Wanneer we onze relatie tot de wereld om ons heen begrijpen, begrijpen we wat de godinnen en de goden ons leren en keren we terug naar een toestand van vreedzame integratie met onze planeet Moeder Aarde. Bezweringen helpen ons met ons lichaam en onze geest in harmonie te brengen. Met Yule raken we dikwijls vervuld van een zekere gretige onrust die zowel opwindend als een beetje verontrustend is. Alles lijkt open te staan voor nieuwe interpretatie. Na de stilte van pasgevallen sneeuw lijkt de ruimte zich eindeloos te ontvouwen tot een adembenemend perspectief. Yulebezweringen zijn bedoeld om je op te beuren en een gevoel van evenwicht, schoonheid en vrede te brengen.
Het hele seizoen van het Licht biedt ons de gelegenheid tot overpeinzing van de gedachte dat plezier iets is wat we buiten onszelf vinden, maar geluk iets wat we binnen in onszelf vinden. De antwoorden die we zoeken moeten de mogelijkheid insluiten van een niet-fysiek waargenomen werkelijkheid.
Tijdens het winterzonnewendeseizoen kun je buiten wandelen om te genieten van de pasgevallen sneeuw of de pittige frisse winterlucht. Het is een lekker gevoel om in de sneeuw te gaan liggen en er wat in rond te rollen, of een paar minuten op de koude grond te gaan zitten om over wat over deze speciale tijd van het jaar te mijmeren. Je kunt ook een kom sneeuw in huis brengen en je zoet die met room, suiker en vanille om ze dan voor de open haard op te eten. De restanten ervan kun je dan aan je hond of aan je kat geven. Die zullen dat ook wel best lekker vinden. Dat zijn zo van die magische momenten die je voor jezelf en voor anderen kunt creëren. Door de vervuiling van de lucht en de regen en de sneeuw is dit dan ook niet op alle plaatsen mogelijk. De hedendaagse jeugd kent die dingen ook niet meer door de verstedelijking en de vervuiling van onze omgeving. Yule is een tijd om onze magie te concentreren op de inspanning om zowel onszelf als onze planeet weer in een natuurlijk evenwicht te brengen.
Hier volgen enkele meditaties die je kunt doen om je in contact te helpen treden met je natuurlijke winterse omgeving, gevolgd door een Winterliefdesbezwering om de winterse neerslachtigheid af te weren.



Epona is een Grote Godin van het Land die de gedaante van een snel wit paard aanneemt. Ze dwaalt door grote spirituele gebieden en helpt onze magie kracht bij te zetten. Deze meditatie zal je niet alleen in de koude maanden van nut zijn maar mogelijk ook later in het jaar om je de winter uit te leiden en je een lentegevoel te geven (Imbolc).
Zoek een ideaal plekje om je uit te strekken. Tel af in alfa. Nu moet je proberen het oude platteland van je voorouders te zien op het scherm van je geest. Tover jezelf een koud seizoen voor met een taalgrijze lucht en zie hoe de zachte sneeuw geluidloos neer begint te dwarrelen. Nu verschijnt ver weg op een heuvel een wit paard. Het is de godin Epona. Ze heeft je haar aanwezigheid kenbaar gemaakt. Roep haar naar je toe. Spreek in gedachten haar naam uit, Epona, Epona, en zie haar op je toe galopperen. Zie jezelf op haar rug klimmen. Pak haar witte glinsterende manen vast. Vraag haar je mee te nemen op een rit naar de toekomst, je dingen te laten zien die je moet weten over je leven en over wat er vóór je ligt. Voel tijdens de rit op haar rug de zachte sneeuw op je gezicht en armen. Denk er vooral aan om tegen jezelf te zeggen dat je alles zult onthouden wat je op je rit naar de toekomst hoort en ziet. Na afloop van die rit zal ze je terugbrengen naar waar je nu bent. Visualiseer hoe je van haar rug afglijdt, neem dan afscheid en bedank haar. Zeg: Ik dank U, Epona, Grote Godin, ik zal alles onthouden wat U me heeft laten zien. Ik zal proberen de goede dingen die gaan komen te omhelzen en de verkeerde dingen in mijn toekomst te vermijden. Tel jezelf terug uit alfa en schrijf onmiddellijk in een boekje of blocnote alles op wat jij je kunt herinneren.



