Met Yule komen de Elfen in vrede en vriendschap naar ons toe, met stemmen waarin de door herinneringen uit verre tijden voortgebrachte dromen en voorzeggingen doorklinken. De zilveren tak is een levendig winterbeeld, als een elfenstaf die licht en geluid brengt, met de krachten van de “sidhe” in zijn zeven belletjes. Zie te teksten van Samhain voor het maken van een zilveren twijgstaf. Je kunt ook zelf zilveren belletjes dragen of ze aan een speciale boom of tak hangen die daardoor dan een zilveren twijgstaf kan worden. Heksen weten van de onlosmakelijke verbinding tussen licht en geluid. Bij het voortreizen vibreert het licht. Wanneer krachten vibreren, geven ze licht af. Bellen of klokjes zijn boodschappers van licht en geluid die ons door de Elfen worden gestuurd. Met Yule klinken bellen zacht en helder, je zou zeggen dat ze elk hartenleed zouden verzachten of de knoestige eik doen buigen. Bij de afsluiting van de feestviering brengt de muziek van bellen een ongecompliceerde vreugde. Door de winterzonnewende te vieren is een nieuwe schakel gesmeed in de keten die ons naar de volgende wenteling van het Wiel zal brengen. We zien de toekomst vol vertrouwen en zelfbewustzijn tegemoet. We doe een beroep op de Elfen om ons de toekomst te helpen vinden. De hele winter wachten we op de betoverende aanwezigheid van de Elfen - en met Yule zijn ze er dan.



Dit is een spel dat we tijdens het Yuleritueel kunnen spelen. Elke deelnemer krijgt een verpakt kristal. Soms is dat een fraai geslepen kristal en soms weinig meer dan een grote zandkorrel! Iedere keer dat de zilveren tak rinkelt geef je jouw pakje aan je buurman door. Met andere woorden, je weet nooit of je een steentje hebt of een Elfenkristal. Iedere keer dat je van pakje verwisselt moet je een wens doen. Als je jouw pakje node afstaat zal je wens waarschijnlijk niet uitkomen. Als je blij ben harte afstaat zal je wens waarschijnlijk bewaarheid worden. Maar waar het bij dit spel op gat is dat het er niet toe doet of je wens uitkomt of niet. Het is de kunst van het geven waardoor de goede dingen je in de schoot zullen vallen!
Het is altijd leuk en interessant om te zien hoe mensen op dit spelletje reageren; het is door de Elfen bedacht om ons te leren geven. Onze instinctieve neigingen is om vast te houden aan wat we hebben. Wanneer de bel gaat willen veel mensen het kristal niet doorgeven. Soms zijn de mensen zo materialistisch dat ze niets willen hebben dat minder dan volmaakt is, zelfs al gaat het om een heel klein kristal. Het spel kan iemands hebzucht aan het licht brengen of zijn probleem mee geven. Soms helpt het om te mediteren over de vraag waarom je hebt gekregen wat je kreeg of gewoon over geven in het algemeen. Wat de Elfen ons vertellen met dit spel is dat de steen, of het nu een edelsteen is of een gewone kiezel, uit de aarde komt en een geschenk is met een betekenis die jij alleen kunt ontdekken. Na het ritueel gaat het spel door, waarbij de gastvrouw of gastheer op willekeurige momenten tijdens het Yulemaal de zilveren tak luidt ten teken dat iedereen zijn steen moet doorgeven.