.
En als men verklaren moet waarom Odin zozeer geëerd werd, dan was dat om de volgende redenen: als hij bij zijn vrienden zat, was hij zo mooi en indrukwekkend om te zien, dat het iedereen warm om het hart werd.

Ook Thor (Donar), de Germaanse dondergod, kun je met Jupiter vergelijken.
Tevens stemt hij overeen met dezelfde waarden als Wodan en Odin.
Thor stemt eveneens overeen met Herakles en (of) met Hercules.
Trouwens, in de Middeleeuwen stelde men Donar (Thor) gelijk aan Jupiter.

Gedeeltelijke bron: "Wikipedia".

~ Jupiter Kaarsenmagie:

Roep Jupiter, de Dagda, Donar, Thor, Wodan of Odin aan om aanwas en overvloed in uw leven te verwelkomen.
Zij zijn namelijk de goden van groei en voorspoed.
U kunt u ook door de planeet Jupiter laten helpen bij intellectuele en spirituele vraagstukken, waaronder betovering en het verbeteren van uw studie en leercapaciteiten.
Wodan en Odin hangen ook steevast aan het Joelfeest of aan Jul.
Ook de Dagda kan en mag gevierd worden tijdens de Yuleperiode.

~ Hoe ga je te werk met deze magie?

Kies donkerblauw of koningsblauw als kaarskleur voor Jupiter's hulp.
Koningsblauw of donkerblauw is ook de kleur van het eeuwige, het oneindige.
Brand wierook van, of, sandelhout, cederhout, rozen of van de Lotusbloem.
Het branden van meerdere aangepaste soorten wierook kan eveneens.
Besprenkel de kaars met cederhoutolie en concentreert u op uw vraag.
Breng het Jupitersymbool op de kaars aan en plaats hem op uw altaar met een royaal offer van saffraan, rozen en olijven - de vruchten en de bloemen van de goden. Ook de Heilige Lotusbloem hoort hierbij thuis.
Brand de kaars op een woensdag, voor Wodan, Odin of de Dagda, of op een donderdag voor Jupiter, Donar (Thor) of de Dagda.
Het verloop van deze rituelen moet je zelf samenstellen naargelang de aard.
Denk er aan, dat "woensdagen" ook verwijzen naar de god "Mercurius".
Vergeet je sabbatkoekjes en de wijn niet te nuttigen na het ritueel.
Bij deze godheden past tevens ook altijd een stevige beker schuimend bier!
Wodan-, Thor- of Odin -rituelen met Joel (Yule) zijn:

Zie ook


Oppergod Wodan ~ Odin.