Deze meditatie dient om je wezen, geest en fysiek leven in evenwicht te brengen en zal je jou relatie met je winterse totemgod helpen beseffen en voelen. Het is belangrijk dat wij inzien hoe onze fysieke behoeften gekoppeld zijn aan die van Moeder Aarde. We hebben warmte, vuur en zon nodig, evenzeer als de zuiverende koude. Wij worden door onze moderne technologieën zo beschermd dat we vergeten dat de natuur ons dikwijls alles kan verschaffen wat we nodig hebben, als we er maar oog voor hebben.
Ga geriefelijk zitten, maar ergens waar je lekker warm vanachter een raam de koude wereld buiten kunt zien. Zet alle telefoons uit en blijf enkele minuten zo stil als je kunt zitten alvorens aan de meditatie te beginnen. Tel jezelf in alfa. Haal je Tor voor de geest, een heilige door een rondlopend pad omwonden heuvel van groot magisch belang in het Mystieke Hageland in België. Zie de glooiende heuvel en de oeroude kracht van de natuur uit vroeger tijden. Zie een heldere winterlucht met witte en grijze wolken die over de heilige heuvel heen zweven. Zachte sneeuw, net bloemsuiker, valt stil op je neer. Voel hoe je het spiraalvormige pad naar de top van de Tor oploopt. Onder het wandelen dalen de sneeuwvlokken neer op je gezicht, je wimpers en de rand van je capuchon. Vóór je wacht de hertenbok Herne, de gehoornde totemgod van de winter, op de top van de grote heuvel. In majestueus opgerichte houding volgt hij je stappen. Wanneer je de top ven deze magische heuvel bereikt hoef je niet méér te doen dan je hand uitsteken en de grote Bok aanraken. Je kunt voor je geestesoog zien hoe zijn warme adem in de lucht bevriest. Zijn dwingende bruine ogen kijken in de jouwe. Leg even je armen om zijn hals en je hoofd tegen hem aan. Stap dan achteruit en bedank hem voor zijn kracht en liefde. Zeg hem vaarwel en kijk hem na wanneer hij wegspringt, de heuvel af en de oude bossen in.
Kijk met uitgestrekte armen om je heen; draai bijna als een tol in de rondte om je blik over het koude landschap te laten gaan. Ver weg aan de horizon kun je de rook van een warme haardstede zien stijgen. Dat is waar je woont. De rookpluim roept je naar huis wanneer het daglicht begint te vervagen. Je begint aan je afdaling van de gewijde heuvel. Bijna rennend loop je omlaag, hetzelfde bos in dat de Grote Hertenbok onderdak biedt. Terwijl je op je kasteel toesnelt zie je op nieuw de rook en de warme gloed van een verwelkomend haardvuur. Loop de grote zaal binnen. De smeltende sneeuw druipt van je kleding, handen en gezicht. Je wordt begroet door de gouden gloed van de vlammen. Ga naar de op en haard en verwarm je handen en je hart. Keer nu terug nar de plek waar je net bent begonnen - in je eigen stoel in je eigen huis - en wees dankbaar. Tel jezelf uit alfa, neem een slokje warme jeneverthee en denk terug aan de Bok en zijn aanraking.




Bedrijf deze meditatie enkel en alleen in het volle winterseizoen!
Ga in alfa. Visualiseer jezelf in de oude bossen van je voorouders tijdens de winterzonnewende. Je bent naakt en staat te midden van sneeuw en ijs tussen kale bomen en de groene winterflora. Naast je zit een konijn in zijn wintervacht. Een wolf en zijn gezellin stappen langs je heen. De Bok en de Hinde grazen in je buurt. Je begint de koude grond onder je voeten en de ijzige wind te voelen. Wat moet je doen om de warmte van je lichaam te bewaren en die van de steeds zwakker schijnende zon aan te trekken en je leven te redden? Kijk in het bos rond naar een plak waar je warmte en beschutting zult vinden. Onder een boom is een gat in de grond gegraven met overal gedroogde dennennaalden eromheen. Hierdoor kom je op het idee om een holle boom te gaan zoeken. Die vind je en daar blijf je een tijdje in staan, maar je hebt het nog steeds koud. Nu ga je op zoek naar een rots of een grot of een natuurlijke overhang die je beschutting kan bieden. Je begint dennennaalden te verzamelen en takken van groenblijvers. Die stapel je op tot een flinke berg en begint je erin naar binnen te werken, maar dan begin je in je schuilplaats te jammeren als een verdwaald jong hondje. Nu komt daar de Haas in haar dikke vacht het woud uit. Ze komt bij je voeten zitten. Dan komen er twee wolven, een mannetje en een vrouwtje. Ze komen naar je toe, likken je met hun natte ruwe tongen in het gezicht en gaan ter weerszijde van je liggen. De Bok en Hinde komen aan de troostende gezelligheid meedoen en rollen zich samen in je beschutte nest op. Je lichaam begint weer warm te worden. Bij het verstrijken van de nacht stijgt de temperatuur en kondigt een onweersbui zich aan. Een bliksemschicht treft een op de grond gevallen eikentak en laat die ontbranden. Je verzamelt op een holletje nog meer hout om het vuur te voeden en legt er een cirkel van stenen omheen. Terwijl je het wintervuur verzorgt door er af en toe in te porren en het te blijven voeden raap je stukken zachte bast op en veren en begint afgeworpen plukken vacht aaneen te weven. Je bevestigt ze aan elkaar met reepjes bast en hout voor een mantel om aan te trekken. Je bent de hoeder van de Vlam geworden, en de dieren van het woud komen zich warmen in de wetenschap dat dit jouw functie in de natuur is. De god en godin danken je voor het verzorgen van hun vuur en op jouw beurt bedank jij hen omdat ze je in de winter licht en warmte hebben geschonken.





