| |
  
  

  
  
Met
Yule komen de Elfen in vrede en vriendschap naar ons toe, met
stemmen waarin de door herinneringen uit verre tijden voortgebrachte
dromen en voorzeggingen doorklinken. De zilveren tak is een levendig
winterbeeld, als een elfenstaf die licht en geluid brengt, met de
krachten van de “sidhe” in zijn zeven belletjes. Zie te teksten van
Samhain voor het maken van een zilveren twijgstaf. Je kunt ook zelf
zilveren belletjes dragen of ze aan een speciale boom of tak hangen
die daardoor dan een zilveren twijgstaf kan worden. Heksen weten van
de onlosmakelijke verbinding tussen licht en geluid. Bij het
voortreizen vibreert het licht. Wanneer krachten vibreren, geven ze
licht af. Bellen of klokjes zijn boodschappers van licht en geluid
die ons door de Elfen worden gestuurd. Met Yule klinken bellen zacht
en helder, je zou zeggen dat ze elk hartenleed zouden verzachten of
de knoestige eik doen buigen. Bij de afsluiting van de feestviering
brengt de muziek van bellen een ongecompliceerde vreugde. Door de
winterzonnewende te vieren is een nieuwe schakel gesmeed in de keten
die ons naar de volgende wenteling van het Wiel zal brengen. We zien
de toekomst vol vertrouwen en zelfbewustzijn tegemoet. We doe een
beroep op de Elfen om ons de toekomst te helpen vinden. De hele
winter wachten we op de betoverende aanwezigheid van de Elfen - en
met Yule zijn ze er dan.
  
   

Dit
is een spel dat we tijdens het Yuleritueel kunnen spelen. Elke
deelnemer krijgt een verpakt kristal. Soms is dat een fraai geslepen
kristal en soms weinig meer dan een grote zandkorrel! Iedere keer
dat de zilveren tak rinkelt geef je jouw pakje aan je buurman door.
Met andere woorden, je weet nooit of je een steentje hebt of een
Elfenkristal. Iedere keer dat je van pakje verwisselt moet je een
wens doen. Als je jouw pakje node afstaat zal je wens waarschijnlijk
niet uitkomen. Als je blij ben harte afstaat zal je wens
waarschijnlijk bewaarheid worden. Maar waar het bij dit spel op gat
is dat het er niet toe doet of je wens uitkomt of niet. Het is de
kunst van het geven waardoor de goede dingen je in de schoot zullen
vallen!
Het is altijd leuk en interessant om te zien hoe mensen op dit
spelletje reageren; het is door de Elfen bedacht om ons te leren
geven. Onze instinctieve neigingen is om vast te houden aan wat we
hebben. Wanneer de bel gaat willen veel mensen het kristal niet
doorgeven. Soms zijn de mensen zo materialistisch dat ze niets
willen hebben dat minder dan volmaakt is, zelfs al gaat het om een
heel klein kristal. Het spel kan iemands hebzucht aan het licht
brengen of zijn probleem mee geven. Soms helpt het om te mediteren
over de vraag waarom je hebt gekregen wat je kreeg of gewoon over
geven in het algemeen. Wat de Elfen ons vertellen met dit spel is
dat de steen, of het nu een edelsteen is of een gewone kiezel, uit
de aarde komt en een geschenk is met een betekenis die jij alleen
kunt ontdekken. Na het ritueel gaat het spel door, waarbij de
gastvrouw of gastheer op willekeurige momenten tijdens het Yulemaal
de zilveren tak luidt ten teken dat iedereen zijn steen moet
doorgeven.
  
    

   |
|