De winter kan een eenzaam seizoen zijn. Soms zeggen we in wanhoop dingen die één en al drama en emotie zijn. We schreeuwen om liefde. Het is volledig geoorloofd en soms ook heel gezond om aan gevoelens en gedachten die je hebt opgekropt lucht te geven, maar het is ook belangrijk ze te neutraliseren zodat ze jou of anderen geen schade berokkenen. Bij de volgende bezwering snakken we ernaar te worden bemind, maar we vragen ook dat dit voor het welzijn van allen moge zijn. Je zult nodig hebben:


 
1 plukje wolvenhaar 3 zilverpapieren sterren
1 kwartskristal 1 zilverpapieren maan
1 rode, 1 witte en
1 zwarte kaars
winterzonnewendewierook
(zie "brouwsels")
1 toverstaf 1 wierookbrander en
1 peyton aansteekhoutskool
een paar takjes misteltoe      Bran's Yulebrouwsel (zie "brouwsels")
een groenblijver Yuleolie (zie "brouwsels")
een takje hulst liefdesolie (zie "brouwsels")
1 witte porseleinen kom 1 stuk perkamentpapier -
1 rood toverbuideltje - 15 cm in het vierkant
1 groen toverbuideltje lucifers

Zet de avond voor de laatste volle maan voor de zonnewende je altaar naar oostelijke richting. Zet de zwarte en rode kandelaars links van de wierookbrander en de witte rechts ervan. Leg enkele twijgjes hulst, groenblijver en iets van het wolvenhaar op de witte porseleinen kom. Vul de kom met verse sneeuw of ijs uit je vriezer. Leg de sterren en maan links op het altaar. Leg de peyton voor je neer en zet de twee oliesoorten rechts van je. Steek je houtskool aan. Zorg dat je een rood, zwart of wit kleed of japon aan hebt. Trek je sokken en schoenen uit om de koele grond of vloer te voelen.
Werp je cirkel deosil met je toverstaf of athame, waarbij je zegt:

"Cirkel zo wit, cirkel zo volmaakt in uw pracht, toon uw licht in deze koude winternacht. Werp een tweede cirkel en zeg daarbij: Cirkel zo rood, cirkel zo volmaakt, toon uw licht, perfecte ring van macht en licht. Werp nu een derde cirkel en zeg daarbij: Cirkel zo zwart, cirkel zo volmaakt, toon uw licht, breng mij wat mijn hart het diepste raakt".

Zalf je kaarsen met winterzonnewendeolie en liefdesolie. Strooi wierook op de houtskool en schrijf de volgende woorden op je stukje perkament:

"De maan beschaduwt de havik op zijn vlucht over de met sneeuw bedekte heuvelen. De heldere maan belicht de zilveren vacht van de wolf en de nachtwind vervoert zijn gehuil. Zou mijn krijtend hart zo duidelijk kunnen worden gehoord? Zal het licht van de maan mijn beeltenis kerven in je geest, je liefde en je hart? Jij bent mijn leven! Mijn laatste reden tot leven.
Ik verzoek de goden en godinnen dat wat ik vraag hen behaagt en goed moge zijn voor allen. Ik neutraliseer alles wat schadelijk is. Zo zij het".